ညီမေလးရဲ့ စုိးထိတ္မႈမွာ ဆာေလာင္မႈေတြနဲ႔

နံရံကုိ ခပ္ဆတ္ဆန္ ပုတ္လုိက္တာက ဘ၀တစ္ခုကုိ၀ါးမ်ဳိဖုိ႔ေပါ့
တစ္သံသရာလုံး ေအာင့္အီးထားမႈကုိ ခြာခ်ဖုိ႔ အေမွာင္ညဟာ လင္းလာခဲ့တယ္
ေရၾကည္တုိင္း ျမက္မႏုပါဘူး သီလဟာ သီသီေလး လွပစြာ ၿပိဳက်လုိ႔
မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတြက မ်က္မွန္တပ္ ဖုံးကြယ္လုိ႔ မရပါဘူး
တဒဂၤေျပၿငိမ္းဖုိ႔ နာက်င္မႈေတြနဲ႔ ဘ၀ကုိ စေတးလုိက္ရတယ္
ေသြးနဲ႔ကုိယ္ သားနဲ႔ကုိယ္ဆုိေပမယ့္ ေသြးသားေတြဟာ ေသြးစြန္းေနခဲ့တယ္
အနႏၱဂိုဏ္း၀င္ေတြက အရုိးေပၚ အေရတင္လုိ႔ အေရးေပၚ လုိအပ္ေနခဲ့တယ္
လူသားတစ္ေယာက္ရဲ့ ျဖစ္တည္မႈဟာ အျဖစ္သနစ္ေတြနဲ႔ လုံးလည္လုိက္လုိ႔
ညီမေလး နင္ဟာ ေသာကမ်က္ရည္ေတြကုိ မသုတ္အားဘူး
ေတာေၾကာင္ေတြ လက္ခေမာင္းခတ္တာက ေတာင္းတမႈကုိ
ေတာေခ်ာက္လုိက္တဲ့ အစြန္းေရာက္ တြန္းအားေတြပါ
ရႈိက္သံမစဲတဲ့ ၀န္းက်င္မွာ သက္ျပင္းေတြ သြန္သြန္ခ်ေနရတာကုိက
ေၾကးရတက္ေတြအတြက္ေတာ့ ၿငိမ့္ေညာင္းသံစဥ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္
မင္းနင္းထားတဲ့ ေျမလုိ ဘယ္ေလာက္ ခံႏုိင္ရည္ ရွိႏုိင္မွာမုိ႔လဲ
ညီမေလး ဒီကဗ်ာဟာ စီးက်ေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔
ကမၻာေျမ စိမ္းလန္းစုိေျပဖုိ႔ စုိက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္မဟုတ္ပါဘူး
မင္းရဲ့ အတြင္းေၾက ငုိရႈိက္သံေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ ဘ၀ရဲ့ နာက်င္မႈေတြကုိ
လက္ဆင့္ကမ္း ေ၀ငွျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေမာလုိက္တဲ့ ဘ၀ႀကီးကုိ တငုံၿပီးတစ္ငုံ ေမာ့ေမာ့ခ်ေနရတဲ့ ေန႔ရက္ေတြနဲ႔
ေ၀းကြာႏုိင္ေစဖုိ႔ ေတာင္းဆုေခၽြလုိက္တယ္
ဆာေလာင္မႈေတြနဲ႔ စုိးထိတ္မႈေတြ ေရာျပြမ္းေနတဲ့ အသုိက္ၿမဳံမွာ ေနေပ်ာ္ပါေစ။

ေမာင္မင္းစုိး
(၂၇-၁၀-၂၀၁၃)

ဇာတ္ေမ်ာ

ဘ၀ကုိက ဒီကဗ်ာလုိ ဇာတ္ေမ်ာႀကီးပဲ
အခ်စ္က၊ စစ္က၊ အသစ္က တကယ့္ကုိ ဇာတ္ေမ်ာႀကီး
ႏုိင္ငံေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး အေရးကိစၥတုိင္းကလည္း
မရွဴႏုိင္ မကယ္ႏုိင္ လုံးပါးပါးရင္း ေမ်ာေနခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေမ်ာႀကီးပဲ
အႏုပညာ၊ အရင့္ပညာ၊ မႏုမရင့္ ပညာေတြကလည္း သားေလွ်ာသလုိ
ပုိးသာကုန္ ေမာင္ပုန္ေစာင္းမတတ္သလုိ သယံဇာတေတြကကုန္
အထုံမပါေသးလုိ႔လား၊ အၿမံဳမလုိ ဘာမွျဖစ္ထြန္းမလာဘူး
အာရုံေတြ ေ၀၀ါးေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရး ဇာတ္ခုံႀကီးကလည္း အထာႀကီးနဲ႔
ေၾကာက္စိတ္ေတြ ကင္းစျပဳလာၿပီဆုိေပမယ့္ အမယ္မင္း
ႀကီးႏုိင္ငယ္ညွင္းေတြက ေနရာတုိင္းမွာ ရွိေနဆဲ
ဘာမွ မေရရာဘူး၊ ဘာမွမေသခ်ာဘူး၊ ဘာဆုိဘာမွ အတည္ မက်ႏုိင္ဘူး
တကယ့္ကုိ ဇာတ္ေမ်ာႀကီးပါပဲ ဒီလုိေမ်ာေနတဲ့ ဇာတ္ႀကီးကို
အသက္သြင္းေနၾကရင္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေစာင္ၾကည့္ရင္း
လူေတြရဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြက အရွိန္ျပင္းလာေနခဲ့တယ္
ဒီကဗ်ာကုိ ဖုံးမီးနဲ႔ေရးလုိက္တယ္ လွ်ပ္စစ္မီးဆုိတာကလည္း လွ်ပ္စီးလက္သလုိပဲ
စံႏႈံးေတြ က်လာေနတဲ့ အရာရာဟာ ဇာတ္ေမ်ာႀကီးနဲ႔ နပမ္းလုံးေနဆဲပါပဲ
ႏုိင္ငံျခားဆုိတာက အႏုိင္ရတဲ့လူေတြ ငံျပာရည္မႀကိဳက္ဘဲ တစ္သီးတစ္ျခားေနတဲ့ ေနရာ
ေထာက္ထား ညွာတာရေအာင္ ေထာက္စရာမရွိ၊ ညွာစရာမရွိ
ဘုိးေတာ္ေတြရဲ့ ေယာဂက်င့္စဥ္ကလည္း ေရာဂါေတြရလုိ ကုရာနတၳိ
အမ်ားညီတုိင္း ဤကုိ ကၽြဲဖတ္လုိ႔ ရတဲ့ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဘယ္လုိအေနထားနဲ႔ ကႀကိဳးဆင္ၿပီး ကခုန္ရဦးမယ္မသိတဲ့ ဇာတ္ေမ်ာႀကီးထဲမွာ
ပက္လက္ေမ်ာပါေနခဲ့တယ္ အေတြးက နက္နက္လာတဲ့ အေမွာင္မွာ
ေတာင္စြယ္ ေနမကြယ္ခင္ မွိန္ပ်ပ် ေနလုံးရဲ့ အလင္းေရာင္ေလးနဲ႔အတူ
ဇာတ္ေမ်ာႀကီးအတုိင္း ကၾကရဦးမွာေပါ့။

ေမာင္မင္းစုိး
(၂၆-၁၀-၂၀၁၃)

ေခါင္းကုိက္ေနတယ္၊ ေခါင္းေတြ ကုိက္ေနတယ္

ေခါင္းေတြ ကုိက္ေနတယ္ ငါ့ေခါင္းေတြ ကုိက္ေနတယ္
ငါ့ရဲ႕ေခါင္းေတြ တကယ့္ကုိက္ေနခဲ့တယ္ ေခါင္းကုိက္တယ္
၀မ္းခ်ဳပ္လား ေခါင္းက ကုိက္လုိ႔ ေကာင္းေနတုန္း
မ်က္စိမႈန္ေနလား ေခါင္းဟာ ကုိက္ၿမဲကုိက္ေနတုန္း
ေသြးတုိးေနလား ေခါင္းဟာ ကုိက္ၿပီးရင္း ကုိက္ေနခဲ့တယ္
အေအးပတ္လား ေခါင္းကုိက္တယ္ အာရုံေၾကာ အားနည္းလား
ေခါင္းဟာ အလြန္ပဲ ကုိက္ေနခဲ့တယ္ ေခါင္းကိုက္တတ္ေအာင္
ဘယ္သူ သင္ေပးခဲ့သလဲ ဘာေတြက ေခါင္းကို ကုိက္ေစခဲ့သလဲ
ေခတ္ေၾကာင့္လား၊ စနစ္ေၾကာင့္လား၊ အသစ္ေၾကာင့္လား၊ အျမစ္ေၾကာင့္လား
အခ်စ္ေၾကာင့္လား၊ အျပစ္ေၾကာင့္လား၊ ေခါင္းဟာ ကုိက္ဆဲ ေခါင္းဟာ ကုိက္ကုိက္ေနခဲ့တယ္
အာရုံ၊ ကာမဂုဏ္၊ လာဆုံေနလား၊ ေခါင္းဟာ ကုိက္လုိ႔ကုိ ေကာင္းေနတုန္း
ၿမိဳ႕ျပမွာ ရႈိးပဲြေတြ၊ ၿမိဳ႕ျပမွ လူေနမႈစနစ္ေတြ၊ ၿမိဳ႕ျပမွာ လမ္းေတြ က်ပ္ပိတ္မႈေတြ
ၿမိဳ႕ျပမွာ ကားေတြ ရထားေတြ လူေတြအျပည့္ ဘဏ္စနစ္ေတြ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈေတြ
အစိုး ရတာေတြ၊ အစိုး မရတာေတြ၊ ဆုေတာင္းပဲြေတြ၊ ႏွစ္ပတ္လည္ေတြ၊ အာရုံေတြက ေထြျပား
အေညွာ္နံ႔ေတြ၊ အေပ်ာ္ရနံ႔ေတြ၊ ေခါင္းဟာ ကုိက္ၿပီးရင္း ကုိက္လုိ႔ေကာင္းေနခဲ့တယ္
ၾကာၾကာ၀ါးတဲ့ ပါးစပ္ဟာ ခါးေနရတာ၊ ၾကာၾကာၾကည့္တဲ့ အာရုံဟာ မႈန္၀ါးေနတာ
ၾကာၾကာၾကားတဲ့အသံဟာ မပီသတာ၊ ၾကာၾကာရႈရႈိက္ေနတဲ့အနံ႔ဟာ ထုံအီလာတာ
ၾကာၾကာထိေနတဲ့ အေတြ႕ဟာ ၾကမ္းရွလာတာ၊ ေခါင္းကေတာ့ ကိုက္ၿမဲကုိက္ေနဆဲ
ေခါင္းကုိက္သူေတြ ေခါင္းကုိ ခါယမ္းလုိက္ပါ၊ ေခါင္းဟာ မူးေနာက္လာေလေလ
ေခါင္းကုိက္ျခင္းေတြ အရသာ ေတြ႕ေလေလ၊
ဘာမွ စဥ္းစားမေနျခင္းဟာလည္း ေခါင္းကိုက္တာပဲ
ကမၻာမွာ ေခါင္းကုိက္ေနတဲ့လူေတြဟာ ကုိယ့္ေခါင္းကုိ ျပန္လည္ ကုိက္၀ါးၾကည့္ရင္း
ေခါင္းေတြရဲ႕ ကုိက္ျခင္းကုိ အရသာရွိရွိ ခံစားၾကည့္ပါ။
ေခါင္းေတြကေတာ့ ကုိက္လုိ႔ ေကာင္းေနတုန္း။

