Thursday, November 19, 2015

အနီေရာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး


    အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ သေကၤတျဖစ္တယ္။ အမွတ္တံဆိပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္အနည္းငယ္က ျမန္မာႏုိင္ငံအဝွမ္းမွာ အနီေရာင္လႊမ္းသြားတယ္။ ဒါဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ အစလုိ႔ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရဲ႕ သေကၤတလုိ႔ဆုိရတာလဲဆုိေတာ့ အေၾကာင္းမဲ့ဆုိလုိက္ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်မ္းဂန္ အေထာက္အထားနဲ႔ပဲ အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ သေကၤတျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပလုိပါတယ္။

    အရွင္အႏု႐ုဒၶါမေထရ္ျမတ္ စီရင္ထားခဲ့တဲ့ အဘိဓမၼတၴသဂၤဟက်မ္းဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိင္း သိပါတယ္။ ပရမတၴတရားေတြရဲ႕ သေဘာလကၡဏာကုိ သူ႔အခန္းနဲ႔သူ စနစ္တက်စီရင္ထားတဲ့ က်မ္းျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြက ေတာ့ သၿဂိဳဟ္က်မ္းလုိ႔ ေခၚခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီက်မ္းဟာ အမွန္တကယ္အားျဖင့္ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ့မေထရ္ရဲ႕ အာေဘာ္
မ်ားမဟုတ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ အဘိဓမၼာ(၇)က်မ္းထဲကေန ထုတ္ႏႈတ္ၿပီးေတာ့ စိတ္, ေစတသိက္, ႐ုပ္, နိဗၺာန္ဆုိတဲ့ ပရမတၴတရားေတြကုိ သူ႔ေနရာသူ စနစ္တက်ကုိ က႑အလုိက္ တင္ျပထားတဲ့က်မ္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီက်မ္းမွာ အခန္း(၉)ခန္းနဲ႔ တင္ျပထားပါတယ္။ စိတ္ပုိင္း၊ ေစတသိက္ပုိင္း၊ ပကိဏ္းပုိင္း၊ ဝီထိပုိင္း၊ ဝီထိမုတ္ပုိင္း၊ ႐ုပ္ပုိင္း၊ သမုစၥည္းပုိင္း၊ ပစၥည္းပုိင္း၊ ကမၼ႒ာန္းပုိင္းဆုိၿပီး အပုိင္း(၉)ပုိင္းနဲ႔ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ စီရင္ ထားတဲ့ က်မ္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထဲက ေနာက္ဆုံးအပုိင္းျဖစ္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းပုိင္းကုိ ကုိးကားၿပီးေတာ့ အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ သေကၤတျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာဆုိလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ကမၼ႒ာန္းပုိင္းမွာလည္း က႑ႏွစ္ခုခဲြပါတယ္။ သမထကမၼ႒ာန္းနည္းနဲ႔ ဝိပႆနာကမၼ႒ာန္းနည္းဆုိၿပီးေတာ့ ခဲြျခားထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထဲကမွ သမထကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကမၼ႒ာန္း(၄ဝ)ရွိေၾကာင္း ထုတ္ျပ ထားၿပီးေတာ့ ဒီကမၼ႒ာန္းေတြကို စ႐ုိက္အားေလ်ာ္စြာ ေဝဖန္ထားတဲ့က႑တစ္ခုလည္းပါဝင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လူသားမ်ားအေနနဲ႔ စ႐ုိက္(၆)မ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ရာဂစ႐ုိက္, ေဒါသစ႐ုိက္, ေမာဟစ႐ုိက္, သဒၶါစ႐ုိက္, ဗုဒၶိစ႐ုိက္, ဝိတက္စ႐ုိက္ဆုိၿပီး ေျခာက္မ်ဳိးထုတ္ျပပါတယ္။

    စ႐ုိက္ဆုိတဲ့စကားလုံးဟာ ျမန္မာေတြရဲ႕ နားနဲ႔ ရင္းႏွီးေနတဲ့စကားလုံးပါပဲ။ ဒီေကာင္က စ႐ုိက္မေကာင္းဘူး၊ စ႐ုိက္ေကာင္းတယ္ဆုိၿပီးေတာ့ သုံးႏႈံးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုိပဲ ညာဥ္ဆုိတဲ့စကားအျဖစ္လည္း သုံးတတ္ၾကပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီလုိစ႐ုိက္(၆)မ်ဳိးကုိ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ပုိင္ဆုိင္ထားခဲ့ၾကတဲ့ လူသားေတြအေနနဲ႔ တရားဘာဝနာ အားထုတ္လုိရင္ သူစ႐ုိက္နဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ကမၼ႒ာန္းကုိ ေပးရပါတယ္။ ဒါမွသာ ပုိမုိၿပီးေတာ့ ထိေရာက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထဲကမွ ေဒါသစ႐ုိက္ႀကီးတဲ့ပုဂၢိဳလ္(ေဒါသႀကီးတဲ့ပုဂၢိဳလ္)အတြက္ အထူးသျဖင့္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ကမၼ႒ာန္း ကုိ ထုတ္ျပတဲ့အခါမွာ အေရာင္ကသုိဏ္းလုိ႔ေခၚတဲ့ ကသုိဏ္းေလးမ်ဳိးနဲ႔ သင့္ေလ်ာ္ေၾကာင္း၊ ေဒါသႀကီးတဲ့သူကုိ အေရာင္ကသုိဏ္းေလးမ်ဳိးတည္းက တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ေပးၿပီး ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံယူၿပီးေတာ့ အားထုတ္ေစဖုိ႔အတြက္ ထုတ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ေဒါသဆုိတာ ေမတၱာရဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ပါ။ ေမတၱာဆုိတာက ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ အဓိကတရားပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသႀကီးေနတဲ့သူကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖုိ႔အတြက္ နီလကသုိဏ္း(အညိဳ)၊ ပီတကသုိဏ္း(ေရႊေသာအဆင္း) ေလာဟိတကသုိဏ္း(အနီ)၊ ၾသဒါတကသုိဏ္း(အျဖဴ)ဆုိတဲ့ အေရာင္ကသုိဏ္းေလးမ်ဳိးထဲက ေလာဟိတ-လုိ႔ေခၚတဲ့ နီတဲ့အေရာင္ကုိ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံအျဖစ္ယူၿပီးေတာ့ ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားဖုိ႔၊ ေဒါသႀကီးသူအတြက္ အနီေရာင္ဟာလည္း သင့္ေလ်ာ္ေၾကာင္း ကမၼ႒ာန္းေတြကို စ႐ုိက္နဲ႔ေဝဖန္တဲ့အခါ ေဒါသစ႐ုိ္က္ဆုိတဲ့ မၿငိမ္းခ်မ္းသူကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖုိ႔အတြက္ အနီေရာင္ကုိ ပြားမ်ားေစဖုိ႔ တုိက္တြန္းထားတာေၾကာင့္ အနီေရာင္ဟာ ေမတၱာဆုိတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ ပုံရိပ္၊ သေကၤတ လုိ႔ သုံးႏႈံးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ကမၻာႀကီးဟာ စစ္မက္ေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် မၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းေဒသဟာ တကယ့္ကုိ စစ္ဒဏ္သင့္ေနတဲ့ေနရာျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြဟာ ကုိယ့္ေနရာအသီးသီးမွာ မေနရဲဘဲ အျခားႏုိင္ငံေတြဆီကုိ အသက္နဲ႔ရင္းၿပီးေတာ့ ထြက္ေျပးေနခဲ့ရပါတယ္။ ဟုိတေလာက ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ ပါရီမွာဆုိ ေလာေလာလတ္လတ္ ပူပူေႏြးေႏြးအျဖစ္ အၾကမ္းသမားေတြရဲ႕ တုိက္ခုိက္မႈေၾကာင့္ လူေတြရာခ်ီၿပီးေတာ့ အသက္စြန္႔ သြားခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒါဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ လူမဆန္တဲ့လူေတြရဲ႕ အၾကမ္းဖက္မႈရဲ႕ ဆုိးေမြပါပဲ။

    ထုိနည္းတူစြာပါပဲ။ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာလည္း ျပည္တြင္းစစ္အေနနဲ႔ အရွည္ၾကာဆုံး စံခ်ိန္တင္ႏုိင္ေလာက္တဲ့အထိ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ တုိက္ခုိက္ေနခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒါဟာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ ကင္းကြာေနခဲ့ရတဲ့ စစ္ေဘးသင့္ ျပည္သူေတြအတြက္ ႀကီးမားတဲ့လူသားဘဝ ဆုံး႐ႈံးမႈပါပဲ။ အခုေလာေလာဆယ္မွာလည္း ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း မုိင္းေနာင္ၿမိဳ႕မွာ အစုိးရတပ္မေတာ္နဲ႔ အက္စ္အက္စ္ပီပီ၊ အက္စ္အက္စ္ေအတုိ႔အၾကား တုိက္ခုိက္မႈေတြ ျပင္းျပင္းထန္ ထန္ ျဖစ္ပြားေနခဲ့ပါတယ္။ ထုိနည္းတူစြာပါပဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လက္မွတ္ေတြထုိးထားၾကေပမယ့္ အျခားတပ္ ေတြနဲ႔လည္း အထိမခံ ေရႊပန္းကန္လုိျဖစ္ေနခဲ့ရတဲ့ ေနရာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ကခ်င္ျပည္နယ္လုိေနရာမွာလည္း စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြ ေထာင္ခ်ီၿပီးေတာ့ ရွိေနဆဲလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕အေရႊ႕ကေတာ့ မၾကာခင္ကၿပီးသြားခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြရလဒ္ကုိ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ လက္ရွိအာဏာ ရပါတီကုိ ေနရာတုိင္းလုိလုိမွာ အတုိက္ခံပါတီက အႏုိင္ရထားပါတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လည္း အစုိးရဖဲြ႕ႏုိင္ တဲ့ အေျခအေနကုိ ရရွိထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မၾကာခင္အခ်ိန္မွာ လက္ရွိအစုိးရအဖဲြ႕ဟာ အႏုိင္ရအတုိက္အခံပါတီ ကုိ အာဏာလဲႊေျပာင္းေပးရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆုိတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္မႈအတုိင္း အေျပာင္း အလဲကုိ အားလုံးကေစာင့္စားေနခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ အနီေရာင္ကိစၥကုိ ျပန္ေျပာ ခ်င္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆုိတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ႔အတူ ပါတီအလံ၊ အမွတ္တံဆိပ္ ဟာ အနီေရာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမွန္တကယ္ေျပာင္းလဲလုိၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပဲြေန႔တုန္းက (၈ဝ)ရာခႈိင္းႏႈံး ၈၀ေက်ာ္ မိမိတုိ႔ရဲ႕အေျပာင္းအလဲအတြက္ မဲေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ အျခားအျခားေသာ ႏုိင္ငံေတြကေတာင္ အတုယူစရာအျဖစ္ အသိမွတ္ျပဳရတဲ့အထိ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ အေျပာင္းအလဲအား ဆာေလာင္မႈကုိ ျပသႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

    ဆုိေတာ့ ၂ဝ၁၆ကေနစၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္က အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ စနစ္ဆုိးႀကီးေတြရဲ႕ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ကုိ ကုစားေပးတဲ့အေနနဲ႔ မၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့မႈေတြကုိ တြန္းလွန္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ လိမ့္လုိ႔ အမ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ထုိနည္းတူစြာပါပဲ၊ လူအနည္းစုကသာ ႀကီးစုိးခ်ယ္လွယ္ လက္ဝါးႀကီး အုပ္ထားခဲ့တဲ့ စီးပြားေရးတံခါးေတြလည္း တစ္ခ်ပ္ၿပီးတစ္ခ်ပ္ ပြင့္လာၿပီးေတာ့ ဖြ႕ံၿဖိဳးမႈဟာလည္း အရွိန္ေကာင္းေကာင္း နဲ႔ ခ်ီတက္လာခဲ့လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနီေရာင္လႊမ္းခဲ့တဲ့ ေရႊးေကာက္ပဲြကာလ အေရာင္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ ဖြ႕ံၿဖိဳးျခင္းကုိ ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ထုိ႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစ႐ုိက္ဆုိတဲ့ မၿငိမ္းခ်မ္းသူအတြက္ အထူးသင့္ေလ်ာ္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံအျဖစ္ အေရာင္ေလးမ်ဳိးမွာ အနီေရာင္ပါတဲ့အတြက္ အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ သေကၤတလုိ႔ဆုိရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းအရာေလး အနည္းငယ္ကို ေျပာျပလုိပါတယ္။

    အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ကမၼ႒ာန္းဆရာေတြဟာ မိမိထံကုိလာေရာက္ၿပီးေတာ့ ကမၼ႒ာန္းေတာင္းလာခဲ့ၾကတဲ့ ေယာဂီေတြ၊ တပည့္ေတြအတြက္ သူ႔စ႐ုိက္အားေလ်ာ္စြာ ကမၼ႒ာန္းေပးရပါတယ္။ ဒီလုိမဟုတ္ရင္ ခရီးမေပါက္ဘဲ ရွိတတ္ပါတယ္။

    တစ္ခါက အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ဟာ မိ္မိရဲ႕တပည့္ရဟန္းငယ္ေလးတစ္ပါးကုိ ကမၼ႒ာန္းအေပးမွား ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရဟန္းငယ္ေလးဟာ ေလးလပတ္လုံး တရားအားထုတ္ေပမယ့္ ဘာမွျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားကုိေလွ်ာက္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ကမၼ႒ာန္းအေပးမွားေၾကာင္း ေျပာၿပီးေတာ့ ရဟန္းငယ္ဟာ အရွင္သာရိပုတၱရာ ထင္သလုိ လူငယ္ပီပီ ရာဂစ႐ုိက္ႀကီးတဲ့သူမဟုတ္ေၾကာင္း ဘဝငါးရာ ေရႊပန္းထိန္သည္ျဖစ္ခဲ့ ဖူးေၾကာင္း၊ နီျမန္းတဲ့ေရႊမ်ားကုိ ၾကည့္ခဲ့ရတာမ်ားေၾကာင္းေျပာၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ရဟန္းငယ္ေလးရဲ႕ စ႐ုိက္နဲ႔ကုိက္ညီေအာင္ ပဒုမၼာၾကာနီပန္းကုိ ဖန္ဆင္းၿပီးေတာ့ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံအျဖစ္ေပးၿပီး ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားေစကာ ခဏအတြင္းမွာ ရဟႏၲာျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာလည္း အနီေရာင္ကမၼ႒ာန္းရဲ႕ အက်ဳိးေက်းဇူးပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ကမၼ႒ာန္းဆရာဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အနည္းငယ္ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။

    ကမၼ႒ာန္းပြားမ်ားလုိတဲ့သူဟာ မိမိကုိယ္ကုိ ကမၼ႒ာန္းဆရာအား အပ္ႏွံရပါတယ္။ ဒါဟာေလးစားမႈ တစ္ခုပါပဲ။ ဒီလုိအပ္ႏွံလုိက္ျခင္းဟာ ဆရာ့ရဲ႕စကားကုိ နားေထာင္လုိျခင္း၊ အျပစ္ျပဆုံးမမႈကို နာခံလုိျခင္း၊ တစ္ေနရာ ရာကို သြားလုိေသာ္လည္း ဆရာ့ကိုပန္ၾကားၿပီးမွသာ သြားလုိျခင္း၊ ဆရာ့ရဲ႕ ခ်ီးေျမႇာက္မႈကုိလည္း ရလုိျခင္းစတဲ့ မိမိ ကုိယ္ကုိႏွိမ့္ခ်ၿပီးေတာ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ဆရာ့အတြက္ဆုိရင္အသက္ပါ ေပးလွဴတဲ့အထိ စြန္႔လွဴျခင္း၊ အပ္ႏွံျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒီလုိပါပဲ၊ ပါတီအသီးသီးက လူေတြကလည္း မိမိတုိ႔ရဲ႕ ပါတီကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြကုိ ျပည္သူလူထုကုိ အပ္ႏွံတဲ့သေဘာနဲ႔ မိတ္ဆက္ျပသခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါဟာလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ရင္ ထင္ရာစုိင္းဝါဒနဲ႔ မလုပ္ဘဲနဲ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႕ ကုိယ္စားျပဳေဒသအသီးသီး၊ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိးတုိ႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေၾကာင္း၊ တုိးတက္ရာ တုိးတက္ ေၾကာင္းစသျဖင့္ မိမိစြမ္းႏုိင္သည့္အေလ်ာက္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈကို ပဓာနမထားဘဲ အသက္ပါစြန္႔ႏုိင္တဲ့အထိ ျပဳလုပ္ ပါမယ္လုိ႔ ဝန္ခံထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႏုိင္ရပါတီရဲ႕ အနီေရာင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ သာယာမႈ၊ ဝေျပာမႈ ေတြဆီကို ဦးတည္သြားႏုိင္ပါေစေၾကာင့္ အနီေရာင္ဆုိတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရဲ႕ အမွတ္သေကၤတကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ပုံေဖာ္သြား ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း တုိက္တြန္းစကားဆုိလုိက္ရပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
Daily Eleven သတင္းစာ(၁၉-၁၁-၂၀၁၅)ၾကာသပေတး။