ေမာင္မင္းစုိး
(၁၇-၉-၂၀၁၃)

R e c o ns t r u c t i o n(ျပ န္ လ ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း) A n d ( ႏွ င့္ ) D e c o n s t r u c t i o n(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု တ္ ျခ င္ း)

n(း)
on(င္ း)
ion(ျခ င္ း)  
tion(က္ ျခ င္ း)
ction(ာ က္ ျခ င္ း)
uction(ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
ruction(ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
truction(ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)  
struction(တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
nstruction(ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
onstruction(လ ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)  
construction(န္ လ ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
econstruction(ပ န္ လ ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
reconstruction(ျပ န္ လ ည္ တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ျခ င္ း)
deconstruction (တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု တ္ ျခ င္ း)
deconstructio(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု တ္ ျခ င္)
deconstructi(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု တ္ ျခ )
deconstruct(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု တ္)
deconstruc(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ ာ ထု)
deconstru(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း  ခြ ာ)
deconstr(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း ခြ)
deconst(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္ း)
decons(တ စ္ လႊ ာ ျခ င္)
decon(တ စ္ လႊ ာ ျခ)
deco(တ စ္ လႊ ာ)
dec(တ စ္ လႊ)
de(တ စ္)
d(တ)

ေမာင္မင္းစုိး
(14-9-2013)

ကဗ်ာေလးမ်ား တင္ေပးလုိက္တယ္။

အခန္း
---------
လုံၿခဳံမႈအတြက္လား
ေလေကာင္းေလသန္႔ေတြ
ပိတ္ေလွာင္ထားတာ
ကုိယ္က်င့္တရားကုိ
ခ၀ါခ်ဖုိ႔
နံရံေတြမွာ ကပ္ၿငိေနတဲ့
အညစ္အေညးေတြကုိ
ေျပာင္စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာေနရတာ
ေမာပန္းလွတယ္။
မမစ

လမ္း
-----
လမ္းကေလးေရ
မင္းဟာ
နင္းျပားဘ၀နဲ႔
မၿငီးမျငဴ ျဖန္႔ခင္းလုိ႔
လမ္းေတြကုိ သယ္ေဆာင္ေနခဲ့တယ္။

ေဆာ္လမြန္ ငါးတုိ႔အျပန္
------------------------
ျပန္ ျပန္ ျပန္ ျပန္ ျပန္ ျပန္
ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ
ေဆာ္
လ
မြန္
ငါး
ျပန္
ပ်ံ။

(((((((((con)cep-tual (poem)))))))
--------------------------------------
(((((((((((((((((())))))))))))))))))
 ((((((((((((((((()))))))))))))))))
   ((((((((((((((())))))))))))))))
    (((((((((((((())))))))))))))
     ((((((((((((()))))))))))))
       ((((((((((())))))))))))
         ((((((((())))))))))
          (((((((())))))))))
           ((((((()))))))))
            (((((())))))))
             ((((()))))))
             ((((()))))
              (((())))
                (())
                 ()
        Mg-Minn-Soe
           (992013)

conceptual mind
----------------------
တီ န ဒ ပ စ သံ ဏ ၀ု ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ တ တ
တီ တီ န ဒ ပ စ သံ ဏ ၀ု ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဘ
တီ တီ တီ တီ န ဒ ပ စ သံ ဏ ၀ု ၀ု၀ု ဘ ဘ ဘ ဘ
တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ န ဒ ပ စ သံ ဏ ၀ု ၀ု
တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ တီ န န ဘ ဘ ဘ ဘ ဘ
န ဒ မ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ တ တ
န ဒ မ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ
ဘ န ဒ မ ပ ဥ ႏု ေဂါ စ် ဘ
ဘ န ဒ မ ပ ဥ ႏု ေဂါ  မ ဖ ဘ
(တီ) အတီတဘ၀င္
(န) ဘ၀ဂၤစလန
(ဒ) ဘ၀ဂၤုပေစၦဒ
(ပ) ပဥၥဒြါရာ၀ဇၹန္း
(စ) စကၡဳ၀ိညာဏ္
(သံ) သမၸဋိစၧိဳန္း
(ဏ) သႏၱီရဏ
(၀ု) ၀ုေ႒ာ
(ဇ) ေဇာ
(တ) တဒါရုံ
(ဘ) ဘ၀င္
(မ) မေနာဒြါရာ၀ဇၹန္း
(ပ) ပရိကံ
(ဥ) ဥပစာ
(ႏု) အႏုလုံ
(ေဂါ) ေဂါၾတဘူ
(စ်) စ်ာန္
(မ) မဂ္
(ဖ) ဖုိလ္
တီ န ဒ ပ စ သံ ဏ ၀ု ဇ တ ဘ မ ပ ဥ ႏု ေဂါ စ် မ ဖ။

ေမာင္မင္းစုိး

ရလဒ္
--------
0+0=0
0-0=0
0x0=0
0-ံ့0=0
00000x00000=0
00000+00000=0
00000-000000=0
00000000000000000000-0000000000000000000=0
00000000000000000000+0000000000000000000=0
00000000000000000000x0000000000000000000=0
0000000000000000000000000000000000000000000000x0=0
0+0000000000000000000000000000000000000000000=0
0။
nothing
mg minn soe

နားခုိရာ

စုိးထိတ္ေၾကာက္ရြ႕ံမႈေတြက ကြင္းလုံးအျပည့္
ကမၻာႀကီးရဲ႕ ၀ပ္က်င္းတစ္ခုမွာ ၀ဋ္နာတစ္ေကာင္လုိ
ကုိယ့္အနာကုိ ကုိယ္ျပန္ကုိက္ရင္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး
ၿငိမ့္ၿငိမ္း့ေလး ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနခဲ့တယ္။

ၿခိမ္းေျခာက္သံက ခက္ထန္စြာနဲ႔ နားပြင့္လုမတတ္
ျမင့္ျမတ္မႈနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ စိတ္အိမ္မွာ
ဆာေလာင္မႈေတြ ခ်နင္းရင္း ကုိယ့္ဘ၀ကုိယ္
ကုိယ္တုိင္ တူးဆြေနခဲ့တယ္။

ကမၻာျပဳမုိး ရြာေစဖုိ႔ သြန္ခ်လုိက္တဲ့ ေ၀ဒနာက စုိစြတ္ေစးကပ္
လူသားေတြ လူစင္မွီဖုိ႔ လူတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္
လြဲမွားမႈေတြ လြင့္စင္ပါေစ
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ေ၀ဆာပါေစ
ခ်စ္ခင္၊ ၾကင္နာမႈဟာ အေကာင္းဆုံး ေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္တယ္။

“ မြမ္းက်ပ္မႈဟာ အသက္ရႈမ၀ဘူး ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕
ေတာင္ပံေတြ ျဖန္႔ကားကာ ေလဟာနယ္မွာ ပ်ံသန္းပါ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း နတ္သုဒၶါကုိ ေတာင္းတကာ ငံ့လင့္ပါ
အသံတိတ္ ငုိေၾကြးကာ အိပ္မရပါ ”
လြတ္လပ္မႈကုိ လက္ျဖန္႔ေတာင္းရင္း
ေ၀ဒနာေတးကုိ သီဆုိကာ ၿငီးမိတယ္။

ဒူးနဲ႔မ်က္ရည္ မသုတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
ကမၻာဟာ ရႈိက္သံေတြ စဲဖုိ႔လုိတယ္
ကဆုန္ေပါက္ ေျပးသြားေနတဲ့ စိတ္ဟာ
ကမ္းကပ္ခြင့္ေတာ့ ရွိရမယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
(၂၃-၈-၂၀၁၃)