Wednesday, November 18, 2015

လူငယ္ႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ

 ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုိတာကလည္း လူတုိင္းလုိလုိရဲ႕ ဓာတ္စာတစ္ခုပါပဲ။
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ၾကတာဟာ ပုထုဇဥ္လူသားေတြ ရဲ႕ အဓိကလုိလားေတာင္းတခ်က္တစ္ခုလုိ႔
ဆုိရင္လည္း မွားမယ္မထင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာအာ႐ုံအမ်ဳိးမ်ဳိး ကို
ရွာၾကတယ္။ အဓိကကေတာ့ စိတ္ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈပါပဲ။ စိတ္ေထာင္းလုိ႔ ကုိေၾက၊
စိတ္ပ်ဳိလုိ႔ ကုိယ္ႏုဆုိတဲ့အတုိင္း အထူးသျဖင့္ကေတာ့ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ
အခရာပါပဲ။ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနရင္လည္း ကုိယ္လည္းအလုိလုိေနရင္း
က်န္းမာေနျခင္းဆုိတာေတြ ရရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟုိတေလာေလးက
လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အေၾကာင္းကုိ ေျပာဆုိျဖစ္ပါတယ္။

        သူကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔
စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနခဲ့ တာလဲဆုိေတာ့ လုပ္ခ်င္တာေတြ မလုပ္ရလုိ႔တဲ့။ ဟုတ္ၿပီ၊
ဒါဆုိ အဲဒီလုိလုပ္ခ်င္တာေတြ မလုပ္ရေအာင္ ဘာေတြ တားဆီးခံထားရတာလဲ၊
သုိ႔မဟုတ္ ဘယ္သူေတြက ပိတ္ဆုိ႔ထားလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေငြမရွိလုိ႔ပါပဲ။
ေငြရွိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေတြက အလုိလုိေရာက္လာမွာလားဆုိေတာ့ ေငြဟာ
လူသားဘဝရဲ႕ အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေက်ာ္ျဖတ္သြားလုိ႔ ရတယ္ တဲ့။ ေငြမရွိရင္
ဘာမွလုပ္လုိ႔ မရဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔ ေငြကုိ လုိအပ္တယ္တဲ့။ ဒါဟာ
ေလာေလာလတ္လတ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားပါပဲ။ ေငြမရွိလုိ႔
စိတ္ဓာတ္က်စရာေတြ အလုိလုိဝင္ေရာက္လာေနျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ သူကေျပာပါတယ္။

        ေငြမရွိရင္ မေပ်ာ္ရႊင္ရေတာ့ဘူးလား၊ ဒါကုိလည္း ထည့္ၿပီးစဥ္းစားသင့္ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ သူေျပာသလုိ ေငြဟာ အရာအေတာ္မ်ားမ်ားကို ေျဖရွင္းလုိ႔
ရႏုိင္ပါတယ္။ ေငြရွိရင္ လုပ္စရာအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုပ္လုိ႔ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာေငြမရွိဘဲနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနရသူေတြ မရွိေတာ့ဘူးလား။ သူတုိ႔
ဘယ္လုိေနထုိင္ ေနရသလဲ။ ရွင္ သန္မႈပုံရိပ္ေတြကုိလည္း စဥ္းစားမိပါတယ္။
ဆုိေတာ့ အဓိက ဘာေတြ႕ရလဲဆုိေတာ့ စိတ္ပါပဲ။ စိတ္ဟာ အရာရာကုိ
ဦးေဆာင္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီစိတ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိလည္း အထူးသျဖင့္ေတာ့
ေယာနိေသာမနသိကာရ-ဆုိတဲ့ ႏွလုံးသြင္း ေကာင္းျခင္း၊ အေကာင္းျမင္ျခင္းက
ဦးေဆာင္ေစပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ဒါနဲ႔ ဖန္တီးလုိ႔ ရပါတယ္။

        တကယ္ေတာ့ ေငြရွိၿပီး မေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့လူေတြလည္း မ်ားစြာေတြ႕ရပါတယ္။
သူတုိ႔က်ေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေငြ ရွိၿပီး မေပ်ာ္ရႊင္ရတာလဲ။ ဒါဟာလည္း
စဥ္းစားစရာေကာင္းတဲ့ အေျခအေနပါပဲ။ တကယ္တမ္း အရင္းစစ္လုိက္ရင္
စိတ္ထားတတ္ျခင္း၊ စိတ္မထားတတ္ျခင္းဆုိတဲ့ စိတ္ကုိပဲ သြားၿပီးေတြ႕ရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အေကာင္းျမင္စိတ္ ဟာ လူသားဘဝရဲ႕ လွပတဲ့စ႐ုိက္လကၡဏာတစ္ခုပါပဲ။
လူတုိင္းအေနနဲ႔ကေတာ့ အမွားေတြနဲ႔ ကင္းႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္
ဒီအမွားေတြကုိပဲၾကည့္ၿပီး အျပစ္ရွာၿပီးေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့
ဒီအျပစ္ရွာစိတ္ေၾကာင့္ပဲ ပထမဦးဆုံး ကုိယ္ တုိင္ဆင္းရဲရမွာျဖစ္ပါတယ္။
စိတ္ဆင္းရဲၿပီဆုိရင္ေတာ့ ခုနကေျပာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာလည္း အလုိလိုပဲ
ကင္းေပ်ာက္ ေနခဲ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဟာ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔
ျမင္တယ္။

        ေနာက္တစ္ခု ဒီစိတ္က်န္းမာဖုိ႔အတြက္ ဘာနဲ႔ေျဖရွင္းလုိ႔ ရမလဲ။
ေျဖရွင္းစရာေတြကေတာ့ မ်ားျပားစြာ ရွိေနခဲ့ပါလိမ့္မယ္။ ေမတၱာဓာတ္နဲ႔
ထုံမႊမ္းထားမလား။ အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ တည္ေဆာက္မလား။ ဘာသာေရး အသိကေပးတဲ့
က်င့္ဝတ္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္မလား၊ အမ်ားအျပားရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
စိတ္က်န္းမာဖုိ႔အတြက္ စာဖတ္ျခင္းဟာလည္း အေထာက္အကူျပဳတယ္ဆုိတဲ့
အခ်က္တစ္ခုကုိ ၾကားဖူးပါတယ္။

        တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္က စာေရးဆရာ ဂ်ဳိးဆက္အယ္ဒီဆင္ကုိ ေမးခြန္းတစ္ခု
ေမးဘူးပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အသက္အရြယ္ရလာၿပီျဖစ္တဲ့ ဂ်ဳိးဆက္အေနနဲ႔
ဘယ္လုိတည္ေဆာက္္ၿပီးေတာ့ စိတ္က်န္းမာေအာင္၊ ကုိယ္က်န္းမာ ေအာင္
ေနထုိင္သလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းပါပဲ။ ဘယ္လုိအားကစားေတြ လုိက္စားလုိလဲ၊ ဘယ္လုိ
ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္လုိ႔လဲေပါ့။ ေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကုိ ဂ်ဳိးဆက္က
တစ္ခြန္းတည္းပဲ ျပန္ေျဖပါတယ္။

        စာဖတ္လုိ႔ပါပဲတဲ့။ စာဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ကုိ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေပးသလုိ
ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဘယ္လုိစာေပ ကုိ ဖတ္တတ္တဲ့၊ ဖတ္တဲ့ဝါသနာက လူသားေတြကုိ
ဘယ္လုိေနထုိင္ရမလဲ၊ ဘယ္လုိရာသီဥတုမွာ ဘယ္လုိအစား အစာကုိ စားရမလဲ၊
ဘယ္လုိအစားအစာဟာ လူသားေတြအတြက္ အဓိက ဓာတ္စာျဖစ္သလဲဆုိတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။
ဒါကုိ ေတြ႕ရွိျခင္းျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္လုိက္နာစရာေတြကုိ လုိက္နာလုိ႔အခုလုိ
က်န္းမာေၾကာင္းေျပာပါတယ္။

        ေနာက္တစ္ခုက စာဖတ္ျခင္းဟာ အထက္ကေျပာသလုိ ဘယ္လုိ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ
လုပ္ရမလဲ။ ဘယ္အရြယ္ မွာ ဘာေတြမွီဝဲရမလဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ရျခင္းရဲ႕
အက်ဳိးေက်းဇူးစတာေတြ၊ ဘယ္လုိအခ်ိန္မွာ ဘယ္လုိစားေသာက္ရ မလဲဆုိတာေတြလည္း
သိေစၿပီးေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း လိုက္နာၿပီး ကုိယ့္ဘဝကုိ
တည္ေဆာက္ႏုိင္ျခင္းဟာလည္း က်န္းမာျခင္းရဲ႕ ရလာဒ္ကုိ
ဖန္တီးေပးႏုိင္တယ္ဆုိတာကုိ သူကရွင္းျပပါတယ္။

        ဆုိေတာ့ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာဖုိ႔အတြက္ တည္ေဆာက္ရမွာေတြ၊
လိုက္နာရမွာေတြေတြကေတာ့ အမ်ား ႀကီးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာလည္း အေရးပါတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တာေၾကာင့္ စိတ္နဲ႔ ကုစား လုိ႔လည္း
ရႏုိင္တယ္ဆုိတာကိုေတာ့ သိေစခ်င္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔
အေပ်ာ္အပါးဆုိတာေတြကုိေတာ့ လုိ ခ်င္ၾကတယ္။ ဒီအေပ်ာ္ဟာ
က်န္းမာတဲ့အေပ်ာ္ျဖစ္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ က်န္းမာျခင္းဟာလည္း ကုိယ္ေရာ၊
စိတ္ေရာ က်န္းမာဖုိ႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဆုေတာင္းမႈအသီးသီး
ေတာင္းတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္တဲ့၊ တစ္္စုံတစ္ဦးက ဆုေပးတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္
ဒီအခ်က္ကုိ ထည့္သြင္းၿပီးေတာ့ ေတာင္းေလ့၊ ေပးေလ့ရွိပါတယ္။
ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊ ဆုိတာပါ။

        အေပ်ာ္ဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တဲြၿပီးသုံးတဲ့စကားလုံးေတြကုိ
လည္း
ထည့္ၿပီးစဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
ေပ်ာ္စရာရဲ႕ေနာက္မွာ စိတ္ဓာတ္ေတြ တက္ၾ<ြကရႊင္လန္းေနျခင္းကုိ
ေျပာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။
အေပ်ာ္အပါး-ဒီစကားလုံးရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြ တဲြလုံးကေတာ့ အပါးဆုိတာပါပဲ။
ပါးတယ္ဆုိတာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေကာင္းမႈဆီကုိ တြန္းပုိ႔တဲ့စကားလုံးအျဖစ္
သုံးတတ္ၾကပါတယ္။ ပါးတယ္ဆုိတာ စိတ္ဓာတ္ေတြ ႀကံ့ခုိင္မႈမရွိဘဲ၊
ဖြ႕ံၿဖိဳးမႈမရွိဘဲ၊ ဆုတ္ယုတ္လာၿပီး ပါးသြားျခင္းကို ဆုိလုိတာ ဆုိရင္ေတာ့
ေပ်ာ္ၿပီးရင္း စိတ္ဓာတ္ေတြ ပါးလႊားသြားတာျဖစ္တာေၾကာင့္ မေကာင္းတဲ့
စကားလုံးျဖစ္တာေၾကာင့္ အေပ်ာ္အပါးဆုိတာေတာ့ ထုိက္သင့္သေလာက္
ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။

        ေနာက္တစ္ခု အေပ်ာ္အပ်က္၊ ဒါကေတာ့ လုံးဝမေကာင္းတဲ့ တဲြလုံးပါပဲ။
ေပ်ာ္ၿပီးရင္ ဘဝမွာပ်က္သြားမယ့္ အေနအထားျဖစ္တာေၾကာင့္
အေပ်ာ္အပ်က္ဆုိတာကေတာ့ လုံးဝေရွာင္ၾကဥ္ရမယ့္ အထုံ၊ ဓေလ့၊ ဝါသနာပါပဲ။
ေပ်ာ္ၿပီးလုိ႔ ပ်က္သြားရင္ နလံမထူးႏုိင္ေတာ့ဘဲ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့
လုံးပါးပါးရာကေတာ့ ဘာမွအသုံးခ်လုိ႔မရေအာင္ ပ်က္စီးသြားတာျဖစ္တာေၾကာင့္
ဒီလုိေပ်ာ္ျခင္းမ်ဳိးကိုေတာ့ ေရွာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့
သိသာထင္ရွားတဲ့ အေပ်ာ္ဆုိတဲ့စကားလုံးနဲ႔တဲြသုံးတတ္ၾကတဲ့ စကားလုံးေတြနဲ႔
ထိေရာက္မႈ၊ သက္ေရာက္မႈေတြပါပဲ။

        ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ၾကင္နာမႈေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေအာင္လုပ္လုိ႔ ရပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ စာနာမႈ၊ နားလည္မႈ၊ သည္းခံမႈ၊ ခြင့္လႊတ္မႈဆုိတာေတြနဲ႔လည္း
တည္ေဆာက္လုိ႔ ရပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ေမတၱာတရားနဲ႔လည္း တည္ေဆာက္လုိ႔
ရပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ မုဒိတာနဲ႔လည္း ဖန္တီးလုိ႔ ရပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ
ေငြထက္ေကာင္းတဲ့ အသိစိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္လုိ႔ရႏုိင္တဲ့အတြက္
စိတ္ဓာတ္နဲ႔ဖန္တီးတည္ေဆာက္ႏုိင္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ဳိးကုိ မ်ားမ်ား ရေအာင္
ရွာႏုိင္ဖုိ႔လုိအပ္ပါတယ္။

        အေရးႀကီးဆုံးကေတာ့ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ႔ဟာ အထက္ကေျပာသလုိ ေငြဟာ
အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေငြထက္အေရးႀကီးၿပီးေတာ့ အရင္းအႏွီးမမ်ားေသာ္လည္း
ပိုမုိထိေရာက္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ဳိးကုိ ရေစႏုိင္တာကေတာ့
စိတ္ထားေကာင္းျခင္း၊ အေကာင္းျမင္ျခင္း၊ စိတ္ဓာတ္က်မႈေတြကုိ
တြန္းထုတ္ႏုိင္တဲ့ ႀကံ့ခုိင္မႈပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ ပီပီ
ေပ်ာ္ရြႊင္မႈကုိ လုိခ်င္တာဟာ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြကုိလည္း
ကုိယ္တုိင္ရွာေဖြတည္ေဆာက္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္ၿပီးရင္
လုံးပါးပါးသြားတာမ်ဳိး၊ ေပ်ာ္ၿပီးရင္ ပ်က္စီးသြားတာမ်ဳိးဆုိတဲ့
အေပ်ာ္အပါး၊ အေပ်ာ္အပ်က္ဆုိတာမ်ဳိးေတြကိုေတာ
အထူးသျဖင့္ေရွာင္ၾကဥ္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း တုိက္တြန္းစကားဆုိရပါတယ္
 
ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္ ၂၀၊ ၂၀၁၅
Myanmar Review ဂ်ာနယ္။

လူငယ္ႏွင့္ က်န္းမာေရး

        အခုတေလာ က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အေခြေတြနားေထာင္ျဖစ္၊
လာေရာက္ေဟာေျပာမႈေတြ နား ေထာင္ျဖစ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္အသိေတြထဲကလည္း
ဟုိေရာဂါ၊ ဒီေရာဂါစတဲ့ ေရာဂါအဆန္းအျပားေတြ ျဖစ္ေန တာေတြ႕ရ ၾကားေနရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ က်န္းမာေရးဟာလည္း အေရးပါတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ
ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ အာေရာဂ် ပရမာ လာဘာ-ဆုိၿပီး
ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိပဲ ျမန္လုိ ဘာသာျပန္ေတာ့ က်န္းမာျခင္းဟာ
လာဘ္တစ္ပါးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

        ျမန္မာႏုိင္ငံဟာလည္း က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖဲြ႕ရဲ႕
အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္အရ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၉ဝ-ေက်ာ္မွာ အဆင့္အေနလည္း
၁၉ဝ-မွာရွိေနခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေရာဂါဆုိတာေတြကလည္း
တစ္္မ်ဳိးၿပီးတစ္မ်ဳိးပါပဲ။ အသစ္အဆန္းေတြ ၾကားသိေနခဲ့ရပါတယ္။ အခုတေလာ
အေရးႀကီးဆုံး၊ အျဖစ္မ်ားဆုံး ေရာဂါကေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာမွာ
ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ကင္ဆာေရာဂါအျဖစ္မ်ားဆုံး(၁ဝ)ႏုိင္ငံထဲ မွာ စာရင္းဝင္ၿပီး
ပါဝင္လ်က္ရွိတယ္လုိ႔လည္း သိရပါတယ္။ မိသားတစ္စုတည္းမွာကုိပဲ
ကင္ဆာေဝဒနာ(၃)ဦးထက္ မနည္း ေတြ႕ေနရၿပီလုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒါဟာ တကယ့္ကုိ
ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ လကၡဏာတစ္ရပ္ပါပဲ။

        ဟုိေန႔က ခရီးသြားေတာ့ ကားေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕လုိ႔
စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။ အစားအေသာက္ ေတြအေၾကာင္းပါပဲ။ သူေျပာတဲ့အခ်က္တည္းမွာ
ဆုပ္ကပ္ေခတ္ႀကီးထဲ ေရာက္လာၿပီ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သက္တမ္း ေတြလည္း
ဆုတ္ယုတ္လာေနခဲ့ၿပီ။ (၁ဝ)ႏွစ္တန္းဆုိတာေတြဟာ ဒီလုိပဲတျဖည္းျဖည္းဆုိသလုိ
ေရာက္လာေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္လုိ႔ သူ႔ရဲ႕အျမင္၊ မွတ္ခ်က္ေတြ ေျပာပါတယ္။ ဒါေတြက
အဓိကကေတာ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေၾကာင့္ပါပဲ။

        ဒါေတြကုိအဓိက ဘယ္ကဝင္ေရာက္လာတယ္လုိ႔ ေျခရာခံၾကည့္ေတာ့
အိမ္နီးနားခ်င္းႏုိင္ငံေတြကတဆင့္ ဝင္ေရာက္ျခင္းလုိ႔ သိရပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ေတာ့ တ႐ုတ္ကေန တံဆိပ္မ်ဳိးစုံနဲ႔ တင္သြင္းလာတဲ့ ႏုိ႔မႈန္ေတြ၊
မုန္႔ အမ်ဳိးစုံေတြဟာ ကေလးေတြရဲ႕အဓိကအစာျဖစ္ေနေတာ့ အဲဒီကေန
ပုိမုိၿပီးေတာ့အျဖစ္မ်ားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။  ဒါေၾကာင့္
ေက်ာင္းအသီးသီးမွာေရာင္းခ်ေနတဲ့ မုန္႔မ်ဳိးစုံကုိ လုိက္လံစစ္ေဆးၿပီး
မစားသင့္တဲ့အစာအျဖစ္ ေၾကျငာ ေနရတဲ့အေနအထားအထိ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းေတြမွာဆုိ တ႐ုတ္ႏုိ႔မႈန္႔စားၿပီး ေက်ာင္းသား(၇)ဦးတစ္ၿပိဳင္
နက္ အစာအဆိပ္သင့္တယ္စတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း မၾကားခ်င္မွအဆုံး
ၾကားေနခဲ့ရပါတယ္။

        အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကေလးေတြအေနနဲ႔ အၿမဲတမ္းထိေတြ႕ေနရတဲ့၊ စားေသာက္ေနရတဲ့
မုန္႔မ်ဳိးစုံဟာ တ႐ုတ္ ျပည္ကေန တင္သြင္းလာတဲ့ တံဆိပ္မ်ဳိးစုံကပ္ထားတဲ့
မုန္႔မ်ဳိးစုံပါပဲ။ ဒီမုန္႔ေတြမွာ တားျမစ္ေဆးေတြ အသုံးျပဳထား ျခင္း၊
တာရွည္ခံေဆးမ်ား အလြန္အကြၽံအသုံးျပဳထားျခင္း၊ အႏၲရာယ္ရွိတဲ့
ႏုိ႔မႈန္႔မ်ားပါဝင္ေစျခင္း၊ ထုတ္လုပ္သည့္ ရက္စဲြ၊
ပါဝင္တဲ့ပစၥည္းအမ်ဳိးအစား၊ လုပ္ငန္းလိပ္စာ၊ သက္တမ္းကုန္ဆုံးရက္မ်ား
တိက်စြာမပါဝင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ကေလးမ်ားအတြက္ မစားသင့္တာေၾကာင့္
ဆုိင္မ်ားအေနနဲ႔လည္း လုံးဝမေရာင္းသင့္တဲ့ အစားအစာမ်ား၊ မုန္႔မ်ား
ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ကေလးမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလုိ႔ အနည္းငယ္သေဘာပါ။

        တကယ္ေတာ့ လူႀကီးေတြ၊ လူတုိင္းအေနနဲ႔ စားေသာက္ေနခဲ့ၾကတဲ့
အစားအေသာက္မ်ဳိးစုံဟာလည္း စား ေသာက္ဖုိ႔ မသင့္တဲ့အစားအစာေတြခ်ည္းလုိ
ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ အသားမ်ဳိးစုံ၊ အသီးအရြက္မ်ဳိးစုံ၊ ေသာက္စရာ အေအး
မ်ဳိးစုံစသျဖင့္ ေရွာင္စရာေတြခ်ည္းပဲျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ အသစ္အရြက္မ်ားဟာ
ဟုိယခင္က က်န္းမာေရးအတြက္အဓိက အေထာက္အကူျပဳၿပီး
လူတုိင္းစားသင့္တဲ့အစားအစာမ်ားျဖစ္ေပမယ့္ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အသစ္အရြက္ကို
အဆမတန္ ႀကီးထြားေအာင္ဆုိၿပီး ဓာတုေဟာ္မုန္းေဆးမ်ား အသုံးျပဳထားျခင္း၊
ပုိးသတ္ေဆးအျပင္းအစားမ်ား သုံးထားျခင္းအတြက္
ေရွာင္ၾကဥ္ရေတာ့မယ့္အေျခအေနျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ မိမိတုိ႔ငယ္ငယ္က
ငွက္ေပ်ာသီးမွည့္ဖုိ႔ ေျမက်င္းတူ၊ အရြက္ေတြ၊ အဝတ္ေတြနဲ႔ ထုပ္ပိုးၿပီးေတာ့
မွည့္လာေအာင္ ရက္အနည္းငယ္ၾကာေအာင္ ထားရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ နာရီ
ပုိင္းအတြင္းမွာပဲ မွည့္ဝင္းေစမယ့္ ေဆးအျပင္းစားမ်ားကုိ
အသုံးျပဳလာျခင္းဟာ လူေတြကုိႀကီးမားတဲ့ အႏၲရာယ္ကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။

        ထုိနည္းတူစြာ အေရာင္ဆန္းဆန္းလွလွေလေတြႀကိဳက္တာေၾကာင့္ မုန္႔ေတြကုိ
အေရာင္မ်ဳိးစုံေဆးျခယ္ၿပီး ေတာ့ စားေသာက္ေနတာဟာလည္း အႏၲရာယ္နဲ႔ ေရာဂါကုိ
လက္ရပ္ေခၚသလုိ ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ေဖာ္လမင္လုိ႔ေခၚတဲ့
ေဖာ္မယ္ဒီဟုိက္(အဆိပ္ဓာတ္)ဟာ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ေစႏုိင္တာေၾကာင့္ ပဲျပား၊
ခ်က္ႏုိ႔ဆီ၊ မုန္႔ဟင္းခါးဖတ္၊ မုန္႔ တီဖက္မ်ားဟာလည္း ေဖာ္လမင္ကို
အသုံးျပဳထားတာေၾကာင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ့္ အစာမ်ားျဖစ္လာပါၿပီ။

        အသားမ်ားမ်ဳိးစုံ၊ အသီးအရြက္မ်ဳိးစုံစသျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ့္အထဲမွာ
ေရခ်ဳိငါးပိ၊ ငါးေျခာက္၊ ငံျပာရည္ မ်ားပါ ပါဝင္လာတာေၾကာင့္ ဘာမွကုိ
စားစရာမရွိေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ အဲဒီပစၥည္း
ေတြမွာလည္း ယူရီယားဓာတ္ေျမၾသဇာမ်ား ထည့္သြင္းလာခဲ့တယ္လုိ႔ သိေနရပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး ေနလွန္းစဥ္မွာလည္း ယင္မနားေအာင္၊ ေလာက္မတက္ေအာင္ဆုိၿပီး
တ႐ုတ္ကတင္သြင္းလာတဲ့ ပုိးသတ္ေဆးမ်ား အသုံးျပဳထားျခင္းေၾကာင့္ လုိ႔
သိရပါတယ္။ ဟုိယခင္က အခ်ဳိမႈန္႔၊ ၾကက္သားမႈန္႔တုိ႔မွတဆင့္
ကင္ဆာျဖစ္ေစႏုိင္တာေလာက္ပဲ သိေနခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုေတာ့
အစားအေသာက္မ်ဳိးစုံမွာပါဝင္တဲ့ အသုံးျပဳထားတဲ့ ဓာတုပစၥည္းေတြေၾကာင့္
ကင္ဆာျဖစ္ေစ ႏုိင္တဲ့အစားခ်ည္းေတြ႕လာရပါၿပီ။ ေကာ္ဖီမစ္တုိ႔အထိေတာင္
က်ယ္ျပန္႔လာေတာ့ တကယ့္ကို ဘာမွကိုစားေသာက္ဖုိ႔၊ မက်န္ေတာ့ေလာက္ေအာင္
ေၾကာက္စရာေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြကုိ ဘယ္လုိ ကုစားမလဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့
ေအာက္ေျခလူတန္းစားေတြထက္ တာဝန္ရွိတဲ့ အစုိးရေတြက မပူးေပါင္းရင္၊
ဘာသိဘာသာေနခဲ့မယ္ဆုိရင္၊ တင္းက်ပ္ တဲ့အေရးယူမႈ မလုပ္ရင္၊ လူသားမ်ားအသိပညာ
ျဖန္႔ေဝတာေတြကုိ မီဒီယာမ်ဳိးစုံက မေဆာက္ရြက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဒါထက္
ပုိမုိဆုိးရြားတဲ့ ေရာဂါကပ္ေဘးႀကီးေတြ ဆုိက္လာခဲ့မယ္ဆုိတာပါပဲ။

        ဟုိတေလာေလးက ေဒါက္တာေဒၚခင္ခင္ရီအေနနဲ႔ သူ႔အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း အသီးသီး၊ သီလရွင္ေက်ာင္းအသီးသီး၊
ဆြမ္းခ်က္ဓမၼာ႐ုံအသီးသီး၊ ဓမၼစကူးလ္အသီးသီးရွိ ကေလးသူငယ္မ်ားကုိ သူ႔အဖဲြ႕
အစည္းကေန လိုက္လံေဟာေျပာရင္း အသိပညာေပးေဟာေျပာပဲြေတြ လုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တာဝန္သိစိတ္ဟာ တစ္ဦးတစ္ ေယာက္တည္းနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။
ဒါေတြကုိ အထက္ပုိင္းလူႀကီးမ်ား၊ တာဝန္ရွိသူမ်ား၊ အစုိးရအဖဲြ႕ အစည္း
အသီးသီးမ်ားအထိ က်န္းမာေရးအသိပညာေပးေတြ ေလ့လာသင့္ေၾကာင္း၊
ေဟာေျပာသင့္ေၾကာင္း၊ သူတုိ႔ ကေနတဆင့္ မီဒီယာကို အသုံးျပဳလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ထိေရာက္တဲ့ကာကြယ္မႈေတြ လုပ္လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရးယူေဆာင္
ရြက္မႈေတြနဲ႔ အစားအေသာက္ေတြကုိ တင္းက်ပ္စြာ ကုိင္တြယ္မယ္၊
အေလးတမူလုပ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သက္သာလာ ႏုိင္ေကာင္းရဲ႕လုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။

        တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ လူေတြက ဖန္တီးတာပါ။ လူေတြက
ဘာျဖစ္လုိ႔ဖန္တီးတာလည္းဆုိေတာ့ ေလာ ဘေၾကာင့္ပါပဲ။ ေရရွည္ခံေအာင္၊
ကုိယ့္ပစၥည္းေရာင္းတန္းဝင္ေအာင္၊ ခဏတြင္းမွာ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ဆုိတဲ့ ယုတ္
မာတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ အစားအေသာက္မ်ဳိးစုံကုိ ဓာတုပစၥည္းမ်ဳိးစုံ
အသုံးျပဳၿပီးေတာ့ တာရွည္ခံေအာင္၊ ႀကီးထြား ေအာင္
လုပ္ေဆာင္ျခင္းေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့
မိမိတုိ႔ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနရတာေတြက အာဟာရ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ
အဆိပ္ေတြပဲျဖစ္ေနခဲ့တယ္ဆုိတာ သိေနရပါတယ္။

        ဒါေၾကာင့္လူတုိင္း၊ လူငယ္တုိင္းဟာ မိမိတုိ႔ရဲ႕
တစ္ကုိယ္ရည္က်န္းမာေရးမွတဆင့္ တစ္အိမ္လုံး၊ တစ္ဖဲြ႕ စည္းလုံး၊
တစ္ၿမိဳ႕လုံး၊ တစ္ရြာလုံး၊ တစ္ႏုိင္ငံလုံး က်န္းမာလာေအာင္
အသိပညာေပးေဟာေျပာမႈေတြ လုပ္ဖုိ႔၊ ကုိယ္တုိင္ေလ့လာဖုိ႔၊ ေရွာင္ၾကဥ္ဖုိ႔
အထူးအထူးကုိပဲ လိုအပ္ေနပါေၾကာင္း မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္ရပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး

အတဲြ ၂၊ အမွတ္ ၁၉၊ ၂၀၁၅
Myanmar Review ဂ်ာနယ္။

Wednesday, November 4, 2015

လူငယ္နဲ႔ လမ္း႐ုိး


        ဆန္းျပားမႈေတြကေတာ့ လိုက္မမီေအာင္ကုိ အရွိန္ေကာင္းေကာင္း ေျပးေနခဲ့တယ္။
ဒီေန႔ပစၥည္းဟာ မနက္ ျဖန္ဆုိ အပ္ဒိတ္မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္တစ္မ်ဳိးေပၚလာၿပီ။
ဒီေတာ့ ဒီလုိ ေပၚတဲ့ ပစၥည္းေတြေနာက္ လုိက္ေနရတာ လည္း ေမာေနခဲ့ၾကၿပီလုိ႔
ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာတယ္။ တစ္ခါတေလ ဘာမွမသိတာပဲ
ေကာင္းပါတယ္-ဆုိတဲ့စကားေပါ့။ သိလြန္းရင္လည္း အဲဒီအသိေတြက ေကာင္းတာထက္
ဆုိးတာေတြမ်ားေနေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဘဝင္မက်တာလား၊ နားမလည္တာလား၊
လက္မခံႏုိင္တာလား ဘာမွန္းကို မကဲြျပားေတာ့ဘဲ ဟုတ္ႏုိးႏုိးေတြနဲ႔ လူလည္း
ထုံထုိင္းေနခဲ့ရတယ္ေပါ့။