လူငယ္နဲ႔ အေရြ႕

အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီဆုိသလုိ ႐ုပ္ဝတၴဳမ်ားဟာ တုိးတက္ေျပာင္းလဲ ေနခဲ့တယ္။ ‘ဒီေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေနာက္ တဟုန္းထုိး လုိက္ေနခဲ့ၾကတယ္။ မွီတာလဲ ရွိသလုိ၊ မမွီဘဲေနာက္က် က်န္ရစ္ခဲ့တာေတြလည္း ရွိေနခဲ့တယ္။  မမွီရေကာင္းလားဆုိၿပီး အားမလုိ အားမရျဖစ္ရင္း ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ဘယ္ဝါေၾကာင့္ဆုိတဲ့ လက္ညႇဳိးထုိးမႈေတြနဲ႔ ခရီးဆက္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလုိ လက္ညႇဳိးထုိးေန႐ုံနဲ႔ေတာ့ ျပႆနာကေတာ့ ၿပီးသြားမွာမဟုတ္သလုိ၊ အမွီလည္း လုိက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးပါဝင္ဖုိ႔ ဒီအခ်ိန္ဟာ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်ိန္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ဆုိတာ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သတိရွိရွိ ျဖတ္သန္းႏုိင္ၾကဖုိ႔ ရည္ရြယ္ရင္းရွိတာေၾကာင့္ လူငယ္နဲ႔ အေရြ႕ဆုိတဲ့ နာမည္ေလး၊ ေခါင္းစဥ္ေလး အလုိလုိေပၚေပါက္လာတယ္။
    အေရြ႕ကေတာ့ ေရြ႕ေနၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတုိင္းမေရြ႕ဘဲ လက္ပုိက္ၾကည့္ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ထူးမျခားနားသေဘာနဲ႔ ဘာမွျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာပါပဲ။ ဆုိေတာ့ သူတစ္ပါးကို အျပစ္ဖုိ႔ခ်ေနမယ့္အစား ကုိယ္တုိင္ပါဝင္ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္အတြက္၊ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္၊ ကုိယ့္ႏုိင္ငံအတြက္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳကာ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လုိအပ္ေနၿပီဆုိတာ မေမ့ဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။
    ဒီလုိပဲ အရင္လူေတြအေနနဲ႔လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ သူတုိ႔လည္း ေကာင္းမယ္ထင္တာေတြကုိ ဦးစားေပးၿပီးေတာ့ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ လမ္းလဲြႀကီးေတြေပၚ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေတာ့ ခရီးက တြင္သင့္သ ေလာက္ မတြင္ဘဲရွိေနခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ အားမလုိ အားမရျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါကလည္း သဘာဝတစ္ခုပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါမွာေတာ့ ဒါေတြကို သခၤန္းစာယူၿပီးေတာ့ ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းေၾကာင္း အမွန္ေတြကုိ ေဖာက္ထြက္ႏုိင္ဖုိ႔၊ တူးေဖာ္ႏုိင္ဖုိ႔၊ ရွင္းလင္းစြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ မိမိတုိ႔အားလုံးရဲ႕ လက္ ထဲမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။ ကုိယ္ေလွ်ာက္တဲ့ လမ္းဟာ ကုိယ့္ပန္းတုိင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတၱိရွိရွိနဲ႔ ရဲရဲဆက္ေလွ်ာက္ပါ။ ေတြေဝမေနပါနဲ၊ ဆက္ေလွ်ာက္ပါ။ လမ္းေၾကာင္းေတြဟာ ေရးေရးေလးျမင္ေနရပါၿပီ။ ဒီေရးေရးေလးျမင္ေနရတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြဟာ အားကုန္ဖြင့္ၿပီး တုိးတုိက္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေတာင္ႀကီး ဖဝါးေအာက္ဆုိတဲ့အတုိင္း ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ေလွ်ာက္ေသာသူ ေရာက္၏ဆုိတာမ်ဳိးေပါ့။
    ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခါနီးမွာ အရမ္းပဲ အလုပ္မ်ားတယ္။ ဆယ္လပတ္လုံး ခရီးေတြ မျပတ္တမ္းဆုိသလုိ သြားလာခဲ့တယ္။ မလႅမင္းတုိ႔ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ကုိ မေရာက္မခ်င္း ခရီးေတြဆက္တုိက္သြားခဲ့တာ ေပါ့။ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ခရီးေတြ သြားခဲ့တာလဲဆုိရင္ေတာ့ ေဝေနယ်သတၱဝါေတြအတြက္ပါပဲ။ အဲဒီလုိ ခရီးသြားၿပီး မလႅမင္းတုိ႔ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ကုိ ေရာက္ေတာ့ ကုိယ္ေတာ့္အေနနဲ႔ အရမ္းကုိ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနပါၿပီ။ ဒီေတာ့ အနားယူခ်င္တယ္။ အနားယူဖုိ႔ အရွင္အာနႏၵာကုိ ေနရာျပင္ခုိင္းရတယ္။
    အဲဒီအခ်ိန္မွာ တႏုံ႔ႏုံ႔ဆုိသလုိ ေတြးရင္း အေတြးမရွင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူ႔နာမည္က သုဘဒၵပရိဗၺဳိဇ္တဲ့။ သူက ဘုရားပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခါနီးၿပီဆုိတာကို သိတယ္။ ပရိဗၺဳိဇ္တုိ႔ထုံးစံအတုိင္း အယူဝါဒ တစ္ခုကို စဲြစဲြၿမဲၿမဲသက္ဝင္ေနတယ္။ အခ်ဳိ႕လူေျပာတာေလာက္နဲ႔ေတာ့ မယုံၾကည္ဘူး။ ဒီေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ ျဖစ္ေနတဲ့ သံသယ၊ အေတြးမရွင္းတာကုိ ဘုရားရွင္ကသာလွ်င္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္မယ္ဆုိတာ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔ ဘုရားရွင္ဆီလာခဲ့တယ္။ ဒီလုိဘုရားရွင္နဲ႔ ေတြးဖုိ႔လာတယ္ဆုိေပမယ့္  အရွင္အာနႏၵာက ဘုရားနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္မေပးဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္က အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီ။ သူနဲ႔စကားေတြ ေျပာေနရရင္ ပုိၿပီးေတာ့ ပင္ပန္းမယ္။ အနားယူသင့္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေတြ႕ခြင့္မေပးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ ပယ္ေနတာကုိ ဘုရားရွင္က ၾကားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုဘဒၵကို ေတြ႕ခြင့္ေပးလုိက္ဖုိ႔ အာနႏၵာကို မိန္႔ေတာ္မူ လုိက္တယ္။
    သူ႔အေနနဲ႔ ဘာေတြအေတြးမရွင္းတာလဲဆုိေတာ့ -
    ''အရွင္ေဂါတမ၊ တိတၴိဆရာႀကီးေျခာက္ေယာက္ဟာ သူတုိ႔ဝန္ခံတဲ့အတုိင္း၊ သူတုိ႔ သိၾကတယ္လား။ သုိ႔မဟုတ္ရင္ မသိၾကဘူးလား။ တခ်ဳိ႕သိၾကၿပီး၊ တခ်ဳိ႕ဆရာႀကီးေတြက မသိၾကဘူးလား'' ဆုိၿပီး ေလွ်ာက္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က-
    ''သုဘဒၵ၊ သူမ်ားေတြရဲ႕အေၾကာင္းကုိ ေျဖေနဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး၊ သင့္ကို တရားေဟာမယ္။ ဒီတရားကုိသာ ေကာင္းစြာနာယူပါ'' ဒီလုိနဲ႔ ဘုရားရွင္ဟာ သုဘဒၵကို တရားေဟာတယ္။ တရားနာ။ ၾကည္ညဳိမႈ ျဖစ္။ ရဟန္းျပဳ၊ ရဟႏၲာျဖစ္ေပါ့။
    ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သလုိ၊ သူမ်ားအေၾကာင္းေျပာေနဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူးဆုိတာပါပဲ။ ကုိယ့္ေလွ်ာက္ရမယ့္ အေရြ႕ကုိ ကုိယ္တုိင္သာလွ်င္ တြန္းေရႊ႕သြားဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တဲ့ နယ္ပယ္ ကေန အမ်ားနဲ႔ ပူေပါင္းပါဝင္ၿပီးေတာ့ ၿပိဳင္တူတြန္းဖုိ႔ လုိအပ္ေနပါတယ္။ ဒါကို လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သတိျပဳ ရမယ့္အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရးစတဲ့ အေရးကိစၥမွန္သမွ်ဟာ ေနရာတုိင္း လုိလုိ လုိအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒီလုိအပ္ခ်က္ ကြက္လပ္ကုိျဖည့္ဆီးေပးဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္တတ္ႏုိင္တဲ့ ဘက္ကေန ျဖည့္ဆီးေပးႏုိင္မယ့္ အေရြ႕ေလးကုိ၊ ခပ္ဆတ္ဆတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ အသာအယာအျဖစ္၊ လုိအပ္မႈအေနအထား အေလ်ာက္ ေရႊ႕ၾကည့္ႏုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။
    ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသားဘဝမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေလး ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္။ အားလုံး လည္း ရၿပီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ 
    ဇြန္ပန္း႐ုံအနီး၊ လွည္းဘီး ႏြံထဲ ကြၽံေနသည္။
    ကူ၍တြန္းေပးၾကပါ၊ ေလးလြန္း၍ မတြန္းႏုိင္ဘူးလား။
    ၿပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏုိင္ပါသည္။ ေတာ္ေတာ္ အားေကာင္းတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေတာ့ ကဗ်ာၿပိဳင္တူ ရြတ္ဖတ္ရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ရတာပဲ သိတယ္။ အခုေတာ့ ကဗ်ာထဲက ေပးခ်င္တဲ့မက္ေဆ့ခ်္ ေတြက အရမ္းပဲ မ်ားေနပါလား။ အရမ္းပဲ အားေကာင္းလွပါလားဆုိတာ သိေတာ့တယ္။
    ႏုိင္ငံအေနနဲ႔ကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႏြံထဲ ကြၽံေနခဲ့ပါတယ္။ လူမသိ၊ သူမသိနဲ႔ ဒီလုိပဲ ျဖတ္သန္း ခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္သူ႔ကုိမွလည္း အေရးမလုပ္၊ ဘယ္သူကမွလည္း အေရးျပန္မလုပ္တဲ့ အျဖစ္ဆုိးႀကီးနဲ႔ တုိင္းျပည္ ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏြံထဲ ကြၽံေနခဲ့ပါတယ္။ ကြၽံ႐ုံတင္မကဘဲ နစ္ပါ ေနခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽံေနတာကုိ၊ နစ္ေနတာကုိ သိေတာ့ ကူၿပီး တြန္းေပမယ့္လူေတြ၊ တြန္းေရြ႕ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့သူေတြအေနနဲ႔ ဆဲြထုတ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား ခဲ့ၾကေပမယ့္ အရာမဝင္ခဲ့ဘူး။ ဒီလုိကူညီသူေတြကုိပဲ ရန္သူသဖြယ္သတ္မွတ္ရင္း ဒဏ္ေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ဒီဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ လူေတြေရာ၊ တုိင္းျပည္ေရာ အထိနာခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၿပီး မေျပာခ်င္ေပမယ့္ အနည္းငယ္ သိသာေအာင္ ထုတ္ျပ႐ုံေလာက္ပါ။
    ဒီလုိျဖတ္ေလွ်ာက္ရမယ့္ ခရီးအေနနဲ႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေလွ်ာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းလည္း ေလးလံေနပါလိမ့္မယ္။ ေလးလြန္းလုိ႔ မတြန္းဘဲ အသာအယာထုိင္ၾကည့္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဆင္းရဲတြင္းက ၾကာေလနက္ေလ ျဖစ္လာဦးမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ဆင္းရဲတြင္းေနက ဆဲြထုတ္၊ တြန္းေရြ႕ဖုိ႔ လူတုိင္းမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ တာဝန္ရွိေနပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ မၾကာခင္ ေပၚလာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အခုအခ်ိန္ကစၿပီး စြမ္းေဆာင္ႏုိင္မႈေတြနဲ႔ ႀကိဳးစားမွသာ ကုိယ့္လက္ထက္မွာ အဆင္ေျပ ပါလိမ့္မယ္။ တစ္ဦးေကာင္း တစ္ေယာက္ေကာင္းကေတာ့ မလုိဘူးမဟုတ္ဘူး။ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဦးေကာင္း တစ္ေယာက္ေကာင္းေလာက္ကုိသာ အားကုိးေနလုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ဒီလုိ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ သာ အားကုိးၿပီး ကုိယ္ကဘာမွမလုပ္ဘဲ ေဘးကေန အသာအယာေနၿပီး ေဘးထုိင္ ဘုေျပာေနဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈဟာ ေဝးေနပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဒီေတာ့ အမ်ားအားနဲ႔ စုေပါင္းၿပီးေတာ့ ၿပိဳင္တူတြန္းေရႊ႕ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒီလုိ အတူတကြ လက္တဲြၿပီး ပူေပါင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္း မွာ အဖူးအပြင့္ေတြနဲ႔ ေဝဆာေနတဲ့ တုိင္းျပည္အျဖစ္ သာယာလွပတဲ့၊ အမ်ားကစိတ္ဝင္တစား ေလ့လာရမယ့္ ဥယ်ာဥ္ႀကီး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဆုိတာပါပဲ။
    ဒါေၾကာင့္ အေရြ႕ကုိ သိသာတဲ့ တြန္းေရႊ႕မႈေတြနဲ႔ မူေဟာင္းေတြကုိ ေျပာင္းလဲပါ။ လူတုိင္းမွာ တာဝန္ရွိတဲ့ အတုိင္း ဘာသိဘာသာ မေနပါနဲ႔။ တစ္ဦးေကာင္းတစ္ေယာက္ေကာင္းကုိလည္း ေမွ်ာ္လင့္မေနပါနဲ႔။ ၿပိဳင္တူ တြန္းေရႊ႕နုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ လက္ညႇိဳးထုိးတာေတြကို ရပ္ပါ။ ဒီလုိသာ သိသာတဲ့အေျပာင္းအလဲနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚကုိ အတူတကြ လက္တဲြၿပီး ဆက္ေလွ်ာက္မယ္ဆုိရင္၊ ၿငိမ္သက္ေနၿပီး မလႈပ္မရွားျဖစ္ေနတဲ့ တုိင္းျပည္ႀကီးကုိ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ၿပိဳင္တူတြန္းေရႊ႕ႏုိင္လွ်င္ေတာ့ မၾကာခင္မွာ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့၊ ေခတ္မီတဲ့၊ သာယာဝေျပာတဲ့ အေနအထားေရာက္ၿပီး ကမၻာႀကီးကုိ ရင္ေပါင္တန္း ေလွ်ာက္ လွမ္းႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတာပါပဲ။
ေမာင္မင္းစုိး