        ဒါေပမယ့္ ဘာအတတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သင္ထားတာေတာ့ေကာင္းတယ္။ မလုိက္နာဖုိ႔၊
လုိက္နာဖုိ႔ကေတာ့ ကုိယ္ ပုိင္ဆုံးျဖတ္ၿပီး ေရြးခ်ယ္လုပ္ဆုိတဲ့
လူႀကီးသူမေတြရဲ႕ သြန္သင္မႈေတာ့ ရွိတယ္မဟုတ္လား။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ လည္း
ဆန္းျပားလြန္းရင္ သိပ္မဟန္ဘူး။ လမ္း႐ုိးေလးအတုိင္းပဲ ေလွ်ာက္ရတာက
ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား။ အခုဆုိ အလုပ္တုိင္းလုိလုိ အဲဒီလုိ အသိေတြ၊ သတင္းေတြ၊
သီအုိရီေတြေၾကာင့္ ခရီးမေရာက္တာေတြလည္း ရွိလာ ခဲ့တယ္မဟုတ္လား။
သတင္းေခတ္ျဖစ္တာနဲ႔အညီ စကၠန္႔မလပ္ သတင္းစီးဆင္းမႈေတြကလည္း
ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ႀကီး ကုိ စီးဆင္းေနခဲ့တယ္။

        မွန္တာေတြရွိသလုိ၊ မမွန္တဲ့ ဝါဒျဖန္႔တာေတြကလည္း တစ္ခုၿပီးတစ္ခု
မ႐ုိးေအာင္ တက္လာေနခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြ
ျဖစ္ၾကရျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မသိတာဘဲ ေကာင္းပါတယ္လုိ႔ ေျပာရတာ ေပါ့။
တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ေလ၊ ကုိယ္ပုိင္စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏုိင္
တဲ့
စြမ္းအားရွိရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့။ ဟုတ္၊ မဟုတ္ေလာက္
ခဲြျခမ္းစိပ္ျဖာႏုိင္ၿပီး အမွန္နဲ႔ အမွားကုိ ကဲြကဲြျပားျပား
သိႏုိင္ရင္ေတာ့ ေရွာင္သင့္တာေရွာင္၊ ေဆာင္သင့္တာေဆာင္ၿပီးေတာ့
ခရီးဆက္ရတာလည္း ပုိၿပီးျမန္ဆန္ႏုိင္ပါတယ္။ ခက္တာက သိပ္ၿပီးေတာ့ မစဥ္းစား
ခ်င္ၾကေတာ့ ဟုိဟာလည္း ဟုတ္သလုိလုိ၊ ဒီဟာလည္းဟုတ္သလုိလုိနဲ႔
လက္ခံပစ္ၾကရေတာ့ သိလုိက္တာကုိက အျပစ္ျဖစ္သြားရျပန္တာေပါ့။

        ခုနကေျပာသလုိပါပဲ။ တစ္ခါတေလ လမ္း႐ုိးေလးကပဲ ေကာင္းေနတာကုိ သီအုိရီနဲ႔
မကုိက္ဘူး။ ဘာနဲ႔ မကုိက္ဘူး။ သီအုိရီအဆုိက ဒီလုိရွိတယ္။ ဟုိပညာရွင္ႀကီးက
ဒီလုိဆုိတယ္ဆုိၿပီး စာအုပ္ႀကီးအတုိင္း၊ စနစ္တက် အတုိင္း ေလွ်ာက္ရင္လည္း၊
လုပ္ရင္လည္း ခရီးမေရာက္တာေတြ ရွိျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ေနရာမွာ သူဟာ
ဘုရင္ဆုိတဲ့အတုိင္း ေတာင္သူကုိသြားၿပီးေတာ့ စာအုပ္ႀကီးအတုိင္း
ဘာစုိက္ဖုိ႔ ညာစုိက္ဖုိ႔ သြားၿပီးဆရာလုပ္ရင္လည္း အဲဒီေတာင္သူဟာ
မဲြ႐ုံပဲရွိမွာေပါ့။ သူက ဒီေနရာမွာ ဘယ္ရာသီမွာ ဘာစုိက္ရမယ္ဆုိတာ သိတယ္။
ကြၽမ္းက်င္တယ္။ ဘာသီအုိရီမွ မလုိဘူး။ ဘာနည္းစနစ္ ဆန္းဆန္းျပားျပားမွ
မလုိဘူး။ ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ၊ ဟုိဟာစုိက္၊ ဒီဟာစုိက္ဆုိၿပီး
သြားဆရာလုပ္မယ္ဆုိရင္ ေၾကာက္လုိ႔သာစုိက္လုိက္ရတယ္ ဘာမွျဖစ္မလာတာမ်ဳိးေတြ
ရွိလာမယ္ဆုိတာ သတိထား သင့္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဥပမာတစ္ခုကုိ ေျပာတာေပါ့။

        ဆုိေတာ့ ေခတ္နဲ႔အညီ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေအာင္ သူတုိ႔က ဒီလုိဆုိတယ္။
ဒီလုိသင္ၾကားတယ္။ ဒီလုိ သီအုိရီရွိတယ္ဆုိၿပီး ဆန္းျပားလြန္းရင္လည္း
အလုပ္မျဖစ္တာေတြ ရွိေနဦးမွာပါ။ ဒါကုိလည္း သိထားဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။
အဲဒီလုိပဲ ေခတ္ေပၚနည္းပညာေတြကုိ လုိက္မမီလုိ႔ဆုိၿပီးလည္း
အရမ္းႀကီးေတြးၿပီး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္စရာ မလုိ ပါဘူး။ သိရင္ေကာင္းေပမယ့္
အလုပ္မျဖစ္တာေတြ မ်ားေနရင္ မသိတာကမွ ပုိေကာင္းေသးတယ္လုိ႔ ခံယူထားပါ။
ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ လမ္း႐ုိးအတုိင္းမေလွ်ာက္ခ်င္ဘဲ ျဖတ္လမ္းဆုိတဲ့
ေခတ္ေပၚနည္းပညာေတြနဲ႔ ျဖတ္ေလွ်ာက္ ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္တာေတြ ျဖစ္လာတတ္ရင္
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာေပါ့။ အထက္ကေျပာ သလုိပါပဲ။
ပညာဆုိတာကေတာ့ ဘာမဆုိ တတ္ထားရင္ေကာင္းတာေပါ့။ ဒီလုိ သီအုိရီေတြ၊
ပညာေတြဆုိတာေတြက လက္ေတြ႕ဘဝ ျဖတ္သန္းေနတဲ့လူေတြဆီကေန စစ္တမ္းေကာက္ၿပီးေတာ့
ေယဘုယ်အေနနဲ႔ ျဖစ္ႏုိင္တာကုိ သီအုိရီ ဆုိတာ ထုတ္ထားတာ။ ဒါကုိ
ေခတ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားတာတာပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္သြားေနက်
လမ္းေလးဟာ ခရီးေရာက္ရင္၊ ခရီးေပါက္ရင္၊ အလုပ္ျဖစ္ေနရင္
ဒီလမ္း႐ုိးေလးအတုိင္း ဆက္လက္ေလွ်ာက္ပါလုိ႔ မွာခ်င္ပါတယ္။ ဒါဟာ
ေခတ္ေရစီကုိ တားဆီးေနတာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ နားလည္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အလုပ္
မျဖစ္လုိ႔ ေျပာေနျခင္းပါ။ အလုပ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ဘယ္လုိနည္းစနစ္၊
ဘယ္လုိသီအုိရီျဖစ္ျဖစ္ သြားႏုိင္ေအာင္၊ အမီလုိက္ ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔
လိုအပ္တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဖတ္ဖူးတဲ့ ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကုိ
ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

        တစ္ခါက အသားညႇပ္ေပါင္မုန္႔ေလးေတြ လုပ္ေရာင္းၿပီး ဘဝရပ္တည္ေနခဲ့တဲ့
မိသားစုတစ္္ခုရွိတယ္။ အဓိက ကေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈနဲ႔
အသက္ရွင္ေနၾကရတာပါ။ ဖခင္ျဖစ္သူက စာမတတ္ရွာဖူး။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ
ဘာသတင္းေတြ၊ ဘာစာအုပ္ေတြ၊ ဘာစာေတြကိုမွ မဖတ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူဟာ
နားထုိင္းေနခဲ့တယ္။ နားထုိင္းတယ္ဆုိေတာ့လည္း ေရဒီယုိက လႊင့္တဲ့
သတင္းမ်ဳိးစုံကလည္း သူ႔ အတြက္ေတာ့ ဘာမွမထူးဆန္းဘူးေပါ့။ ေနာက္ၿပီး သူဟာ
မ်က္စိကလည္း မႈန္ေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႐ုပ္/သံ မီဒီယာမ်ဳိးစုံကုိလည္း
ၾကည့္႐ႈခဲ့ျခင္း မရွိဘူးတဲ့။

        ဒါေပမယ့္ သူ႔ဟာ အသားညႇပ္မုန္႔ေတြကုိ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေရာင္းခ်တယ္။
ေစတနာပါပါ ဖြယ္ဖြယ္ရာ ရာနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ၿပီးေတာ့ ေရာင္းတယ္။
ေရာင္းအားလည္း ေကာင္းေတာ့ အက်ဳိး အျမတ္ဆုိတာလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔
ျမင့္တက္လာတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ လုပ္ငန္းကို တုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔ အသားေတြ ပုိမွာတယ္။
မီးဖုိကုိလည္း ေကာင္းမြန္ၿပီး ႀကီးမားတဲ့ မီးဖုိႀကီးကို မွာလုိက္တယ္။
ဆုိေတာ့ သူတုိ႔မိသားစုေလးရဲ႕ စီးပြားေရးဟာ အရမ္းႀကီး မခ်မ္းသာသည့္အတုိင္း
အေတာ္ေလးကုိ ျဖစ္ထြန္းလာခဲ့တယ္။ ဖခင္လုပ္သူဟာ သူကုိယ္တုိင္သာ ပညာမတတ္တယ္။
သူ႔သားကုိေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးေအာင္ ထားႏုိင္ခဲ့တယ္။

        ဒီလုိနဲ႔ ေက်ာင္းသားျဖစ္သူ သားေတာ္ေမာင္ဟာ တကၠသုိလ္က ဘဲြ႕ယူၿပီးေတာ့
အိမ္ကုိ ျပန္လာတယ္။ ဘဲြ႕ရေက်ာင္းသားဆုိေတာ့ သူ႔ဖခင္ဟာလည္း အေတာ္ေလးကုိ
အထင္ႀကီးရွာတယ္။ ငါ့သားပညာတတ္ႀကီးပဲဆုိတဲ့ စကားကုိ ႏႈတ္ကမခ်ေအာင္
ေျပာဆုိေနတတ္တယ္။ ဒီလုိနဲ႔ သားျဖစ္သူဟာ သူ႔ဖခင္ရဲ႕ေအာင္ျမင္ေနတဲ့
အလုပ္ကို လာေရာက္ၿပီး ပူးေပါင္းလာတယ္။

        ''အေဖေရ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မၾကာခင္ ႀကဳံေတြ႕ရမယ့္ စီးပြားေရးအေျခအေနကုိလည္း
ေလ့လာထားရမယ္။ သတိထားရမယ္ဗ်၊ အဲဒါ အေဖမသိဘူးမုိ႔လား၊ မၾကာခင္မွာ
စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈ၊ စီးပြားပ်က္ကပ္ ဆုိက္လိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံတကာဟာ
အေျခအေန အေတာ္ေလး ဆုိးရြားေနတယ္။ အခု တစ္ကမၻာလုံးေတာင္
စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ႀကီး က ဆုိက္ေနၿပီ။ ဒါထက္ ျပည္တြင္းအေျခအေနကပုိလုိေတာင္
ဆုိးဆုိးရြားရြား ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ မၾကာခင္ က်ေရာက္လာမယ့္
စီးပြားေရးက်ဆင္းမႈအေျခအေနကုိ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ထားဖုိ႔ေတာ့
လုိအပ္ေနလိမ့္မယ္''ဆုိၿပီး ေျပာျပပါတယ္။ ဒီေတာ့ ''ငါ့သားက
ေခတ္ပညာတတ္ႀကီးဆုိေတာ့ သူေျပာတာဟုတ္မွာပါ။ ငါ့အေနနဲ႔ ေပါ့ေပါ့
တန္တန္ထားလုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူး''ဆုိၿပီး ေတြးလုိက္တယ္။

        ဒီလုိနဲ႔ ဖခင္ျဖစ္သူက သူ႔သားရဲ႕အႀကံျပဳခ်က္အတုိင္း
ခါတုိင္းမ်ားမ်ားစားစား မွာယူေနခဲ့တဲ့ အသားေတြနဲ႔ ေပါင္မုန္႔ေတြကုိ
ေလ်ာ့ၿပီးေတာ့ မွာလုိက္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူ႔သားကုိယ္တုိင္ ေရးထားတဲ့
ေလွ်ာ့ခ်လုိက္ေၾကာင့္၊ ဘယ္ခ်ိန္ကေန ဘယ္အခ်ိန္အထိပဲ ေရာင္းေၾကာင္းပါတဲ့
ဆုိင္းဘုတ္ေလးကုိလည္း ဆုိင္ေရွ႕မွာ ခ်ိတ္ဆဲြထားလုိက္တယ္။ ဒီလုိနဲ႔
တျဖည္းျဖည္း သူဟာ အလုပ္မွာလည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ စိတ္အား ထက္သန္မႈ မရွိေတာ့ဘဲ
 လုပ္အားကုိလည္း ေလွ်ာ့ခ်လုိက္တယ္။ လာဝယ္တဲ့လူေတြလည္း တျဖည္းျဖည္းဆုိသလုိ
နည္းပါးသြားတယ္။ ေရာင္းအားလည္း အေတာ္ ေလးကုိ က်ဆင္းသြားတယ္။ ေနာက္
ဖခင္ျဖစ္သူက သူ႔သားကုိ ေျပာလိုက္တယ္။

        ''သားေရ၊ မင္းေျပာတာ မွန္လိုက္တာကြာ၊ ေဖေဖတုိ႔ စီးပြားပ်က္ကပ္ႀကီးရဲ႕
ဆုိးေမြးကုိ ခံရတဲ့အေနနဲ႔ အခုေရာင္းအားလည္း အေတာ္က်သြားတယ္။ ငါ့သားအေနနဲ႔
အခုလုိ အခ်ိန္မီေျပာလုိ႔ သတိေပးလုိ႔ေပါ့ကြာ၊ ဒါေၾကာင့္ သားကုိ ေဖေဖ
အရမ္းပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့'' ပုံျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။

        လမ္း႐ုိးနဲ႔ ဆန္းျပားမႈဆုိတဲ့ ေခတ္ေပၚနည္းပညာေတြရဲ႕ အဟႏွစ္ခုကုိ
သြန္သင္ေပးလုိက္ႏုိင္တဲ့ ဒီပုံျပင္ေလး ကုိေတာ့ အေသးစိတ္အေနနဲ႔
ရွင္းမျပလုိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေခတ္မီတာေကာင္းပါတယ္။
ေခတ္ဆန္လြန္းၿပီးေတာ့ ေခတ္အတုိင္းစီေမ်ာလုိက္ပါမႈတုိင္းဟာ တစ္ခါတေလ
အလုပ္မျဖစ္ဘူးဆုိတာကုိ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သိေစခ်င္ပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္ ၁၈၊ ၂၀၁၅
Myanmar Review ဂ်ာနယ္။

Wednesday, October 28, 2015

လူငယ္ႏွင့္ အျပစ္

        ''သူတစ္ပါးကုိ ဆုံးမတဲ့နည္းအတုိင္း မိမိကုိယ္ကုိယ္လည္း လုိက္နာရမယ္။
မိမိကုိယ္တုိင္ ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆုံးမၿပီးမွ သူတစ္ပါးကုိ ဆုံးမရမယ္။
မိမိကုိယ္ကုိ ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆုံးမႏုိင္ျခင္းကေတာ့ ခဲယဥ္းလွတယ္''(ဓမၼပဒ)

        ျမန္မာစကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ ငါေျပာသလုိ လုပ္၊ ငါလုပ္သလုိ
မလုပ္နဲ႔ဆုိတာပါ။ ဒါကဘာကုိ ေျပာလဲ ဆုိေတာ့ ငါကေတာ့ လုပ္ခ်င္တာလုပ္မွာပဲ၊
အာဏာရွိတယ္။ ေအး မင္းတုိ႔ကေတာ့ ငါခုိင္းတဲ့အတုိင္း တစ္ေသြမသိမ္း
လိုက္လုပ္ကို လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့သေဘာပါ။ အမွန္က သူတစ္ပါးကုိ
ေျပာဆုိဆုံးမလုိသူဟာ ပထမဆုံး ကုိယ္တုိင္ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ေနရမယ္။
ကုိယ္တုိင္လုိက္နာ က်င့္သုံးရမယ္။ ၿပီးမွသာ သူတစ္ပါးကို ဆုံးမႏုိင္ရမယ္။
ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ကုိယ္ ကုိ ဆုံးမဖုိ႔၊ အျပစ္ျမင္ဖုိ႔ကေတာ့ ခက္ခဲပါတယ္။
အဲဒီခက္ခဲတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ႏုိင္မွလဲ ကုိယ္ဟာသူေတာ္ေကာင္း၊
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွာပါပဲ။ ဒီလုိမွမဟုတ္ရင္ေတာ့
ကုိယ္ဘာေျပာေျပာ၊ ဘာလုပ္လုပ္ အရာမထင္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါကုိ
ကုိယ့္မ်က္ေခ်းကုိက်ေတာ့ မျမင္ဘူးလုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။

        ဒီေနရာမွာ ေဝဖန္တာနဲ႔ ကဲ့ရဲ႕တာမတူတဲ့အေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။
တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ တကယ့္ကုိ အျပဳ သေဘာမေဆာင္တဲ့ ေဝဖန္ျခင္းေတြနဲ႔ သူတစ္ပါး
နာမခံသာေအာင္ ေျပာဆုိတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့
ေဝဖန္မႈမဟုတ္ပါဘူး။ အျပစ္ရွာၿပီးေတာ့ အျပစ္တင္လုိတဲ့သေဘာပါ။ ဒါေတြနဲ႔
ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ အြန္လုိင္းေပၚတက္လုိက္ေပါ့။ မျမင္ခ်င္မွအဆုံးပါပဲ။
ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ကိစၥေလးေတြကုိလည္း ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ ၿပီး
အခ်ိန္ေတြကုန္ခံၿပီး စခရင္ေရွာ့ခ္စတာေတြ ႐ုိက္ၿပီးရင္း ေဝဖန္ေနတာေတြ
ေတြ႕ေနရတယ္။ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့ အေရးအသား ေဝဖန္မႈမ်ဳိးဆုိရင္ေတာ့
လက္ခံႏုိင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေဝဖန္မႈမ်ဳိးထက္
သူတစ္ပါးကုိ အပုတ္ခ်ၿပီးေတာ့ အျပစ္မရ ရေအာင္ လုိက္ရွာၿပီးေတာ့
ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ ျပစ္တင္ျခင္း၊ ႐ႈပ္ခ်ျခင္းေတြ လုပ္ေနတာက မ်ားပါတယ္။

        လူတုိင္းကေတာ့ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့လူမ်ဳိး မရွိပါဘူး။ အျပစ္ဆုိတာမ်ဳိးေတြကုိ
လုပ္မိခဲ့မယ္။ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက
ကုိယ့္အျပစ္ကုိေတာ့ မျမင္ပါဘူး။ မျမင္တာထက္ မျမင္ဟန္ေဆာင္ျခင္း၊
မသိဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြကသာ မ်ားေနခဲ့ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း
ပညာသားပါပါနဲ႔ တကယ့္ကို အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့ ေဝဖန္ျခင္းေတြ လုပ္ေနတာ
ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါကုိေတာ့ လက္ခံေပးရမယ္။ ဆက္လက္ၿပီးလည္း လုပ္ဖုိ႔လည္း
တုိက္တြန္းေပးရမယ္။

        တစ္ခုရွိတာက အယူမဆမတူ႐ုံနဲ႔ ရန္သူလုိ႔ သေဘာထားရင္ေတာ့ လူသားမပီးသပါဘူး။
ပညာရွင္မဆန္ပါ ဘူး။ လူေျပာသူေျပာမ်ားတဲ့ ဒီမုိကေရစီ မဆန္ပါဘူး။ မတူတာကုိ
ဘယ္လုိ ညႇိႏႈိင္းၿပီး ဘက္ႏွစ္ဘက္ကုိ ျမင္ႏုိင္ မွသာ
ေကာင္းမြန္တဲ့အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ လူပီသတဲ့လူ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့
ဘက္ႏွစ္ဘက္ထဲကေန တစ္ဘက္ဘက္ကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ စဲြစဲြလန္းလန္း
ရပ္တည္ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမွားအယြင္းေတြလည္း ရွိလာ ႏုိင္သလုိ၊
မလုိလားအပ္တဲ့ ဆုိးက်ဳိးေတြလည္း ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေတြကုိ လူငယ္ေတြ
သတိထားသင့္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ တစ္ဘက္ဘက္ကုိပဲ အယူအဆျပင္းထန္စြာနဲ႔
ရပ္ၿပီးေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားကြၽတ္ေတာင္မွ ကြၽတ္မယ့္
လူမ်ဳိးမဟုတ္ပါဘူး။ ေကာသမၻီအေရးအခင္းကုိပဲ ၾကည့္ေပါ့။ ေနာက္ဆုံး
ရဟန္းအခ်င္းခ်င္းကေန ကဲြသြားလုိက္တာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္အထိပါပဲ။ ဘယ္လုိမွ
မရေတာ့တဲ့အဆုံး ဘုရားရွင္လည္း တစ္ပါးတည္ေနထုိင္ဖုိ႔ ေတာထဲကုိ
ထြက္သြားခဲ့ရတဲ့ အေနအထားအထိ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။

        သူတစ္ပါးကုိ ကဲ့ရဲ႕လုိ၊ ျပစ္တင္လုိရင္ သူတစ္ပါးရဲ႕ အျပစ္ကုိပဲ
လုိက္ရွာေနရေတာ့ ပထမဆုံး သူတစ္ပါး ဆင္းရဲတာထက္ အဲဒီလုိ လုိက္ရွာေနရတာကုိက
ကုိယ့္ကုိယ္တုိင္ ဆင္းရဲရပါတယ္။ လုိက္ရွာလုိ႔ ေတြ႕ၿပီဆုိရင္လည္း ဒါကုိ
အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔အတြက္ ႀကိဳးစားရတယ္။ အားထုတ္ရမယ္။ အဲဒီလုိ
လုပ္ေနစဥ္မွာပဲ ကုိယ့္စိတ္ေတြက မတည္ၿငိမ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ပူေလာင္လာတယ္။
ဆင္းရဲလာတယ္။ မၿငိမ္းခ်မ္းေတာ့ပါဘူး။ သူတစ္ပါးဆုိတာ အသာထား ပါ။ ပထမဆုံး
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဒီလုိအပူဒဏ္ခံရၿပီးဆုိရင္ အေကာင္းအဆုိး သိပ္ၿပီးေတာ့
ေဝဖန္ပုိင္းျခားႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့ဘဲ ေဒါေသာ အတၴံ နာဇာတိ-ဆုိတဲ့အတုိင္း
ဘာမွမသိေတာ့ပါဘူး။ ဒါကုိလည္း သတိထားသင့္ပါတယ္။

        အျပစ္ဆုိတာကေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ကင္းတဲ့လူရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။
အျပစ္မကင္းေသာ္လည္း အျပစ္နည္းေအာင္ တည္ေဆာက္ရမွာကေတာ့
ကုိယ္တုိင္တာဝန္ရွိပါတယ္။ အရာရာကုိ မေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ႐ႈျမင္ ေနမယ္။
သုံးသပ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အေကာင္းျမင္သမားမဟုတ္ေတာ့ ဘာကမွလည္း
အေကာင္းျမင္ႏုိင္မွမဟုတ္ ေတာ့တဲ့အတြက္ မေကာင္းမႈျဖစ္ေအာင္၊ ေဒါသ၊ ေလာဘ၊
ေမာဟေတြရဲ႕ ေစခုိင္းခ်က္အရ ကုိယ့္ရဲ႕အဲဒီမေကာင္း ျမင္တဲ့စိတ္ဓာတ္ကုိ
ပုိမုိၿပီးေတာ့ မေကာင္းတဲ့အေရာင္ထြက္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုိက္ၾကတယ္။ ဒါနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တဆင့္ၾကားဖူးတဲ့ ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ေျပာျပလုိပါတယ္။
အတိအက်မဟုတ္ေတာင္ ဒီသေဘာပါပဲ။

        တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ ျပည့္တန္ဆာအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳေနရတဲ့
ကေလးမေလး တစ္ေယာက္႐ွိတယ္။ မေကာင္းမႈနဲ႔ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းေနတယ္လုိ႔
အားလုံးက သတ္မွတ္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္  ရြာသားေတြက ဒီအမ်ဳိးသမီးရဲ႕
ျပည့္တန္ဆာအလုပ္ေၾကာင့္ ရြာနာတယ္ဆုိၿပီး ရြာအျပင္ထုတ္ဖုိ႔ ေျပာဆုိၾက တယ္။
ရြာအျပင္ေရာက္တဲ့အခါမွာလည္း  ခဲေတြ ဒုက္ေတြနဲ႔ ထု႐ုိက္သတ္ျဖတ္ဖုိ႔
လုပ္ေနခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ရြာမွာ ၾသဇာအာဏာအ႐ွိဆုံး၊ သူ႔စကားကုိလည္း
အားလုံးက လက္ခံၾကတဲ့ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။
ေရာက္လာၿပီးေတာ့ ျဖစ္စဥ္ေတြအတြက္ အက်ဳိးအေၾကာင္း ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့
ရြာသားေတြ လည္း ျဖစ္စဥ္ေတြကို အားလုံးခ်ျပလုိက္၊ ေျပာျပလုိက္ပါတယ္။

        ''ဟုတ္ၿပီေလ၊ မင္းတုိ႔အားလုံးက သူမကုိ အျပစ္႐ွိလုိ႔ ထုဖုိ႔၊ ႐ုိက္ဖုိ႔၊
သတ္ျဖတ္ၾကမယ္ဆုိေတာ့လည္း ငါ့အေနနဲ႔ မတားျမစ္ပါ။ မင္းတုိ႔အားလုံး သူမကုိ
ထုပါ၊ သတ္ပါ၊ ျဖတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ငါခုိင္းတဲ့အတုိင္း၊ ငါေျပာတဲ့အတုိင္း
ေတာ့ လုပ္ရမယ္။ ငါက စတင္ၿပီးေတာ့ ထုဖုိ႔ ႐ုိက္ဖုိ႔ သတ္ဖုိ႔
ျဖတ္ဖုိ႔ခုိင္းတဲ့လူကပဲ မိမိလက္ထဲမွာပါတဲ့ ခဲေတြ၊ ဒုက္ေတြ၊ လက္နက္ေတြနဲ႔
စတင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ပါ''

        ဒီေတာ့ ရြာသားေတြလည္း လက္ထဲမွာ႐ွိတဲ့ လက္နက္ေတြ၊ ဒုက္ေတြ၊ ခဲေတြကုိ
အဆင္သင့္ ျပင္ထား လုိက္ပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူက
အသံျပည့္ျပည့္နဲ႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ တစ္လုံးခ်င္း စတင္ဖုိ႔
ေျပာလုိက္ပါတယ္။

        ''ဟုတ္ၿပီ၊ မင္းတုိ႔အားလုံးက သူမကုိ အျပစ္႐ွိလုိ႔ဆုိၿပီး သတ္ျဖတ္ၾက၊
ထုႏွက္ၾကမယ္ဆုိေတာ့၊ အျပစ္ရွိတဲ့လူကုိ အျပစ္မရွိတဲ့လူက လုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့
သေဘာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတုိ႔အားလုံးဟာ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့၊
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဘဝတစ္ေလ်ာက္လုံးမွာ ဘာအမွားမွ၊ အျပစ္မွ မလုပ္ဖူးတဲ့လူက
စတင္ၿပီးေတာ့ ထုပါ၊ ႐ုိက္ပါ'' လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

         ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ စတင္ၿပီးေတာ့ မထုရဲ၊ မ႐ုိက္ရဲ၊ မသတ္ရဲပါဘူး။
သူမေဘးကေန လူအုပ္ႀကီးဟာ လက္ထဲက လက္နက္ေတြ၊ ခဲေတြ၊ ဒုက္ေတြကုိ
ခ်ထားခဲ့ၿပီးေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ေနာက္ဆုတ္သြားခဲ့ၾကတယ္တဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။
လူသားတုိင္းဟာ အမွားနဲ႔ မကင္းႏုိင္ၾကပါဘူး။ အျပစ္လည္း တစ္ခုမဟုတ္ေတာ့
လုပ္မိၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္အျပစ္ကုိ၊ ကုိယ့္အမွားကုိ
ကုိယ္တုိင္ဝန္ခံရမွ၊ သိမွ၊ သိတဲ့အေလ်ာက္လည္း ျပန္လည္ၿပီးေတာ့
ေနာင္မလုပ္မိေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္မယ္ဆုိတဲ့စိတ္ေမြးၿပီ
း ေရွာင္ၾကဥ္ႏုိင္မွသာ
ပုိမုိၿပီးေတာ့ လူသားဆန္တဲ့၊ လူပီသတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။

        အမွားကုိလည္း အျပဳသေဘာေဆာင္စြာနဲ႔ ေဝဖန္ပါ၊ ေထာက္ျပပါ။
အျပစ္တင္ခ်င္တဲ့စိတ္ပဲ ႀကီးစုိးၿပီးေတာ့ အရာရာ အေကာင္းျမင္ဝါဒမရွိဘဲ
အျပစ္တင္ဖုိ႔၊ ကဲ့ရဲ႕ဖုိ႔ေလာက္ပဲ မင္းမူေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီစိတ္ကပဲ
မိမိစိတ္ ကုိ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ပူေလာင္မႈေတြဆီကုိ
တြန္းပုိ႔မွာျဖစ္ပါေၾကာင္း။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္  ၁၇၊ Myanmar Review ဂ်ာနယ္။ ၂၀၁၅

Wednesday, October 21, 2015

လူငယ္ႏွင့္ ေလာဘ


        ေလာဘဆုိတာကေတာ့ လုိခ်င္မႈ၊ တက္မက္မႈ၊ တြယ္တာမႈလုိ႔ ဘာသာျပန္ၾကပါတယ္။
ပုထုဇဥ္တုိင္းကေတာ့ ဒီေလာဘနဲ႔ မကင္းႏုိင္ပါဘူး။ လုိခ်င္စရာေတြ႕ရင္ေတာ့
လုိခ်င္မိၾကပါတယ္။ ဒါက အထူးအဆန္းေတာ့လည္း မဟုတ္ ပါဘူး။ ဘာက
ထူးဆန္းတာလဲဆုိေတာ့ လုိခ်င္မႈကုိ အေၾကာင္းျပၿပီးေတာ့
ရယူလုိက္တဲ့လုပ္ေဆာင္ပုံ၊ နည္းကပဲ ထူးဆန္းသြားျခင္းပါပဲ။ ထူးဆန္းတယ္ဆုိတာ
ပုံမွန္အေနအထားကေန ေသြဖီသြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါထက္ဆုိရ ရင္
မတရားသျဖင့္ လုိခ်င္မႈ၊ တက္မက္မႈ၊ တြယ္တာမႈကေနတဆင့္ ယုတ္ညံ့တဲ့အထိ
ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။

        ထုိက္တန္တဲ့လုပ္အားခကုိ လုိခ်င္မိတာမ်ဳိးကေတာ့ ေလာဘရယ္လုိ႔
မဆုိလုိပါဘူး။ ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ အေခ်ာင္  ရလုိမႈေၾကာင့္ ေလာဘရဲ႕ ဆဲြငင္အားကုိ
မတြန္းလွန္ႏုိင္ဘဲ သူတစ္ပါး မ်က္ရည္က်မွ ရရွိျခင္းမ်ဳိးကေတာ့ ယုတ္မာ တဲ့
ေလာဘအၾကမ္းစားျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ကဆုိခဲ့သလုိပါပဲ လူတုိင္းကေတာ့
ေလာဘနဲ႔မကင္းႏုိင္ပါဘူး။ အထူး သျဖင့္ေတာ့ ပုထုဇဥ္တုိင္းဟာ
ေလာဘနဲ႔အသက္ရွင္ေနခဲ့ၾကျခင္းလည္
းျဖစ္ပါတယ္။