သူမ ေကြ႔၀င္လာတဲ့ ျဖတ္ေရႊ႕ေက်ာမွာ ရပ္ေနခဲ့တယ္

ဆုိင္းမဆင့္ ဗုံမဆင့္ ေလျပည္က လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းၿပီး
ခ်ဳိး၀င္လာခဲ့တယ္ မည္လာတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္သံကုိ ဖြင့္လုိက္ေတာ့
သဲ့သဲ့ေလး တုန္ခါသြားတဲ့ ေတ့လဲြမႈက ေလဖိအားနည္း ရပ္၀န္းမွာ
မုန္တုိင္းဟာ ၿပိဳက်မလာခဲ့ဘူး ေအာ္သံၾကားလုိ႔ လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
၀တ္ရုံနက္ဟာ ေလခၽြန္သံနဲ႔အတူ အိပ္မက္ကုိ ပုတ္ႏႈိးလုိက္တယ္
လြင့္စင္သြားတဲ့ ကစဥ္ကလ်ားျဖစ္တည္မႈက တစ္စစီ တုိက္ထုတ္သြားခဲ့ရင္း
ရန္ကုန္မုိးရဲ႕ အစုိးမရမႈနဲ႔အတူ ညာသံေပးရင္း တဟုန္းထုိး ေၾကြက်လာတဲ့
မုိးစက္ေတြေအာက္မွာ ေၾကာက္လန္႔မႈက ေသြးပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္
ေျခာက္လွန္႔လုိ႔ ေလဆန္လမ္းမွာ ျပန္ၾကြသြားတဲ့ ေျခသံက ျပင္းထန္လြန္းတယ္
၈၀၂၅မွာ ကုဒ္နံပါတ္ရဲ႕ မွားယြင္းမႈဟာ ဆက္သြယ္မႈနဲ႔ ေ၀းကြားခဲ့တယ္
ေနာက္ေနာက္ေခါက္ဆုိတဲ့ တံခါးေခါက္သံက ရုိးျပတ္ေတာမွာ
ရပ္တန္႔ေနတဲ့ ရင္ခြင္ကုိ ဆူပြက္ေစခဲ့တယ္ ၾသဥဆဲြသံနဲ႔အတူ ရန္ကုန္ဟာ
မီးသတ္ကားေတြနဲ႔ ပြက္ေလာညံစီေနခဲ့တယ္ ေလျပည္ မင္လာခဲ့တဲ့လမ္းခရီးက
အနာအဆာမရွိေပမယ့္ မင္းျပန္သြားမယ့္ ခရီးခဲက ေလာကရဲ႕အေမွာင္ထုကုိ
မွားယြင္းမႈေတြနဲ႔ ႀကီးစုိးေနခဲ့တယ္ လွလွပပ မွားယြင္းလုိက္တုိက္ စိတ္အလုပ္ဟာ
မုိက္မဲမႈလုိ႔ ဆုိခ်င္ေပမယ့္ ဒါဟာ စိတ္ဒဏ္ရာရဲ႕ အစာေၾကေဆး ျဖစ္ပါတယ္
ရႈိက္သံနဲ႔အတူ လြင့္ေျမာသြားတဲ့ မဟူရာညနက္ဟာ ပါးပါးလာခဲ့ရင္း
သူမ ေကြ႕၀င္လာတဲ့ ျဖတ္ေရြ႕ေက်ာမွာ ရပ္တန္႔ေနခဲ့ပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
(၃၀-၇-၂၀၁၃)

ဆန္႔က်င္ဘက္အလွ

အျမင္ေကာင္းမွ အေကာင္းျမင္မွာလား
အေကာင္းျမင္မွ အျမင္ေကာင္းမွာလား
ေသခ်ာတာက
အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ အေကာင္းျမင္ဖုိ႔ လုိတယ္
အေကာင္းျမင္ဖုိ႔ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ လုိတယ္။
ျပည္တြင္းျဖစ္ ထြက္ကုန္တစ္ခုက
စစ္။
တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ျပည္တြင္းေရာင္းကုန္တစ္ခုက
အၿပံဳး။
စစ္ကုိ အၿပဳံးနဲ႔ တုံ႔ျပန္မလား
အၿပဳံးကုိ စစ္နဲ႔ တုိက္ခုိက္မွာလား
ရွင္းရွင္းေလးပဲ ကုန္က်စရိတ္မရွိတဲ့
ေမတၱာတရားကုိ ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကုိင္ရင္း
ကမၻာျပဳမုိး ရြာေစ။
ပဋိပကၡဆုိတာ နာက်င္မႈကုိ ေပါက္ဖြားေစၿပီး
သဟဇာတဆုိတာ ၾကင္နာမႈကုိ ေမြးဖြားေစတယ္
ဒါဟာ ရုိးရွင္းလွတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ အလွတရားပါပဲ။

ေမာင္မင္းစုိး

သမီးေလး

ဟုိ အေ၀းႀကီးက မႈန္ျပျပနဲ႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ၾကယ္ကေလး
အထီးက်န္မႈေတြကုိ ထုိးအန္ခ်လုိက္တယ္။
 " ဒယ္ဒီ၊ ေနေကာင္းလား "
" သမီးေလး လြမ္းလိုက္တာ "
 မ်က္၀န္းမွာ ခုိတဲြေနတဲ့ မ်က္ရည္စေလးေတြ
 ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ရြာခ်လုိက္ေတာ့
နာက်င္မႈေတြက ခံရခက္တယ္
တင္းတင္းဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့ လက္အစုံမွာ
ရွင္သန္ျခင္းေတြ ေ၀ေနခဲ့တယ္။
 '' သမီးေလးေရာ ''
'' ေနေကာင္းရဲ႕လား''
'' ဒယ္ဒီလည္း လြမ္းရပါတယ္ကြယ္ ''
 ဆာေလာင္ေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြအတြက္
တုိက္ပဲြေခၚသံကုိ နားစြန္႔ေနရတယ္
သမီးရဲ႕ ၾကယ္ကေလး လင္းလက္ဖုိ႔
ကိုယ္က်င့္တရားကုိ မီးထြန္းညွိလုိက္တယ္။
 ေမာင္မင္းစုိး

အလဲြမ်ား

လူ႔ဘ၀ဆုိတာ လဲြမွားေနတဲ့ သပ္ပုံလုိ
အဓိပၸာယ္မယွိေပမယ့္ ဖ်ည့္ဖတ္လုိ႕ရတယ္
ဘာသာေဗဓဆုိတာ အေရးႀကီးတဲ့ လူလုပ္ လက္နက္လား
အာယုံေနာက္တယ္။
လက္ၿငိွဳးနဲ႔ လက္မကုိ ၀ုိင္းျပတတ္ရင္
လူ႔ဘ၀ရဲ႕ တဒဂၤေနထုိင္မႈအတြက္ ယွဥ္သန္လုိ႔ရၿပီ။
 ေျပာ္စရာေတြအတြက္ ေပ်ာစရာေတြ အျမားႀကီးပဲ
တစ္ေရာက္စီရဲ႕ ျမက္လုံးကုိ ဖပ္သပ္ရင္
နားလည္လုိ႔ ရတယ္။
 တကယ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားေရာ၊ ၾကဳပ္ေရာ
ဘာမွမဟုတ္တာေတြအတြက္ ညင္းခုန္ေနက်တာ။
 အခု ဒီစာသားရဲ႕ လဲြမွားေနတဲ့ သပ္ပုံေတြကုိ ဖ်ည့္ဖတ္တတ္ရင္ ၿပီးသာပါဘဲ။
 ေမာင္မင္းစုိး
 (21-5-2013)