        ကုိယ္နဲ႔ထုိက္တန္တာမ်ဳိးပဲ ရတတ္တယ္ဆုိတာမ်ဳိးကုိလည္း ေမ့ထားလုိ႔
မရပါဘူး။ ထုိက္တန္မႈဆုိတာ ဘာလဲ။ ဒါဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္နဲ႔ပဲ
တုိင္းတာရမယ္ထင္ပါတယ္။ တကယ့္ကုိ ေစတနာပါပါနဲ႔၊ လုပ္ေဆာင္ ၿပီးတဲ့ေနာက္
သူရရွိလုိက္တဲ့ ရလဒ္ဟာ မမွ်တရင္၊ မညီမွ်ရင္ေတာ့ မထုိက္တန္ပါဘူး။
ထုိက္တန္ေအာင္ သူရရွိ သြားမွသာ လုပ္ေဆာင္မႈဟာ ပိုမိုၿပီးေတာ့
ေတာက္ေျပာင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ ခုနကေျပာသလုိ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ
အလကားအေခ်ာင္ရလုိတဲ့သေဘာနဲ႔ အာဏာေတြ၊ ပါဝါေတြသုံးၿပီးေတာ့
သူတစ္ပါးမ်က္ရည္က်မွ လုိက္ရ တာမ်ဳိးဟာ မထုိက္တန္ပါဘူး။ ဒါကုိ
သိထားရပါလိမ့္မယ္။ တကယ္လည္း ဒီလုိမ်ဳိးရတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာမ်ဳိးဟာ မခုိင္
မာပါဘူး။ စုိးထိတ္မႈ၊ ေၾကာက္ရြ႕ံမႈ၊ မတရားမွန္းသိေနတဲ့ ေနာင္တတရားေတြ
လႊမ္းမုိးမႈေၾကာင့္ ရတာနဲ႔မကာဘဲ ႀကီးမားတဲ့ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြဆီကုိ
တြန္းပုိ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီဘဝမွာ အက်ဳိးမေပးေတာင္ ေနာင္ဘဝေတြမွာ
အက်ဳိးသက္ေရာက္ မႈ ရွိလာပါလိမ့္မယ္။

        ေလာဘကုိ အေတာမသတ္ႏုိင္ဘူးဆုိတဲ့ စကားေတြကုိ လူေတြတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္
သုံးႏႈံးတတ္ၾကပါတယ္။ လူမွန္ရင္ေတာ့ စားဖုိ႔၊ ဝတ္ဖုိ႔၊ ေနထုိင္၊ လူမႈေရး၊
ပညာေရး၊ ဘာသာေရးစတဲ့ေနရာေတြမွာ အသုံးျပဳဖုိ႔အတြက္ ရွာေဖြၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုိရွာေဖြတဲ့အခါမွာ ေကာင္းမြန္တဲ့အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းနဲ႔
ရွာေဖြဖုိ႔အေရးႀကီးပါတယ္။ ေငြရရင္ၿပီးေရာပုံစံနဲ႔ မလုပ္သင့္တာေတြ၊
မေရာင္းသင့္တာေတြ လုပ္ၿပီး၊ ေရာင္းၿပီး ရွာေဖြမယ္ဆုိရင္ ေငြေၾကးဘယ္္
ေလာက္ပဲ ျပည့္စုံလာၿပီး ခ်မ္းသာၾ<ြကယ္ဝလာသည္ျဖစ္ပါေစ၊ အဲဒီလူရဲ႕
စိတ္ဟာခ်မ္းသာမေနဘူးဆုိတာပါပဲ။ ေလာဘရွိတာက အေၾကာင္းမဟုတ္၊ အဲဒီေလာဘကုိ
အေတာမတတ္ဘဲ ပုံေဖာ္ျခင္းကသာ လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႔
သူရဲ႕ပုံရိပ္ပါပဲ။ ထုိက္တန္သေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္ႏုိင္ဖုိ႔ဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ အေတာမသတ္ႏုိင္ဘဲ ရသမွ်ငါ့ဥစၥာပဲဆုိရင္ေတာ့
ဒုကၡေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။

        ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဝိေဇၨာဒယဆရာေတာ္ႀကီး တရားေဟာေတာ့
အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုကုိ ထည့္ေဟာသြားခဲ့ တဲ့အေၾကာင္းကုိ
ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးက သူ႔တရားပဲြမွာ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ထည့္ေဟာသြားခဲ့ပါတယ္။
အခု အဲဒါေလးကုိ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေဖာက္သည္ခ်လုိပါတယ္။ ေလာဘရဲ႕
အေတာမသတ္ႏုိင္ပုံေလးပါပဲ။

        တစ္ခါက လက္ညႇိဳးထုိးမလဲြေအာင္ ေျမယာပုိင္ဆုိင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။
ဒီေလာက္ေျမေတြမ်ားေတာ့ အလုပ္သမားေတြ ငွားၿပီး အခစားနဲ႔
လုပ္ကုိင္ခုိင္းပါတယ္။ ဒီထဲမွာ အလုပ္ကို ဇဲြေကာင္းေကာင္းနဲ႔ တကယ့္ကုိ
ကုိယ့္ေျမ ကုိယ့္ယာသေဘာထားၿပီး လုပ္ေပးတဲ့လူတစ္ေယာက္လည္း ပါပါတယ္။
သူေဌးႀကီးက အလုပ္သမားေတြကုိ အၿမဲတန္း အကဲခတ္ေလ့လာထားေတာ့ ဘယ္သူက
ဘယ္လုိဆုိတာ အားလုံး သိေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တကယ္ပဲ အလုပ္ ႀကိဳးစားတဲ့
စားရင္းငွားေလးကုိ ခ်ီးေျမႇာက္လုိတာေၾကာင့္ တစ္ရက္ အလုပ္သမားကုိ
ေခၚၿပီးေျပာပါတယ္။

        ''ေမာင္ရင္၊ ဘယ္ဆီၾကည့္ၾကည့္ ျမင္ေနရတဲ့ လယ္ယာေျမေတြဟာ လက္ညႇိဳးထုိးမလဲြ
ငါပုိင္ဆုိင္တယ္ဆုိတာ မင္းလည္း သိပါတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းကလည္း တကယ္ပဲ
အလုပ္ကုိႀကိဳးစားတယ္ဆုိတာ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္း ကုိ
ငါခ်ီးေျမႇာက္ခ်င္ပါတယ္။ မင္းကို ငါပုိင္တဲ့ေျမေတြကုိ ခဲြေပးမယ္။
မင္းႀကိဳက္သေလာက္ ယူႏုိင္ပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီကေန မင္းေျပးပါ။
ႀကိဳက္သေလာက္ေျပးပါ။ မင္း အေျပးရပ္လိုက္တဲ့ေနရာအထိ မင္းပုိင္တဲ့
လယ္ယာေျမအျဖစ္ ငါေပးမယ္။ မင္းရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာေရာက္မွ ရပ္ပါ။ ငါ့အေနနဲ႔
ဘယ္ေနရာဆုိတာ မသတ္မွတ္ပါဘူး။ ကဲ မင္းလုိခ်င္တဲ့ အတုိင္းအတာေရာက္တဲ့အထိ
စတင္ၿပီးေတာ့ ေျပးပါ'' လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

        ဒီေတာ့ လူဆင္းရဲကလည္း သူပုိင္ဆုိင္ေတာ့မယ္ဆုိတာ သိတာေၾကာင့္
သူေျပးႏုိင္သေလာက္ သူရမယ္ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ေျပးပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ေျပးလုိက္
ေနာက္လွည့္ၾကည့္လုိက္ ထပ္ေျပးလုိက္ နည္းေသးတယ္ထင္ၿပီး ေရွ႕
ဆက္ေျပးလုိက္နဲ႔ ေနာက္ဆုံး အေမာဆုိ႔ၿပီးေတာ့ လဲက်သြားခဲ့ပါတယ္။
လဲက်သြား႐ုံမဟုတ္ဘဲ ခဏေနေတာ့ အဲဒီ ေနရာေလးမွာပဲ အေမာေဖာက္ၿပီး
ေသသြားခဲ့ပါတယ္။

        ဒီေတာ့ သူေဌးႀကီးလဲ ေသဆုံးသြားတဲ့ သူ႔ရဲ႕စားရင္းငွားေလးရဲ႕
အေလာင္းေဘးမွာ ရပ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး
သူက ေသသြားတဲ့ သူ႔အလုပ္ကြၽန္ျဖစ္တဲ့ စာရင္းငွားေလး မၾကားႏုိင္ေပမယ့္
စကားေလး တစ္ခြန္းကုိ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

        ''ငါကေတာ့ မင္းလုိခ်င္သေလာက္ ေပးမလုိ႔ဘဲ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းက
ေျခာက္ေပးေလာက္ပဲ ယူသြားႏုိင္တယ္။ မင္းက ဒီေျခာက္ေပေလာက္ပဲ
တန္တာပဲ''ဆုိၿပီး အျခားလူေတြကုိ တြင္းေလးတူးခုိင္းၿပီးေတာ့
ေျမျမႇပ္လိုက္ပါတယ္။  ဟုတ္ပါတယ္။ လူေတြဟာ ေလာဘေၾကာင့္ ရွာေဖြၾကပါတယ္။
ရွာေဖြၿပီးေတာ့ ဘာေတြယူသြားႏုိင္လဲဆုိေတာ့ ဘာမွ ယူမသြားႏိုိင္ပါဘူး။
ဒါကေတာ့ သူမွာပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ ႐ုပ္ဝတၴဳေတြကုိ ေျပာတာပါ။ တကယ္ေတာ့
လူသားတုိင္းအေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်မ္းသာၾ<ြကယ္ဝတဲ့၊ ဆင္းရဲတဲ့လူျဖစ္ေနပါေစ
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေျခာက္ေပေလာက္ပဲ သူပုိင္ဆုိင္ရ ပါတယ္။ ဒါေတာင္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လုိေနရာမွာ မီးနဲ႔သၿဂႋဟ္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မပုိင္လုိက္ရပါဘူး။
တစ္ခုရွိတာက သူရဲ႕ကုိယ္က်င့္တရားေတြ၊ သူ႔ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကေတာ့
ေကာင္းရင္ေကာင္းသလုိ၊ မေကာင္းရင္ မေကာင္းသလုိ အက်ဳိးေပးခ်ိန္တန္ရင္
အက်ဳိးေပးဖုိ႔အတြက္ သူယူေဆာင္သြားႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ႀကီးက ဓမၼအျမင္နဲ႔ သုံးသပ္ျပသြားတာေလးလည္း
သိထားသင့္တဲ့အတြက္ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေဖာက္သည္ ခ်လုိပါတယ္။

        (၁) ဘဝဆုိတာ မေကာင္းတဲ့ဆီကုိ တြန္းပုိ႔တာ ခံေနရတာ။ အေျခအေနက
တည္ၿငိမ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။
        (၂) အဲဒီလုိတြန္းပုိ႔ ခံေနရတဲ့ မတည္ၿငိမ္တဲ့ ဘဝႀကီးမွာ ကာကြယ္ႏုိင္သူ
အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္သူ မရွိဘူး။ အကာ အကြယ္မဲ့ေနတယ္။
        (၃) ဘဝႀကီးမွာ ပုိင္ဆုိင္တယ္ဆုိတာ တစ္ခုမွ မရွိဘူး။ အားလုံးထားခဲ့ရမွာျဖစ္တယ္။
        (၄) ဘဝႀကီးဟာ အၿမဲတမ္း လုိၿပီးေတာ့ ေနတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာင့္ရဲ
တင္းတိမ္တယ္ဆုိတာ မရွိဘူး။
        (၅) တုိ႔ဟာ တဏွာရဲ႕ ကြၽန္ေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဒီလုိျမင္မွ၊
သုံးသပ္ဆင္ျခင္ႏုိင္မွ ဓမၼအျမင္နဲ႔ ျမင္တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

        မွန္ပါတယ္။ လူသားဘဝေတြဟာ အၿမဲတမ္း လႈပ္ခတ္ေနတာ။ တည္ၿငိမ္ေနတယ္လုိ႔ကို
မရွိဘူး။ ဟုိမွာ၊ ဒီမွာ အျဖစ္အပ်က္ေတြက တန္းစီေနခဲ့တယ္။
အေၾကာင္းအရာေပါင္းစုံအေနနဲ႔ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ရင္ဆုိင္ေနခဲ့ရတယ္။
ၾကားေနခဲ့ရတယ္။ ဒီလုိ ၾကားတဲ့သတင္းေတြ၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ လႈပ္ခတ္မႈေတြကုိ
ထပ္မံၿပီးေတာ့ ေနာက္က်ဳသြား ေအာင္ေအာင္ လူသားေတြဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊
ေမာဟဆုိတဲ့ ကိေလသာဆုိးရည္ေတြကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး သြန္းေလာင္း
ေနခဲ့ၿပီးေတာ့ ေမ့ေနခဲ့ၾကတယ္။

        ျပန္အႏွစ္ခ်ဳပ္ၾကည့္ရရင္ ပုထုဇဥ္လူသားတုိင္းဟာ
ေလာဘနဲ႔မကင္းႏုိင္တဲ့အတြက္ လုိခ်င္တာဟာ အျပစ္လုိ႔ မဆုိခ်င္ပါဘူး။
သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီလုိခ်င္မႈကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အခါမွာေတာ့
ေကာင္းမြန္တဲ့အေကာင္အထည္ ေဖာ္နည္းနဲ႔ ရယူႏုိင္ၿပီးေတာ့ ေလာဘကုိလည္း
အေတာသတ္ႏုိင္သူမ်ားျဖစ္ေစဖုိ႔ လူငယ္ေလးေတြကုိ အဓိကထားၿပီး ေတာ့
တုိက္တြန္းစကားဆုိလုိက္ရပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္ 16 2015
Myanmar Review ဂ်ာနယ္။

Wednesday, October 14, 2015

လူငယ္ႏွင့္ အာ႐ုံ



    အသက္ရွိတဲ့သတၱဝါတုိင္းဟာ အာ႐ုံတစ္ခုခုေပၚမွာ တည္မွီေနၾကရပါတယ္။ အာ႐ုံတစ္ခုခုကုိ အၿမဲတမ္း ဆုပ္ကုိင္ထားၿပီးေတာ့ ေနထုိင္ၾကရပါတယ္။ အာ႐ုံနဲ႔ကင္းကြာၿပီးေတာ့ မေနခဲ့ၾကပါဘူး။ ဆုိေတာ့ အာ႐ုံဆုိတာ အၾကမ္းအားျဖင့္ေတာ့ ေလာကီအာ႐ုံ (၅)ပါးပါပဲ။ အဆင္းအေပၚ တက္မက္ၾကတယ္။ အသံေပၚ တက္မက္ၾကတယ္။ အနံ႔ေပၚ တက္မယ္ၾကတယ္။ အရသာေပၚ တက္မက္ၾကတယ္။ အထိအေတြ႕အေပၚမွာ တက္မက္ၾကတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီအာ႐ုံငါးပါးထဲကေန တစ္ခုခုေသာအာ႐ုံကုိ အမွီျပဳၿပီးေတာ့ ေနထုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

    ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံအျဖစ္ လွတာေလးေတြျမင္ရေတာ့ လွတဲ့အာ႐ုံအေပၚ တက္မက္စဲြလန္းၿပီး စိတ္ကုိ လႊတ္ခ်ပစ္လုိက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီအာ႐ုံေနာက္ကို တစုိက္မတ္မတ္ လိုက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မရ ရေအာင္ယူမယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးေတာ့ လုိခ်င္တဲ့အာ႐ုံရဲ႕ မာယာေက်ာ့ကြင္းေအာက္ နစ္ျမႇပ္သြားခဲ့ရင္း ေကာင္း၊ မေကာင္းဆုိတာ သိပ္ၿပီးေတာ့  ေတြးေတာမေနေတာ့ဘဲ လုပ္ျဖစ္လုိက္တတ္ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြလည္း တန္းစီၿပီးေတာ့ ျဖစ္ေပၚ လာခဲ့ေတာ့တယ္။

    ငယ္ငယ္က လူႀကီးေတြ ဆုံးမတဲ့စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ လွတာ မက္ရင္ ညစာခက္မယ္ဆုိတဲ့စကားပါ။ ေနာက္ ရွိေသးတယ္။ ႐ုပ္က စားလုိ႔မွမရတာ ဘာျဖစ္လုိ႔ဒီေလာက္ စဲြလန္းေနခဲ့ရတာလဲဆုိတဲ့ စကားေလးေတြပါ။ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုထုဇဥ္လူသားမ်ားပီပီ အလွအပကိုေတာ့ မက္ေမာတတ္ၾကပါတယ္။ လွတာေလးေတြ ေတြ႕ရင္လည္း လုိခ်င္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ပုထုဇဥ္မွန္ရင္ ျဖစ္တတ္တဲ့သဘာဝတစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစား ဖုိ႔ေတာ့ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ အက်ဳိးရွိ မရွိ၊ ေကာင္း မေကာင္းဆုိတာေတြကုိေပါ့။ အလွမက္လြန္းၿပီးေတာ့ ဓားစာခံျဖစ္ခဲ့ရတာေတြလည္း မၾကာခဏဆုိသလုိ ၾကားေနခဲ့ရပါတယ္။ ဟုိတေလာေလးက လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေလးကို ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

     အခုေခတ္လူငယ္ေတြက သိပ္ၿပီးေတာ့ မစဥ္းစားၾကဘူးတဲ့။ ပုိဆုိးတာက မိန္းကေလးေတြပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ လဲဆုိေတာ့ ကုိယ္နဲ႔ဘာမွန္းမသိေသးတဲ့ ေကာင္ေလးေတြနဲ႔ လုိင္းေပၚမွာခင္၊ အျပင္မွာ ခဏခ်ိန္းေတြ႕၊ ဒီအထိက ျပႆနာမဟုတ္ေသးဘူး။ ဓာတ္ပုံကုိ ပုိ႔စ္အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးၿပီး တဲြ႐ုိက္ၾကတယ္။ ဓာတ္ပုံ႐ုိက္တဲ့အထိလည္း ခြင့္လႊတ္လုိ႔ ရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီပုံေတြကုိ လူမႈကြန္ယက္ လုိေနရာမ်ဳိးမွာ တင္ပစ္လုိက္ၾကတယ္။ ေနာက္ အေၾကာင္း တစ္ခုခုနဲ႔ သေဘာထား မတုိက္ဆုိင္ေတာ့ အဲဒီပုံေတြက ဓားစာခံျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံး အရွက္ခဲြခံရတဲ့အေနအထား အထိ ေရာက္သြားခဲ့ရတာမ်ဳိးေတြ မၾကာခဏဆုိသလုိ ေတြ႕ေနခဲ့ရတယ္တဲ့။

    ဟုတ္ပါတယ္။ သူေျပာသလုိ ဟုိတေလာေလးကပဲ မိန္းကေလးအေနနဲ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔တဲြတာကုိ သိေတာ့ အရင္ရည္းစားေဟာင္းက ဟုိတုန္းကသူနဲ႔အတူ ေနခဲ့တာေတြ၊ ပုံသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြကုိ လူမႈကြန္ယက္ေပၚ တင္လုိက္ၿပီးေတာ့ အတိတ္ကုိ ျပန္လည္တူးေဖာ္လုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ဒီပု႔ိစ္ ေအာက္မွာလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြန္မန္႔ေတြ ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ကေလးမေလးဘက္ကေန မခံႏုိင္လုိ႔ ေရးၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ျပန္ေတာ့ ဘာမွန္းမသိဘဲနဲ႔ ပုံေတြကုိ လူမႈကြန္ယက္ေပၚတင္ခဲ့တဲ့ ကေလးမေလးကုိ အျပစ္ တင္ၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးကလည္း လူငယ္စိတ္နဲ႔ တင္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ႐ုပ္ရည္သန္႔သန္႔နဲ႔ ခ်စ္စရာ လူငယ္ေလးေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမျဖစ္ခင္ ေနာက္ဆုိဒီလုိပုံေတြကုိ လူမႈကြန္ယက္ေပၚ မတင္မိဖုိ႔ေတာ့ အထူးသတိ ထားရပါလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္တတ္တာ၊ ပြင့္လင္းတာ လူငယ္ဘာဝဆုိေပမယ့္ အခန္႔မသင့္ရင္ အဲဒါေတြက ကုိယ့္ကုိယ္ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ဒုကၡေပးတတ္ပါတယ္။

    ထုိနည္းတူစြာပါ၊ အသံေလး သာယာလုိ႔ဆုိၿပီး ခ်စ္ခင္စဲြလန္းမႈေတြ၊ ႏူးညံ့တဲ့အထိအေတြ႕ေလးရွိလုိ႔ဆုိၿပီး တက္မက္စဲြလန္းမႈေတြစသျဖင့္ အာ႐ုံငါးပါးကေတာ့ မနက္မုိးလင္းကတည္းကေန ညဘက္အိပ္တန္းဝင္ခ်ိန္အထိဆုိသလုိ  ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျမဴဆြယ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိ သတိထားၿပီးေတာ့ အသိÓာဏ္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္သြားဖုိ႔ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ဘဲ စိတ္ကုိ လႊတ္ခ်လုိက္ၿပီးေတာ့ အာ႐ုံေတြရဲ႕ ဆဲြငင္ရာ၊ ဆဲြေခၚရာေနာက္ကုိ သတိမထားမိဘဲ လုိက္ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြက တန္းစီၿပီးေတာ့ ဝင္ေရာက္လာႏုိင္ပါတယ္။

    ဆုိေတာ့ အာ႐ုံေတြနဲ႔ ကင္းကြာၿပီးေတာ့ လူသားမ်ားရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ မျဖစ္ဘူးဆုိေပမယ့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အာ႐ုံေတြမွာ စိတ္ကုိတည္ေဆာက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အာ႐ုံကေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ျပင္းအားႀကီးတဲ့ အာ႐ုံငါးပါးရွိသလုိ စိတ္ကုိ ႏူးညံေအာင္ သိမ္ေမြ႕ေအာင္ မြန္ျမတ္ေအာင္ ေဆာက္တည္ေပးႏုိင္တဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အာ႐ုံေတြလည္း ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ့အာ႐ုံေပၚမွာ စိတ္ကိုတည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အာ႐ုံေလးေတြနဲ႔ ေနထုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ သတိတရားဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီသတိတရားဟာ အသိနဲ႔ယွဥ္ၿပီးေတာ့ ႏွလုံးသြင္းေကာင္းမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အာ႐ုံေကာင္းေတြနဲ႔ ဘဝဟာ စုိေျပေနမွာျဖစ္ပါတယ္။

    ဆုိေတာ့ အဓိကအေနနဲ႔ေတာ့ ေယာနိေသာ မနသိကာရဆုိတဲ့ ႏွလုံးသြင္းေကာင္းဖုိ႔၊ စိတ္ထားေကာင္းဖုိ႔၊ စိတ္ထားတတ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ လူေတြသုံးေနက်စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ ရွိတာေလးနဲ႔ ေရာင့္ရဲပါဆုိတဲ့စကား ပါပဲ။ ဒါကေတာ့ မဂၤလာတရားေတာ္က သႏၲဳ႒ီ-ဆုိတဲ့ မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲ။ ကုိယ့္မွာ မရွိဘဲနဲ႔ ဟုိဟာလည္း လွလုိ႔၊ သာယာလုိ႔၊ ေမႊးလုိ႔၊ ႏူးညံ့လုိ႔ လိုခ်င္လုိက္တာဆုိၿပီး မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္၊ မရ ရေအာင္ လုပ္ေနရရင္ စိတ္လည္း အရမ္း ပင္ပန္းလွပါတယ္။ ခက္တာက ေနာက္ဆုံးဒီအာ႐ုံေတြေၾကာင့္ပဲ ကုိယ့္စိတ္ကုိ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ဘဲ၊ မေရာင့္ ရဲႏုိင္ဘဲ ရရင္ၿပီးေရာ့ပုံစံနဲ႔ တရားသည္၊ မတရားသည္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေတြးမေနဘဲ မလုပ္သင့္တာေတြ၊ မျပဳသင့္ တာေတြ၊ မေျပာသင့္တာေတြကို လုပ္မိ၊ ျပဳမိ၊ ေျပာမိလုိက္ၾကရင္း ေကာင္းမြန္လွတဲ့ ပင္ကုိယ္စိတ္ရင္းေလးကုိ အာ႐ုံေတြအတြက္ ထုိးေကြၽးပစ္လုိက္တတ္ၾကတယ္။ ရရွိလုိက္တဲ့ အက်ဳိးတရားက မေကာင္းမႈေတြတန္းစီေနခဲ့ေတာ့ တာေပါ့။

    တကယ္ေတာ့ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ အဲဒီအလုပ္ကုိ ကုိယ္လုပ္မိမယ္ဆုိရင္ အား ေကာင္းတာက ၾကားျဖတ္ၿပီးေတာ့ အက်ဳိးေပးခြင့္ရသြားရင္ အရင္အက်ဳိးေပးေပမယ့္ အျခားတစ္ဖက္က အက်ဳိးက ေပ်ာက္သြားၿပီးလုိ႔ေတာ့ မထင္လုိက္ပါနဲ႔ အၿမဲတန္းပြင့္ေနခဲ့ပါတယ္။ အက်ဳိးေပးခ်ိန္တန္ရင္ ဆက္ဆက္ကို အက်ဳိး ေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒါကုိလည္း သိထားဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကထင္တယ္။ မေကာင္းတာလုပ္တဲ့လူက ႀကီးပြားတယ္။ ခ်မ္းသာတယ္။ သာလြန္တယ္။ ေကာင္းတာလုပ္တဲ့ လူက ဆင္းရဲတယ္။ ေအာက္မွာက်န္ခဲ့တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ေကာင္း မေကာင္းဆုိတာကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီးေတာ့ မေကာင္းတာလုပ္က အက်ဳိးေပးျမန္တယ္ဆုိၿပီး မေကာင္းမႈနဲ႔ အသက္ ေမြးဝမ္းေၾကာင္း ျပဳၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ဳိးဘဲ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထုိနည္းတူစြာ ပါပဲ။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္း ေကာင္းက်ဳိးကုိပဲ ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲတဲ့ သဘာဝ အမွန္တရားပါပဲ။ ဒါကုိ စဲြၿမဲစြာ လက္ခံထားဖုိ႔ပါ။

    အထက္က ေျပာခဲ့သလုိေပါ့။ အက်ဳိးေပးခ်ိန္မတန္ေသးလုိ႔ မေပးေသးတာပါ။ ဒီအက်ဳိးကုိလည္း ေပးဖုိ႔အတြက္ ကုိယ္လုပ္ထားတဲ့ကံေတြက ကုိယ့္ရဲ႕ေပ်ာ့ကြက္၊ ဟာကြက္ကုိ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္လုိ႔ မွတ္သားရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဒီလုိမ်ဳိး အာ႐ုံငါးပါးရဲ႕ လွည့္ျဖားမႈ၊ ေသြးေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မ႐ုိးႏုိင္ေအာင္ သိမ္းသြင္းခံေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကုိ သတိထားၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ထိန္းသိမ္းႏုိင္ဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ တဒဂၤသာယာမႈေတြကုိလည္း မေမ့လိုက္ပါနဲ႔။ တဒဂၤသာယာမႈအတြက္ အညြန္႔တလူလူ တက္ေနမယ့္ လူငယ္စိတ္ေတြကို စိတ္လုိက္မာန္ပါ ထုိးမေကြၽးလုိက္ပါနဲ႔။ လူငယ္ေတြရဲ႕ အားေတြဟာ ကမၻာႀကီးအတြက္ မ်ားစြာလုိအပ္ပါတယ္။ လုိအပ္ေနတဲ့ ကမၻာႀကီးကုိ လက္ကမ္းဖုိ႔၊ ဖားေထးဖုိ႔၊ ျပဳျပင္ဖုိ႔၊ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အာ႐ုံေတြကုိ အမွီွျပဳၿပီးေတာ့ လွပတဲ့လူသားအျဖစ္ ဖန္တီးႏုိင္ဖုိ႔၊ ပုံေဖာ္ႏုိင္ဖုိ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႕စိတ္ကေလးေတြကုိ မေကာင္းတဲ့ အာ႐ုံေတြရဲ႕ လွည့္ျဖားမႈ၊ ဆဲြေဆာင္မႈ၊ သိမ္းသြင္းမႈေအာက္ကေန ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္  ၁၅၊ ၂ဝ၁၅၊
The Myanmar Review ဂ်ာနယ္

Saturday, October 10, 2015

Tuesday, October 6, 2015

လူငယ္ႏွင့္ အသိစိတ္ဓာတ္



    အခုတေလာ ႏုိင္ငံအဝွမ္း ေရေဘးသင့္ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡပုံရိပ္ေတြက သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ အြန္လုိင္း တစ္ခုလုံးမွာ ေနရာယူထားခဲ့ပါတယ္။ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ရဲ႕ ႏွိပ္စက္မႈေၾကာင့္ နဂုိကဆင္းရဲလွတဲ့ ျပည္သူေတြ လည္း တစ္ပူေပၚ တစ္ပူဆင့္ဆုိသလုိျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဆုိးထဲက အေကာင္းရွာဆုိသလုိ ဒီလုိျပည္သူေတြအေနနဲ႔ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လုံးက ပူးေပါင္းပါဝင္လာတာ အရမ္းပဲအားက်ေက်နပ္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

    ပရဟိတအဖဲြ႕အစည္းေတြလည္း တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာၿပီးေတာ့ တကယ္ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ လူထု ထံကုိ ပင္ပန္းခက္ခဲစြာ သြားေရာက္ၿပီး ကူညီၾကတာဟာ အားလုံးအသိျဖစ္ပါတယ္။ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း တတ္ ႏုိင္သေလာက္ေတာ့ ကူညီေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တစ္ႏုိင္ငံလုံးမွာ က်ေရာက္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ကူညီမႈမရခဲ့တဲ့ ေနရာေတြလည္း မ်ားစြာက်န္ေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေရထဲမွာ ႐ုန္းကန္ေနခဲ့ၾကရတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕ စား ဝတ္ ေနေရးအတြက္ ကူညီေပးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျပႆနာရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြေတြလည္း မ်ားစြာ က်န္ေနခဲ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ဥပမာ-အနာေရာဂါေတြ၊ ဝမ္းပ်က္ ဝမ္းေလွ်ာေတြ၊ ေနရာထုိင္ခင္းေတြ၊ လုပ္ငန္းခြင္အတြက္ အသုံးစရိတ္ ေတြ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းျမင့္တက္လာမႈေတြ စသျဖင့္မ်ားစြာပဲ လုိအပ္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ အစုိးရေရာ၊ ျပည္သူေရာ ဝုိင္းဝန္းၿပီး ကူညီမွသာ အဆင္ေျပႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရကေတာ့ အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ က်သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရက်မႈနဲ႔အတူ စိတ္ဓာတ္က်မႈေတြလည္း ရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးအေနနဲ႔ လက္တဲြၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ ဝုိင္းဝန္းကူညီႏုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဖဲြမီးလုိတစ္ခဏခ်င္း ဝုန္းခနဲ ေတာက္ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမွန္တကယ္ ခံစား ေနခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ ဆင္းရဲတြင္းက နက္ၿပီးရင္း နက္ေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ေနာက္တစ္ခ်က္ ပရဟိတဆုိတဲ့ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးေတြအေနနဲ႔ ထပ္မံၿပီးေတာ့ ၾကားေနရတဲ့ သတင္း ေတြလည္း ရွိေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လုပ္စားေနသူမ်ားပါ။ နာမည္ႀကီးသူတစ္ဦးရဲ႕ နာမည္ကုိ အလဲြသုံးစား လုပ္ၿပီးေတာ့ အလွဴေငြျဖတ္ပုိင္းေတြနဲ႔ အလွဴခံေနတာေတြ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လမ္းေတြေပၚမွာလည္း အလွဴခံၿပီးေတာ့ ရရွိလာတဲ့ ေငြေၾကးေတြကုိ အရက္ဆုိင္သြားၿပီး ေသာက္ပစ္တာေတြ၊ ေနာက္ အဖဲြ႕အစည္းတြင္းမွာလည္း ေငြေတြ ကုိျမင္ၿပီးေတာ့ အဖဲြ႕အစည္းထဲကေန ခဲြထြက္ၿပီး ကုိယ္ပုိင္ပရဟိတေဖာင္ေဒးရွင္းဆုိၿပီး အလဲြသုံးစားလုပ္တာေတြ ကုိလည္း ၾကားသိေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥရပ္ေတြပါပဲ။