လက္ခံရရွိထားတဲ့ သေဘာတရားမ်ား (၁)

အရွိတရားကုိ ဆက္စပ္ေတြးေတာ ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာတဲ့ အသံတစ္ခုလုိ ဘ၀ကုိ ေမ်ာပါ လြင့္ေမ်ာေနမႈျဖစ္စဥ္ ကံသေဘာတရားအတုိင္း အဆုိး အေကာင္းကုိ လက္ခံရင္း ရွင္းလင္းစြာ ပုံေဖာ္မႈ မျပတ္စီးဆင္းေနေသာ ေရအလ်ဥ္တံခါးမွာ လက္ေထာက္ၿပီး အာရုံလာလွ်င္ အေတြးကုိ ပတ္ၾကည့္ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ မျပတ္စဲတဲ့ ျဖစ္စဥ္မ်ားနဲ႔ စိတ္အလုပ္ လုပ္ ဘ၀မျပတ္ေသးခင္ ရွင္သန္ရမယ့္ တရားမ်ားဟာ စီးေမ်ာလုိ႔ ။ ေနထုိင္မေကာင္းမႈ တြင္းက်ပ္ေလွာင္ပိတ္မႈ ဖမ္းဆုပ္မရျဖစ္မႈတုိ႔ႏွင့္ အေၾကာင္းတရားရဲ႕ လာရာလမ္းကုိ ေတြးေတာႀကံဆရင္း နာက်င္လာေသာ စကားလုံးမ်ား/ အသံမ်ားရဲ႕ ဖမ္းဆုပ္မရမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ဖက္တြယ္ထားတဲ့ အရာမ်ားကုိ ေထြးပုိက္မထားဘဲ ျဖတ္ခ်လုိက္ အရာရာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာ ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့အရာမွန္သမွ်ကုိ ေျဖခ်လုိက္ ဒါဟာ မေရရာတဲ့သေဘာကုိ ဖက္တြယ္မေနျခင္းနဲ႔ အနာဂတ္ကုိ ရႈေမွ်ာ္ခင္းပမာ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း အလုပ္လည္း ျဖစ္တယ္။ အျမင္အာရုံအသစ္တုိ႔ဟာ လွပတဲ့ေႏွာင္ဖဲြ႕မႈေတြနဲ႔ သိမ္းသြင္းျခင္း ခံရလိမ့္မယ္ အႏုိင္ အရႈံးဆုိတာ လက္ခံသူရဲ႕ သေဘာထားအေပၚမွာ မူတည္တယ္ သီအုိရီအရမွာေတာ့ Win - Win လား Lose - Lose လား မေသခ်ာ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်အေပၚမွာ အေသြးအသားမ်ားကုိ ခဲြျခမ္းစိပ္ျဖာလုိ႔ ပ်စ္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲ အရည္ေဖ်ာ္ ေလာင္းထည့္ ႏူးေအာင္ ႏွပ္ က်က္ေအာင္ ခ်က္ ေၾကေအာင္ ေျခ ဒါဆုိ အသင့္အေနအထားအတုိင္း ၀င္ေရာက္လာမယ့္ ပကတိအရွိတရားကုိ လက္ခံလုိ႔ ရၿပီ။ အေနအထားမမွန္ရင္ လက္ရွိ ကုိယ္ဟန္ကုိ ေျပာင္းပစ္လုိက္ အသိအသစ္ေၾကာင့္ စိတ္ကစဥ္ကလ်ားျဖစ္စဥ္မ်ား၊ အာရုံမ်ားေ၀၀ါးမႈမ်ား နားလည္လက္ခံထားတဲ့ သေကၤတမ်ားဟာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈေၾကာင့္ တင္းက်ပ္ေနခဲ့ရင္ အဆင့္ဆင့္ျဖတ္ေက်ာ္ရမယ့္ အေျခခံ သေဘာတရားမ်ားအတုိင္း တစ္လွမ္းျခင္း လွမ္းတက္ ပိတ္ဆုိ႔ေနတဲ့ အေနအထားကုိ ေက်ာ္လႊား ပန္းတုိင္မ်ားရွိရာသုိ႔ ဦးတည္ေမာင္းႏွင္ရင္း ေဆာက္တည္ရမယ့္ ႀကိယာမ်ားကုိ စနစ္တက် ထား၊ ေရခ်ိန္မကုိုက္ေသးရင္ ခ်ိန္သီးမွာ စိတ္ကုိဖမ္းထား၊ တည့္တည့္ခ်ိန္ရြယ္ထားတဲ့ ျဒဗ္ျဖစ္စဥ္ေတြ လြင့္စင္သြားရင္ ခဏေလာက္ အနားယူလုိ႔ ရၿပီ။ အနားယူၿပီး အသိဥာဏ္ကုိ ဆက္လက္အားေမြးထား လက္ခံထားတဲ့ သေဘာတရားတုိ႔ရဲ႕ မေသခ်ာမႈမ်ား အဆက္အစပ္မ်ား၊ ကြင္းဆက္မ်ား၊ နိယာမမ်ား၊ အေၾကာင္း အက်ဳိးမ်ား မရွင္းမလင္းျဖစ္ေနေသးလွ်င္ အသိဥာဏ္ကုိ ပုတ္ ႏႈိး စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈမ်ားနဲ႔ ခြာခ် ေလာကႀကီးအတြက္ ပညတ္ထားတဲ့ တရားေသ သေဘာတရားမ်ားကုိ တစ္စစီ ရွင္းထုတ္ လင္းပြင့္လာတဲ့ မေသခ်ာမႈေတြဟာ လက္မခံႏုိင္စရာအျဖစ္ ျဖာက်လာလိမ့္မယ္ ဒါဟာ fixed ျဖစ္ေနတဲ့ သိမႈအစဥ္ကုိ လႊာထုတ္ျခင္းလည္းျဖစ္တယ္။ လက္ခံယုံၾကည္ႏုိင္မႈ အားေပ်ာ့ေနေသးလွ်င္ အန္ခရီးေယးတစ္ဆုိတဲ့ ၀ါဒတစ္ခုကုိ ဒူးရႊန္႔ ထုတ္ျပခဲ့သလုိ စိတ္အလုပ္လုပ္ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ဆုိတာ တီထြင္သူအတြက္ လင္းပြင့္လာမယ့္ အလွတရား ၿခဳံလႊာမ်ားရဲ႕ ပိတ္ေလွာင္မႈေၾကာင့္ ရြ႕ဲေစာင္းေနတဲ့ အတၱကုိ လွီးျဖတ္ လမ္းမ်ားရဲ႕ မူမမွန္မႈ မွန္သမွ်ကုိ ေရွာင္ကြင္း သြား အတိမ္းအေစာင္းဆုိတာ ရွိမယ္ ၊ နားလည္လက္ခံထားတဲ့ အရာေတြနဲ႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ျပန္လည္တည့္မတ္ရင္ ေထာင္မတ္သြားပါလိမ့္မယ္ ငယ္ငယ္က ဆရာတစ္ေယာက္ ရြတ္ျပခဲ့တဲ့ စာသားေလးအတုိင္းပါပဲ။
The first time is hard.
 The ten times is easy.
The thousand times is automatic.
(မိမိလက္ခံထားတဲ့ သေဘာတရားမ်ားကုိ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ျဖစ္ေအာင္ ကဗ်ာပုံစံနဲ႔ တင္ဆက္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာ ျဖစ္၊ မျဖစ္ဆိုတာ လက္ခံသူရဲ႕ သေဘာထား အတုိင္းပါပဲ၊ ျဖစ္၊ မျဖစ္ဆုိတာကုိ ျငင္းခုံမေနခ်င္ပါ။ )
 ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
 ေမာင္မင္းစုိး (17-5-2013)

ရိုးသားဆန္းၿပားေစေသာ သစ္သစ္လြင္လြင္ တစ္ခါသံုး

ရိုးသားဆန္းၿပားေစေသာ သစ္သစ္လြင္လြင္ တစ္ခါသံုး


လူတစ္ေယာက္နဲ ့လူတစ္ေယာက္ႀကား ဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏူန္းေပ်ာ္၀င္သင္

့သလဲ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ
အသက္တစ္မွ်ဆိုေသာ ခံစားခ်က္ တစ္ခုတည္းေသာ ဦးေႏွာက္လိႈင္းဂယက္
ဓာတ္ၿပဳေနေသာ အဆံုးသတ္ရဲ ့သံလိုက္လိႈင္း
အဖို အမ လွ်ပ္စီးမႈမွာ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ သည္ ဓာတ္စားခံတစ္ခုပမာ
ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ ၊နားလည္မႈ ၊ကိုယ္ခ်င္းစာတရား၊ စာနာေထာက္ထားမႈ
လူအဖဲြ ့အစည္းဟာ ဒဂၤါးၿပားရဲ ့ေခါင္းနဲ ့ပန္းလို
တစ္ေလာကလံုးကို ခ်စ္ၿပေနတဲ့ ေႀကြးေႀကာ္သံမွာ ေၿပာင္းၿပန္အခ်ိဳးက်ေနခဲ့
အသားက်တည္ေဆာက္ထားေသာ ပႏၷက္မွာ အရွိန္ဘယ္ေလာက္ယူရမလဲ
ပစ္မွတ္ကိုတည့္တည့္ေဖာ္စပ္ရန္
အေရခံြေတြ တစ္လႊာခ်င္းခြာခ်ေစဦးေတာ့
ရိုးသားၿခင္းသည္ အနည္းဆံုး  ဆိုရင္ ဆိုသေလာက္ က်န္ရွိသင့္ေသာ အရာ
ဘ၀ဟာ ရုပ္၀တၱဴသက္သက္ အသံုးခ်ခံပစၥည္းေတြနဲ ့
အသံုးခ်ခႏၵာတစ္ခုကို အသံုးက်က် အသံုးေတာ္ခံသင့္ရဲ  ့
အသံုးက်လို ့ အသံုးခ်ခံခဲ့သမွ် အဆံုးအစမဲ့ အိပ္မက္ဆိုး
ပါးႏူႏူမွာ လက္ကေလးအသာပုတ္လို ့ လႈပ္ႏိုးသင့္ခဲ့ၿပီ။
ကၽြန္မပီဇာမႀကိဳက္ဘူး
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားေသာ နာလိုခံခက္မႈေတြ
အသားက်ၿပီးသား ရင္ရနံ ့ကို အသြင္ေၿပာင္းၿခင္းဟာ ငရဲပဲ
လူမမယ္ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့ မ်က္၀န္းဟာ ငလ်င္အေသးစားတစ္ခု
ႏူတ္ခမ္းသားေပၚက ေဆးေရာင္ေတြ ၀ါးမ်ိဳခ်ေနသလိုမ်ိဳး
အိပ္စက္ၿခင္းကို တငိးတင္းေစ့ရင္း လိုခ်င္တဲ့ လိုင္းကိုခ်ိတ္ဆက္လိုသူရဲ ့
လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ သတ္မွတ္ခ်ိန္တြင္း
ၿပန္လည္ေၿဖႀကားၿခင္းမရွိပါသၿဖင့္
စိတ္က ညီမွ်ၿခင္းညွိလို ့မရ  ကင္ဆာဆဲလ္ေတြ အဆာအိမ္ထဲ ပြားလာ
ေပးဆပ္မႈဟာ ေလထဲလြင့္ပါသြားသလို ဖုန္ထၿခင္းသပ္သပ္သာ
ပန္ကာေအာက္ထိုင္ေနတဲံအပူ အတြင္းမီး အၿပင္မီး ပတ္ပတ္လည္ခ်ထားမိ ရုပ္၀တၱဴပစၥည္းစံု
လြတ္မခ်ရက္ခဲ့ ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမိေသာ ေမတၱာတရားဟာ ဘယ္ကိုစီး၀င္ရမွန္းမသိ
ရင္အၿမံဳက ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာကို မေမြးဖြားႏိုင္ေတာ့ဘူး
တြားတက္လာတဲ ့အေရၿပားတစ္ေထာက္စာ ဆာေလာင္မႈေႀကာင့္ ယံုႀကည္ခ်က္ နဲ ့နဲ ့
အပူရွိန္ၿပင္းၿပင္းေအာက္ အာတိတ္ေရခဲၿပင္ႀကီးေမ်ာပါလာခဲ့
ခ်စ္ေမတၱာ အမည္ခံၿပိဳင္ဆိုင္မႈမွာ သူက အခ်ီနဲ ့ ကိုယ္ကအခ်နဲ ့
အဲဒီမွာ စိတ္တစ္ခုလံုး ေဗာေလာ ေမာ
အ့ံဆဲြထဲ၀င္ ေငြစကၠဴေတြ ပြတ္သပ္ေနမိတာလဲ တစ္စံုတစ္ရာေနာက္ ပုန္းကြယ္လို ့ရလိုရၿငား
လူပံုအလယ္ေရာက္တိုင္း ပခံုးႏွစ္ဖက္က ေလ်ာက်လာတဲ့ လက္အစံုဟာ အပိုပစၥည္း
ဘာသာစကားမဲ ့ သက္ရွိအေရြ ့က အဲ့ဒီႏႈတ္ခမ္းသားပဲ
စိတ္အတြင္းသား ခ်ိဳ ့ယြင္းမႈမွာ သူငယ္အိမ္ေစာင္းေနတဲံ ့ မ်က္၀န္းအစံုနဲ ့
အၿပစ္ရွိ လူသားပါ
အပစ္ပယ္ခံ လူသားပီပီ
ကိုယ့္လက္ယက္က်င္းေလးထဲ  ကိုယ္၀ပ္ေနရတာ ကမာၻႀကီးရဲ ့
ေဖာက္ၿပန္ပ်က္ယြင္းမႈေတြနဲ ့ အလႊာပါးပါးၿခားထားခံေနရသလို
ဘာကိုေပ်ာ္ရႊင္ရမွန္းမသိ
ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေၿဖရွင္းရမွန္းမသိ
အလန္ ့တႀကား တေအာ္သံထဲက သစၥာတရားမွာ မ်က္အိမ္ေထာင့္ကို ေသြးေခ်ာင္းစီးေစလာ
အေနမတတ္တဲ့ ေကာင္းကင္ဟာ တိမ္ညိဳ တိမ္မည္းအၿပည့္
မိုးအၿဖစ္ ေပ်ာ္က်ဖူးခ်င္ရဲ ့
အတၱကို အေၿခၿပဳ မာနတရားဟာ ရွိသင့္ရဲ ့လား….
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ကေညာေနၿဖစ္ခဲ့။               ။

ၿမ(၁၀၅၂၀၁၃)

ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတု ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္

မုတ္သုံေလ အားနည္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့ပင္လယ္ျပင္တြင္ လႈိင္းအသင့္တင့္ ရွိမည္ သိစိတ္အားနည္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ရင္းျမစ္မ်ား၏ အားနည္းမႈျဖစ္ျခင္း ျဖစ္မႈ မေသခ်ာျခင္း အေၾကာင္း အက်ဳိး မခုိင္လုံျခင္း ပုံတူကူးခ်ျခင္း အာရုံ ေထြျပားျခင္း ခဏငယ္မ်ား ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ပ်က္စီးျခင္း အထက္ေဖာ္ျပပါ အဂၤါရပ္မ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ေၾကာင္းႏွင့္ ရုပ္လုံးမၾကြမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏုိင္ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ သတင္းအစုံလင္မွာ ေလဖိအားနည္း ရပ္၀န္းျဖစ္ေပၚလာၿပီးေနာက္ ေရျပင္ေျမျပင္ေလဟာ တစ္နာရီ မုိင္သုံးဆယ္အထက္ တုိက္ခုိက္ႏုိင္ေၾကာင္း သိရွိရၿပီး နိယာမတရားမ်ား၏ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္စဥ္မ်ား အားေပ်ာ့ျခင္း ခုိင္လုံတိက်ေသာ အေၾကာင္း အက်ဳိးမရွိျခင္း အာရုံးမ်ား ေ၀၀ါးေနျခင္း စိတ္ျဖစ္စဥ္မ်ား ေရြ႕လ်ားေနျခင္း ျဖစ္ေပၚၿပီးတုိင္ မခုိင္ၿမဲဘဲ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ပ်က္စီးသြားျခင္း ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ကုိ ဦးစားမေပးျခင္း ႏုိင္ငံတကာကုိ ပုံတူကူးခ်ျခင္းစသည္တုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတုသည္ တစ္နာနီလ်င္ မုိင္သုံးရာအထိ တုိက္ခုိင္ေနပါသည္။ ျဖစ္တည္မႈ၏ ရင္းျမစ္မ်ား မြမ္းက်ပ္မႈျဖစ္စဥ္ ဆာေလာင္မႈျဖစ္စဥ္ သိစိတ္၏ ထုိးေဖာက္ႏုိင္စြမ္းျဖစ္စဥ္ အင္အားေကာင္းေသာ ဗဟုျဖစ္စဥ္ အေရးအရာမ်ားကုိ ထုိက္သင့္သလုိ အသုံးခ်မႈျဖစ္စဥ္ ရုပ္၀တၳဳမ်ားကုိ လုိအပ္သလုိ သုံးစဲြတတ္ျခင္းျဖစ္စဥ္ ကိုယ္ပုိင္ခံစားခ်က္၏ အေရးပါမႈ ျဖစ္စဥ္ ဒဏ္ရာမ်ား၏ အခဲမေၾကမႈျဖစ္စဥ္ အစဲြအသီးသီး၏ မင္းမႈေနမႈျဖစ္စဥ္ မ်ားျဖစ္ပါသည္။ မေရရာေသာ ျဖစ္တည္မႈမ်ားမွာ ကဗ်ာနည္းပညာကုိ ကုိလိုနီျပဳျခင္း ရွိမႈမေသခ်ာျခင္း သိမႈမေသခ်ာျခင္း အလင္းအေမွာင္ႏွင့္ အာရုံခံစားမႈ ေ၀၀ါးျခင္း ပုံရိပ္မ်ား၏ မထင္မရွားမႈျဖစ္ျခင္း အရိပ္မထြက္ျခင္း ရင္းစားမ်ား ျပန္မရျခင္း ေခတ္စနစ္ဆုိးမ်ား ျဖာက်ေနျခင္း ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိေသးျခင္း နာမ္တရားမ်ားႏွင့္ ရုပ္တရားမ်ားကုိ ခဲြျခားမသိျမင္ႏုိင္ေသးျခင္း အာရုံငါးပါး၏ ရွင္းလင္းပီသမႈ မရွိေသးျခင္း ျဖစ္ပ်က္တစ္ခုေပၚသုိ႔ ဥာဏ္ကစားႏုိင္မႈ မရွိေသးျခင္း အရာရာကုိ သတိမမူႏုိင္ေသးျခင္း ႏုိင္လုိမင္းထက္မႈမ်ား ႀကီးစုိးေနေသးျခင္း မ်ားျဖစ္ပါသည္။ အရာရာသည္ ျဖစ္ပ်က္ႏွစ္ခုမွာ မွီတည္ေနပါသျဖင့္ ကမၻာ့ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ျခင္းထက္ ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတုသည္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ ေရြ႕လ်ားေပ်ာက္ကြယ္မႈမ်ားႏွင့္ စခန္းသြားေန ရပါေၾကာင္း ျမန္မာ့ကဗ်ာရာသီဥတု၏ အေရးႀကီး သတိေပးခ်က္ကုိ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာအပ္ပါသည္။ ေမာင္မင္းစုိး (၇-၆-၂၀၁၀)

အတုေတြ

အတု အတုေတြ အတု အတုေတြ အ အ တု တု အတုေတြ အတုေတြက တစ္ႏုိင္ငံလုံးကုိ စိမ့္၀င္စီးဆင္းေနခဲ့တယ္ နယ္ျခားဂိတ္ရဲ႕ မလုံၿခဳံမႈေတြ ေခတ္မီတဲ့ ဓာတုေဗဒ စမ္းသပ္မႈႀကိယာ မရွိမႈေတြ လုံေလာက္တဲ့ အသိဥာဏ္ ၀န္ေဆာင္မႈ မရွိမႈေတြ အတုေတြက တုတုပပနဲ႔ တုပ္ေႏွာင္ရင္း တုိး၀င္လာခဲ့တယ္ အတုေတြက အသက္ေတြကုိ ႏႈတ္တယ္ အတုေတြက လူသားျဖစ္တည္မႈကုိ အေရးမစုိက္ဘူး အတုေတြက က်န္းမာေရးကုိ အေလးမထားဘူး အတုေတြက လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈေတြကုိ အားေပးအားေျမွာက္ အတုေတြက ကုိယ္က်င့္တရားကုိ နင္းဖဲ့ေခၽြခ် အတုေတြက ႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို ဆုတ္ယုတ္ေစတယ္ အတုေတြက အတုေတြနဲ႔ သယံဇာတေတြကုိ သိမ္းပုိက္ အတုေတြက အတုေတြနဲ႔ အာဏာကုိ ေပြ႕ဖက္ အတင္း၀င္ အတင္းထြက္ အတုေတြဟာ ဘာေကာင္းက်ဳိးကုိမွ မေပးဘူး အတုေတြက အတုေတြနဲ႔ နယ္ေျမခ်ဲ႕ထြင္ အတုေတြနဲ႔ လူမ်ဳိးစုကုိ ၀ါးမ်ဳိ အတုေတြက အတုေတြနဲ႔ လူေယာင္ေဆာင္လာခဲ့တယ္။ အတု အတု အတုေတြ အတုေတြ အတု အအအအ တုတုတုတု အတုေတြ အတုေတြ တစ္တုၿပီး တစ္တု တုိး၀င္ ငါးေထာင္၊ တစ္ေသာင္းတန္စတဲ့ ေငြစကၠဴအတုေတြ လူသားမ်ားရဲ႕ တုိးတက္မႈလမ္းေပၚကေန လမ္းေၾကာင္းေတြ လမ္းလႊဲေစတယ္ အနာေရာဂါမ်ဳိးစုံအတြက္ အတုေတြက တစ္ခုၿပီး တစ္ခု တစ္တုၿပီး တစ္တု ဆန္အတု ဆီအတု ၾကက္ဥအတု အသားအတု မုန္႔အတု ေဖ်ာ္ရည္အတု စားေသာက္ဖြယ္မ်ဳိးစုံအတု အတုေတြက ထင္ေယာင္ထင္မွားစြာနဲ႔ အုိင္တီေခတ္မွာ ေခတ္နဲ႔အတူ ေမ်ာပါသြားဖုိ႔ စံမမီတဲ့ ကုန္ပစၥည္းအတုေတြ တံဆိပ္မ်ဳိးစုံအတုေတြကလည္း သိသိသာသာ/ မသိမသာ တုိး၀င္လာခဲ့တယ္ လူမဆန္တဲ့ လူေတြရဲ႕ တီထြင္မႈနဲ႔ အတုေတြဟာ ႏုိင္ငံအ၀ွမ္းမွာ လူတန္းစားမ်ဳိးစုံ ေနရာမ်ဳိးစုံ ပစၥည္းမ်ဳိးစုံ လႊမ္းၿခံဳရစ္ပတ္ေနခဲ့တယ္ အတုေတြ အတုေတြ အတု အတုေတြ စိတ္ဓာတ္အတု အၾကင္နာအတု နားလည္မႈအတု စာနာမႈအတု လူအတု ေမတၱာအတု ေစတနာအတု ကူညီမႈအတုစတဲ့ အတု အတု အတုေတြ အတု အတု အတုေတြ အတု အတု အတုေတြ အတု အတု အတုေတြ အတု အတု အတုေတြ အတု အတုေတြ အအအအအအအအအအအအအ တုတုတုတုတုတုတုတုတုတုတုတုတုတုတု အတု အတုေတြက ကမၻာေလာကႀကီးရဲ႕ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုတစ္ခုလုံးကုိ ဖ်က္ဆီးပစ္ေနခဲ့တယ္။ ေမာင္မင္းစုိး (၅/၅/၂၀၁၃)

အေမွာင္ည

ဆာေလာင္ေနတဲ့ အသံေတြကုိ ၾကားခ်င္ရင္ လက္ကုိ ၿမဲၿမဲတဲြထား၊ တင္းတင္းဆုပ္ထား ႏွစ္လုိဖြယ္မ်က္၀န္းအစုံကုိ သံသရာနဲ႔ခ်ီၿပီး မွတ္မိေအာင္ စူးစူးစုိက္ၾကည့္။ ကာရံမလုိဘူး စကားလုံးေတြကုိ အဆုိ႔ အပိတ္ အဆီး အတားမဲ့စြာ ေျဖခ် လႊတ္ခ် အန္ခ် ေနာက္တစ္နာရီဆုိတာ ဘာျဖစ္မယ္ မသိဘူး ထုံအီေနတဲ့ ဆံႏြယ္စေလးရဲ႕ အနံ႔အသက္ဟာ ရင္၀အထိ စူးနစ္ေပ်ာ္၀င္သြား မ်က္ေတာင္ မခတ္မိဖုိ႔လုိတယ္ တစ္စကၠန္႔ေလးေတာင္ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားခ်င္ဘူး အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကုိ ေမ့ထား ကုိယ့္ရင္ခြင္ဟာ မင္းအတြက္ အိမ္ႀကီးဂႏုိင္လည္း ျဖစ္တယ္။ ပါးျပင္ထက္မွာ စုေနခဲ့တဲ့ ေခၽြးဥေလးေတြကုိ မုန္းတဲ့အေၾကာင္း မေျပာေတာ့ပါဘူး အခ်ိန္ကာလတစ္ခုရဲ႕ တုိက္စားမႈ ျမန္ႏႈံးက အလင္းအလ်ဥ္ထက္ ျမန္ေနခဲ့တာကုိ မုန္းတယ္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရစ္ပတ္ထားတဲ့ လက္အစုံဟာ တစ္စုံတစ္ခုရဲ႕ တြန္းဖယ္ ျဖတ္ခ်လုိက္အၿပီး အေရာင္အေသြးစုံေနတဲ့ ရတနာေတြက အသက္ကုိ ႏႈတ္ယူပစ္တယ္ စူးစူး၀ါး၀ါး ေအာ္သံေတြနဲ႔ ညဟာ ပုိမည္းလာတယ္ ေလာကအေမွာင္ထက္ ေလာဘအေမွာင္က ပုိနက္တယ္ တစ္ကုိယ္လုံး ေသြးခ်င္းခ်င္းနီ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက မည္းညိဳစဲြကပ္ လူမဆန္မႈရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ အမွတ္တံဆိပ္ေတြပဲ တင္းက်ပ္စြာ ေပြ႕ဖက္ထားတဲ့ လက္အစုံကုိ ျဖဳတ္ခ်လုိက္ေတာ့ အျပန္လမ္းဟာ မည္းေမွာင္ေနခဲ့တယ္ အလြမ္းနာက်ေနတဲ့ ငွက္ပ်ဳိမေလးလည္း အိပ္တန္းမပ်ံႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေမာင္မင္းစုိး မွတ္ခ်က္။ ။ ျပည္ၿမိဳ႕က ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ခ်ိန္းေတြ႕စဥ္ လူမဆန္တဲ့ သတ္ျဖတ္မႈ ေၾကာင့္ အသက္ဆုံးသြားရတဲ့ လူငယ္ေလးသုိ႔။

အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အူသံ

ကာရံထားတဲ့ နံရံကုိ မ်က္ႏွာမူၿပီး ငါရပ္ေစာင့္ေနခဲ့တယ္ ျပာေ၀လာတဲ့ မ်က္လုံးအစုံကုိ အတင္းပိတ္ၾကည့္လုိက္တယ္ ငရဲမီးထက္ ပူျပင္းတဲ့ မ်က္ရည္စီးေခ်ာင္းက ပါးျပင္ေပၚ သြန္က်လာတယ္ ငါေခၚတယ္ ျပန္မထူးဘူး ပိတ္ထားတဲ့ ဖုံးကုိ ဖြင့္လုိက္ပါလားကြယ္ ေတာင္းပန္သံေတြက ရင္ထဲမွာ ျမည္ဟီးေနခဲ့တယ္ အရူးတစ္ေယာက္လုိ ကစင္ကလ်ား ျပန္႔လြင့္မႈေတြက ေရၾကည္ေပမယ့္ ျမက္မႏုေတာ့ဘူး မည္းေမွာင္ေအာင္ ထူပိန္းေနတဲ့ ေကာင္ကင္ျပင္ႀကီးကုိ ေငးေမာၾကည့္မိတယ္ မျမင္ရတဲ့ သက္မဲ့ေတြက လူသားျဖစ္တည္မႈအတြက္ အေရးမပါဘူး ထိပ္လန္႔ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္ေတြနဲ႔ အိပ္မရတဲ့ ညနက္ေတြကုိ ေၾကာက္တယ္ တန္ဖုိးႀကီးတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုနဲ႔ ပစ္ေပါက္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ အိပ္ယာေပၚ မ်က္ႏွာအပ္ရင္း စိတ္ဒဏ္ရာေတြက ထထေဖာက္တယ္ ေမတၱာတရားရဲ႕ အတိမ္အနက္မွာ ၿငိမ္ခ်က္သား ေကာင္းလွတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အလင္းတန္းကုိ ျပန္လည္ဆုပ္ကုိင္ခြင့္ ျပဳပါ မုိးၿပိဳမွာ ေတြးေၾကာက္ေနရတဲ့ အျပစ္မဲ့လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အူသံေတြကုိ နားေထာင္ေပးပါ လူသားဆန္တဲ့ အျပဳအမူက လဲြရင္ ဘာကုိမွ ဖက္တြယ္မထားပါဘူး သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္းမရွိတဲ့ စကားေတြကုိ ၾကားခ်င္မိတယ္ အျပစ္မရွိပါဘူးဆုိတဲ့ စကားအတြက္ တုန္႔ျပန္မႈက စက္ပိတ္ထားျခင္းလား ဆာေလာင္မႈအတြက္ လတ္ဆတ္မႈမရွိတဲ့ ပန္းသီးတစ္လုံးေလာက္ေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေတာ့ဘူးလား ဘ၀ကလဲ ပ်ားရည္တစ္စက္ေလာက္ေတာင္ မခ်ဳိျမေတာ့ဘူး အေမရယ္ . . . အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရွင္သန္ျခင္းကို လမ္းျပေပးပါ။ ဘ၀အေမွာင္ထဲ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ တုိး၀င္ေနရတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းေပးပါ။ '' ရက္စက္လုိက္တာ " ဆုိတဲ့ စကားလုံးေလးကုိပဲ ထပ္တလဲလဲ ၿငီးညဴရင္း လူေတြကုိ ေတြးၿပီး ေၾကာက္ေနခဲ့ရပါတယ္။ ေမာင္မင္းစုိး (၄-၂၅-၂၀၁၃)

ဖမ္းဆုပ္လုိ႔မရေသးတဲ့ ပဋိပကၡ

ငါတုိ႔ဟာ မတူညီတဲ့ ဆုံမွတ္ေတြကုိ ေလွာ္ခတ္ရင္း ရြက္လႊင့္ေနၾကတာ
မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္းခဲ့ေပမယ့္ ပန္းတုိင္းက
ေ၀းတယ္ လဲြမွားတဲ့အျမင္ေတြနဲ႔ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္
တုပ္ေႏွာင္ရင္း အနာေပၚ ဒုက္က်သလုိ နာနာက်င္က်င္နဲ႔ ထုဆစ္ပုံေဖာ္ခဲ့ၾကတယ္
လႈိင္းတံပုိးေတြ ျပင္းထန္လွတဲ့ ပင္လယ္ထဲ မေမာမပမ္း ေျခကုန္လက္ပမ္း ကူးခတ္လုိ႔
ရင္းစားျပန္မရတဲ့ ေပးဆပ္မႈေတြနဲ႔ ေနေနခဲ့ရတယ္ ခံစားမႈလြန္ကဲတဲ့
အေတြးနဲ႔ အသိဥာဏ္ဦးစီးတဲ့အျမင္ဟာ လွပစြာ မွားယြင္းၿပီး
 ေတ့လဲြလဲြေနခဲ့ၾကတယ္ သဲသဲကဲြကဲြ မျမင္ႏုိင္တဲ့ ေလာကအေမွာင္ထဲ
စမ္းတ၀ါး၀ါးေလွ်ာက္လုိ႔ မုိးေမွ်ာ္တုိက္ေတြ ယုိင္နဲ႔လာတယ္
ေဆြးေျမ့လာတယ္ က်ဳိးပဲ့လာတယ္ ႀကီးမားတဲ့ အက္ေၾကာင္းေတြ
ဟုိတစ္စ ဒီတစ္စဆုိသလုိ ထလာခဲ့တယ္ ေရွးရုိးစဲြမူ၀ါဒေတြက

 တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္နဲ႔ အခုထိ မင္းမူေနခဲ့တယ္ ေတြးေလေတြးေလ
 အငတ္မေျပႏိုင္တဲ့ မူလဘူတလမ္းေၾကာင္းဟာ ေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲ
ဟီးထေလာက္ေအာင္ ေသာင္းၾကမ္းေနခဲ့တယ္ ႏွလုံးသားေရးမွာ
ကံမေကာင္းခဲ့သလုိ အၿပဳံးတရားေရးရာမွာ နိမိတ္မေကာင္းခဲ့ဘူး
 အတိတ္ကုိ ေငးေမာရင္း ကံစီမံရာအတုိင္းနဲ႔ ေျဖသာေနခဲ့ေပမယ့္
 မနက္ျဖန္မ်ားစြာက ဘယ္ခလုတ္ႏွိပ္ႏွိပ္ အဆုိ႔အပိတ္ေတြကို
ေဖာက္ထြက္ႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး ရွားပါးလွတယ္ဆုိတဲ့ မ်ဳိးစိတ္တစ္ခုအတြက္
ကုိယ့္ႏွလုံးသားကုိ အန္ေကၽြးသင့္ရင္ လက္ထုိးအန္ခ်လိုက္ပါမယ္
 တစ္ဆုိ႔ေနခဲ့တဲ့ မာနကုိလည္း ၿဖိဳလွဲေပးလုိက္ပါမယ္ တျဖည္းျဖည္း
မႈန္၀ါးသြားတဲ့ ၾကယ္ကေလးရဲ႕ လာရာလမ္းကုိ ေငးေမာၾကည့္ရင္း
ဘ၀ကုိ ခပ္ပါးပါးေလး ပုတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြ
လမ္းေပ်ာက္ေနသလုိ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေသြဖယ္ေနခဲ့ပါတယ္။
 ေမာင္မင္းစုိး
 (၁၈-၄-၂၀၁၃)

သုိ႔ . . . ကမၻာႀကီး နာက်င္စြာနဲ႔ ဒီကဗ်ာကုိ ေရးလုိက္တယ္။

သုိ႔ . . . ကမၻာႀကီး
နာက်င္စြာနဲ႔ ဒီကဗ်ာကုိ ေရးလုိက္တယ္။
----------------------------------------------
လွပတဲ့ေႏွာင္ဖဲြ႕မႈေတြနဲ႔ ေလွာင္အိ္မ္ႀကီးက စကားေျပာတယ္
ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခင္းက်င္းထားတဲ့ ရုပ္၀တၳဳေတြဟာ ဘ၀ရဲ႕ေလာင္စာေတြပါ
အသြင္သ႑ာန္ေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းက ေခ်ာင္းေပါက္ေတာ့မယ္
ေမတၱာစစ္ေတြ ၾကင္နာမႈေတြ စာနာမႈေတြ နားလည္မႈေတြ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ ခြင့္လႊတ္မႈေတြ
သည္းခံမႈေတြ ညွာတာမႈေတြ တရားမွ်တမႈေတြ ေပးလုိက္ပါ
ထည္၀ါမႈေတြနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္မထားလုိက္ပါနဲ႔
ညစဥ္ ေျခာက္လွန္႔လုိ႔ ေသြးပ်က္ဖြယ္ေတြနဲ႔ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြ
ဆက္သြယ္မႈ ျပင္ပက တုန္႔ျပန္မႈမရွိတဲ့ ပေယာဂေတြ
ေျခလွမ္းတုိင္းမွာ ခြာမရေအာင္ ပူးကပ္ေနတဲ့ တားျမစ္မႈေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အလင္းတန္းေလးေတာင္ ျဖာက်မလာတဲ့ ၀ကၤပါစည္းေတြ
အၿပဳံးတစ္ခုအတြက္ ဟန္ေဆာင္မႈနဲ႔ တည္ေဆာက္ရတဲ့ နာက်င္ခံခက္ေတြ
တခစ္ခစ္ ရယ္ေမာသံေတြအတြက္ မက္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔
ဘ၀တစ္ခုလုံး ေမ်ာပါေနခဲ့တယ္။
တစ္စစီ က်ဳိးပဲ့ေနတဲ့ ႏွလုံးသားႏုႏုကုိ ျပန္ဆက္ေပးလုိက္ပါ
တစ္ခန္းလုံး ပူျပင္းေနတဲ့ အတြင္းအျပင္ မီးေတာက္ေတြကုိ ၿငိွမ္းသတ္ေပးလုိက္ပါ
အဆက္စပ္မဲ့ စီးေမ်ာေနတဲ့ စကားလုံးေတြကုိ ျပန္စုစည္းေပးလိုက္ပါ
အိပ္ယာေပၚ ယုိစီးေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကုိ သုတ္သင္ေပးလုိက္ပါ
ဆာေလာင္ေနတဲ့ နာက်င္မႈ ေ၀ဒနာေတြကုိ ေျဖသိမ့္ေပးလုိက္ပါ
စူးနစ္၀င္ေနတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာေတြကုိ ႏုတ္ပယ္ေပးလုိက္ပါ
ကမၻာႀကီးေရ . . .
နာက်င္စြာနဲ႔ပဲ ဒီကဗ်ာကုိ ေရးလုိက္ပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
(၁၇ / ၄ / ၂၀၁၃)
မွတ္ခ်က္။   ။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ ရည္ညႊန္းၿပီး ဒီကဗ်ာကုိ ေရးပါသည္။
.

ေခတ္သစ္နတ္ဆုိး

တခုပ္တရနဲ႔ ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့ မေသခ်ာျခင္းေတြကုိ လႊတ္ခ်
ေအာ္ပေရးရွင္းခန္းထဲက ေမ့ေဆးမပ်ယ္ေသးတဲ့ ခဲြစိတ္လူနာဟာ
ကံၾကမၼာနဲ႔ အလဲအလွယ္ျပဳရင္း အသက္ငင္ေနခဲ့သလုိ ခုိင္မာတဲ့
စိတ္ဒဏ္ရာေတြက ဘယ္လုိပဲ ပြတ္တုိက္ေခ်ခၽြတ္ ေျပာင္လက္မသြားဘူး
ဆုိ႔ထားတဲ့အဆုိ႔ ပိတ္ထားတဲ့ အပိတ္ေတြ သပ္ထားတဲ့ သပ္ပင္းေတြ ေတြဟာ အလုပ္မျဖစ္ေတာ့ဘူး နတ္ဘုရားကလဲ ေျခသည္းလက္သည္းေတြ ၀ွက္ထားဆဲ မိစၦာေကာင္ကလဲ အရိပ္သုံးပါး နားမလည္ နင္းျပား...ဘ၀ဟာ
နင္းၿပီးမျပားေစနဲ႔ ငါးဖယ္လုိစိတ္ထား ေပါေခ်ာင္ေကာင္းစိတ္နဲ႔ စဥ္းစားဥာဏ္
မရွိတဲ့ လူတစ္စုကလဲ ကိုယ္စီးထားတဲ့ ျမင္းတစ္ေကာင္လုိ ျဖည္းျဖည္းေလး တြန္းေရြ႕ၾကည့္ ဤကုိ ကၽြဲမဖတ္ခ်င္ေန ခပ္ဆတ္ဆတ္ ထုိးဆိတ္ထားတဲ့ အနာကုိေတာ့ ဒဏ္ရာလုိ႔ သိပါ ကံဆုိတာ စမ္းစရာမဟုတ္ဘူး ဆန္းဆန္းျပားျပား တစ္တစ္ရစ္ရစ္ တီထြင္ရင္း ကုိယ့္ဒူးကုိယ္ခၽြန္ ေကာလာဟလနဲ႔ ေသြးထုိးစမ္းတဲ့ေခတ္မွာ ၾသကာသနဲ႔ ေျဖရွင္းရင္း
ေမာေနတဲ့ ဘ၀ကုိ အနားယူ ဒါဟာ ေထာင္ျမင္လုိ႔ ရာစြန္႔တဲ့ စိတ္ဓာတ္မဟုတ္ ဘူး ပတ္ျခာ၀ုိင္းေနတဲ့ ေဘးႀကီးသုံးပါးဟာ လူျမင္ကြင္းထဲ ေရာက္ေနၿပီ။ ။

ေမာင္မင္းစုိး