    ေနာက္တစ္ခ်က္ ဒုကၡသည္စခန္းေတြ ပိတ္ခုိင္းတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းစကားလည္း ၾကားခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေနတဲ့ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး၊ ဒုကၡသည္စခန္းေတြကုိ ပိတ္ခုိင္းတာဟာလည္း မျဖစ္ သင့္ပါဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ တကယ္လုပ္ရင္ ဖြင့္ေပးထားဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကသာ ေဒသခံမ်ားျဖစ္တဲ့အတြက္ တကယ္ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြရဲ႕ အေျခအေနေတြကုိ သိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ပိတ္ခုိင္းရတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ အဖဲြ႕မ်ားေနတဲ့အတြက္ မထိေရာက္လုိ႔၊ ေနာက္ၿပီး ဒီလုိအဖဲြ႕မ်ားေနရင္ ၿမိဳ႕ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာလည္း က်ဆင္းရတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ျပခ်က္ေတြေၾကာင့္ ပိတ္ခုိင္းတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

    အားလုံးကေတာ့ လူသားအသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ တကယ္လုိအပ္ေနလုိ႔ ဝုိင္းဝန္းၿပီးေတာ့ ကူညီေနၾကတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ အခုလုိ မျဖစ္သင့္တာေတြ၊ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ေဆာင္လာျခင္းဟာ အလြန္မွပဲ စိတ္ဓာတ္ေအာက္ တန္းက်ေနၾကလုိ႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ပရဟိတနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္လည္းဘာမွမျမင္ႏုိင္ေသးတဲ့ ေဘးအေပါင္း ကလည္း ဆီးႀကိဳေနခဲ့ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူသားအသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ အားလုံးဝုိင္းဝန္းၾကဖုိ႔ လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပရဟိတဆုိတဲ့ အမ်ားအက်ဳိးျပဳလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေလးေတြကုိ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

    ပရဟိတ-ပရ-သူတစ္ပါး၏၊ ဟိတ-အက်ဳိးစီးပြား။ သူတစ္ပါးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ လုပ္ေဆာင္တဲ့လုပ္ငန္း ဟာ ပရဟိတလုပ္ငန္းပါ။ ျမန္မာမႈျပဳရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ားအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းလုပ္ေဆာင္ျခင္းလုိ႔ ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပရဟိတဆုိတာ လူသားအသိစိတ္ဓာတ္ရွိသူ မွန္သမွ် လူမ်ဳိး၊ ဘာသာမေရြး လုပ္ေဆာင္ရမယ့္၊ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကုိ ပရဟိတလုပ္ျခင္းလုိ႔ ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ပရဟိတလုိ႔ဆုိတဲ့ လူသားအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြကုိ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ ေထာင္ၿပီးေတာ့ အသင္းအဖဲြ႕ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ၾကတာ မ်ားစြာပဲ ေတြ႕ေနခဲ့ရပါတယ္။

    ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ေလးအေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ကာလပတ္လုံး ပါရမီေတြ ျဖည့္က်င့္ခဲ့တာဟာ မိမိအတြက္မဟုတ္။ မိမိအတြက္ဆုိရင္ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ လက္ထက္ေတာ္မွာ တစ္ကုိယ္တည္း ကုိယ္လြတ္ ႐ုန္းသြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမတ္ဗုဒၶဟာ ကုိယ္လြတ္႐ုန္းမသြားခဲ့။ ဒါဟာ ျမင့္ျမတ္သူမ်ားရဲ႕ စိတ္ထားျဖစ္ပါတယ္။

    ''ဗုေဒၶါ ေဗာေဓယ်ံ၊ မုေတၱာ ေမာေစယ်ံ၊ တိေဏၰာ တာေရယ်ံ''ဆုိတဲ့အတုိင္း ေဝေနယ်မ်ားစြာရဲ႕ အစီးအပြား ကုိ ငဲ့တဲ့အေနနဲ႔ အသက္၊ ေသြး၊ ေခြၽးစတာေတြကုိ ပဓာနမထားဘဲ အမ်ားအတြက္ အက်ဳိးရွိမယ္ဆုိရင္ ပင္ပင္ပန္းပန္း ခက္ခက္ခဲခဲ သူေတာ္ေကာင္း စိတ္ဓာတ္အျပည့္နဲ႔ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

    စာေပမွာေတာ့ မိမိအတြက္ေရာ၊ သူတစ္ပါးအတြက္ေရာ ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ရင္ေတာ့ လူျဖစ္လာခဲ့ေပမယ့္ လူျဖစ္ရက်ဳိးမနပ္သူ၊  ေလာက, ဓမၼ ႏွစ္ဌာနတုိ႔မွာ ဘာမွ မသိမျမင္နားမလည္ဘဲ ကန္းေနသူလုိ႔ဆုိပါတယ္။
    အခ်ဳိ႕ကေတာ့ မိမိအက်ဳိးကိုေတာ့ စြမ္းစြမ္းတမံ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္သိထားတဲ့၊ ရွာထားတဲ့ ပညာ ဗဟုသုတ၊ စီးပြားဥစၥာမ်ားကုိ အျခားသူတစ္ပါးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ဘာတစ္ခုမွ မစြမ္းေဆာင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေလာက,ဓမၼ ႏွစ္ဌာနတုိ႔မွာ မ်က္စိတစ္ဖက္ကမ္းသူအျဖစ္ သတ္မွတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
    အတၱ, ပရ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ မွ်မွ်တတ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သူကုိေတာ့ ပညာမ်က္စိႏွစ္မ်ဳိးစလုံးရွိသူအျဖစ္ သတ္ မွတ္ရပါလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒီအတြက္ လူသားတုိင္းအေနနဲ႔ မိမိစြမ္းေဆာင္ႏုိင္သည့္ နယ္ပယ္ကေန လုိအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္မ်ားကုိ လူတုိင္းကုိယ္စီ ကုိယ့္အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ ႏုိင္ရာတာဝန္ထမ္းၿပီးေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ အထူးပဲ လုိ အပ္ေနပါလိမ့္မယ္။

    တကယ္ေတာ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းဆုိတာ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လူသားပီသဖုိ႔အတြက္ အတုိင္း အတာခံရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုလုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။  လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လူ႔အျဖစ္ကုိ ရရွိခဲ့ျခင္းဟာ ေပးဆပ္မႈမ်ားနဲ႔ အသက္ရွင္သန္ေနမွသာ ပုိမုိေတာက္ပေနတဲ့ ဘဝပုံရိပ္ကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္း ျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။

     ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ပရဟိတဆုိသူမ်ားအေနျဖင့္ ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။  အခ်ဳိ႕ေသာ ပရဟိတအမည္ခံ သမားမ်ားအေနနဲ႔ အမ်ားအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ထားၿပီးေတာ့ မိမိအက်ဳိးအတြက္ ဦးလည္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေအာက္တန္းက်ေသာ၊ မေကာင္းေသာ၊ ဆုိးရြားေသာ၊ မွားယြင္းေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္ ယခုလုိမျဖစ္ေအာင္ဆုိရင္ေတာ့ မိမိကုိယ္တုိင္အေနနဲ႔ အသိဥာဏ္၊ လူသားအရင္းအျမစ္၊ စြမ္းအား၊ စီးပြားဥစၥာျပည့္စုံေအာင္ အရင္ရွာထားျခင္း၊ ဆည္းပူးထားျခင္းစတာေတြနဲ႔ ျပည့္စုံေအာင္လုပ္ေဆာင္ထားမွသာ ပုိမုိၿပီးေတာ့ ပရဟိတအက်ဳိးကုိ ပုံေဖာ္ ထုဆစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဆုိလုိသည္မွာ မိမိအက်ဳိးကုိလည္း လုပ္ေဆာင္ပါ။ သူတစ္ပါးအက်ဳိးကုိလည္း လုပ္ေဆာင္ပါဟု ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္တည္ေဆာက္ထားၿပီးတဲ့ အသိစိတ္ ဓာတ္နဲ႔ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ကူညီျဖည့္ဆီးႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္  ၁၂၊ ၂ဝ၁၅၊
Myanmar Review ဂ်ာနယ္

လူငယ္ႏွင့္ မိသားစု

 မိသားစုကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ မိမိထံ ရင္ဖြင့္ၾကတယ္။ ဒါကေတာ့ သားသမီးနဲ႔ မိဘေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ သူတုိ႔အျမင္မွာ ဘက္လုိက္တဲ့ကိစၥအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ရင္ ဖြင့္ၾကျခင္းလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ မိဘေတြအေနနဲ႔ သားသမီးေတြအေပၚမွာ ေကာင္းရင္ေကာင္းသလုိ၊ ဆုိးရင္လည္း ဆုိးသလုိ ခ်စ္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုသတိထားမိတာက အေမျဖစ္သူေတြက သားသမီးေတြ ထဲမွာေတာ့ သားကုိအေရးေပးတတ္တာေတြ ရွိတတ္တယ္။ ဆုိေတာ့ သမီးလုပ္သူက အေမကုိအျမင္မၾကည္လင္မႈ ေတြ ရွိလာၿပီးေတာ့ မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္လာမိၾကတယ္။
    ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ကုိျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးေပးရပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ မိဘဆုိတာ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ သားသမီးတုိင္းကုိေတာ့ ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားေတြအေပၚမွာ ပုိတယ္လုိ႔ထင္ၿပီးေတာ့ သမီးျဖစ္သူေတြက မိဘျဖစ္သူ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အေမကုိျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေျပာဆုိမိတာေတြ ရွိတတ္ၾကတယ္။ အေမကုိေတာ့ မပစ္မွားဖုိ႔ေတာ့ အၿမဲတန္းလိုလုိ ဆုံးမျဖစ္ပါတယ္။ သားနဲ႔သမီးမွာလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ သားက သမီးထက္စာရင္ ဆုိးတာမ်ဳိးေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆုိးရင္လည္း ငါ့သားေလးတစ္ခုခုျဖစ္မွာဆုိတဲ့အေတြးနဲ႔ မိဘ လုပ္သူက ပုိၿပီးသတိထားၿပီးေတာ့ အတတ္ႏုိင္ဆုံးအေနနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားခ်င္တာေၾကာင့္ ဘက္လုိက္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္သြားရျခင္းလုိ႔ ထင္ပါတယ္။

    ဒီေတာ့ မိသားစုမွာ စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ အၿမဲတန္းလုိလုိ တုိင္တုိင္ပင္ပင္ ေဆြးေဆြးေႏြးေႏြး ရွိဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ပြင့္လင္းမႈေတြလည္းရွိဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကုိသာေစ နာေစဆုိတာမ်ဳိးေတာ့ မရွိရဘူးေပါ့။ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကုိင္တြယ္တတ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ သားသမီးေတြအေနနဲ႔လည္း ကုိယ့္အေပၚလူလား ေျမာက္တဲ့အထိ ေကြၽးေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ မိဘေတြအတြက္ သားဆုိရင္လည္း အားကုိးရတဲ့ သားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ ျပႆနာေတြနဲ႔ အႏၲရာယ္ေပးတဲ့ က်ားျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ရက်ဳိးမနပ္ ဘူးေပါ့။ ထုိနည္းတူစြာပါပဲ သမီးေတြအေနနဲ႔လည္း ထီးလုိအသုံးဝင္တဲ့ သမီးေတြျဖစ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေနပူလ႔ုိ ျဖစ္ျဖစ္ မုိးရြာလုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ မိဘေတြအတြက္ အသုံးက်တဲ့ သမီးျဖစ္ေအာင္ ျပဳမူေနထုိင္သြားဖုိ႔ပါပဲ။ ဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲ မိဘေတြအတြက္ အပူေပးမယ့္ မီးလုိအၿမဲတန္းပူေလာင္ေနတဲ့ သမီးေတြမျဖစ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

     မိဘေတြအေနနဲ႔ သားသမီးေတြကုိ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မႈဟာ နည္းလမ္းက်ဖုိ႔အတြက္ နည္းဗ်ဴဟာ ကြၽမ္းက်င္ေနရ ပါလိမ့္မယ္။ လိမ္မာတဲ့သားသမီးကုိ သူ႔ေျခေထာက္ေပၚသူရပ္တည္ႏုိင္ေအာင္ ပထမဆုံးျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ရပါလိမ့္မယ္။ စိတ္ခ်သြားၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္အေပၚ စနစ္တက် တည္ေဆာက္ထားတဲ့ မိမိရဲ႕သားသမီးေတြအတြက္  မသိမသာ အသားေပးၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းႏုိင္ရပါမယ္။ ဒီအေျခအေနဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ သူတုိ႔ျဖစ္ခ်င္ တာေတြကုိ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုိက္လုပ္ေပးရင္း ေနာက္ဆုံး ဆုိးသြမ္းမႈဆီကုိ တြန္းပုိ႔လုိက္တာမ်ဳိး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဥပမာ သားတစ္ေယာက္အေပၚမွာ ထုိးတင္ရင္း မႏုိင္ေတာ့ဘဲ ဟုိဟာဆုိလည္း လုပ္ေပး၊ ဒီဟာဆုိလည္း လုပ္ေပးရင္း ေနာက္ဆုံး ခ်စ္သလုိလုိနဲ႔ ႏွစ္သလုိလုိျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါကုိေတာ့ အထူးသတိထားဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။

    သာသနာမွာေတာ့ အရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ႔ရဲ႕ တပည့္သားေတြအေပၚမွာ ဆုံးမပုံ၊ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ပုံဟာ ထင္ရွားပါတယ္။ အတုယူဖုိ႔လည္း အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ ခ်ီးမြမ္းရ ပါတယ္။ သူတုိ႔မွာ မိမိကုိယ္တုိင္ သာသနာ့ေဘာင္အတြင္းသုိ႔ ရွင္ရဟန္းျပဳလုပ္ေပးထားတဲ့ ကုိယ့္တပည့္ရင္းေတြ၊ အျခားဆရာသမားေတြရဲ႕ တပည့္ေတြအေပၚမွာ တာဝန္ေက်ေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ၾကရပါတယ္။ မိခင္ေတြဟာ ကုိယ္ဝန္နဲ႔ဆုိရင္ သေႏၶသားအတြက္ အပူေတြ၊ အစပ္ေတြ၊ အေအးေတြစသျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းတြင္းထဲမွာ ကတည္းက ကေလးအတြက္ အေနအထုိင္၊ အသြားအလာစတာေတြကုိ ဆင္ျခင္ေနထုိင္ရပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး အျပင္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာလည္း ကေလးအတြက္ လုိအပ္တာေတြကုိ မၿငီးမျငဴဘဲ လုပ္ေပးၾကရပါတယ္။

    ထုိနည္းတူစြာပါပဲ၊ မေထရ္ျမတ္ႀကီးတုိ႔ဟာလည္း မိမိထံေမွာက္သုိ႔ေရာက္လာၾကတဲ့ တပည့္သားေတြအတြက္ လုံးပမ္းၾကရပါတယ္။ သတိထားၿပီးေတာ့ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ၾကရပါတယ္။ ပစၥယဓမၼ ႏွစ္ဌာနနဲ႔ ခ်ီးေျမႇာက္ၾကရပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မနာမက်န္းျဖစ္ရင္လည္း ကုိယ္ဖိရင္ဖိ ေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။ ဒီေနရာမွာ သူတုိ႔ရဲ႕နည္းလမ္းကေတာ့ ကမၼ႒ာန္းအလုပ္နဲ႔ ပထမတပည့္ကုိ ေသာတာပန္ျဖစ္ေအာင္ အရွင္သာရိပုတၱရာက လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒါဆုိသူ႔တာဝန္ ေက်ပြန္ၿပီးေပါ့။ ေသာတာပန္ဆုိရင္ ကတိၿမဲၿပီ အပါယ္လည္းမက်ေတာ့ဘူး။ ဘဝအာမခံခ်က္လည္း ရွိသြားၿပီေပါ့။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကေတာ့ ဒီအတုိင္းရပ္မေနဘဲ ေရွ႕ဆက္လုပ္ရမယ့္ အထက္မဂ္ေတြအတြက္ ထပ္မံၿပီးေတာ့ သြန္သင္ဆုံးမရင္း ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးပါတယ္။

    ဒီေနရာမွာေတာ့ နည္းႏွစ္မ်ဳိးကို သတိထားမိၾကပါလိမ့္မယ္။ အရွင္သာရိပုတၱရာကနည္းက ေသာတာပန္ မ်ားမ်ားရေရးအတြက္ အဓိကထားတယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ တပည့္တစ္ပါးကုိ ေသာတာပန္ျဖစ္ရင္ လက္လႊတ္လုိက္တယ္။ ေနာက္ထပ္တစ္ပါး ေသာတာပန္ျဖစ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းတယ္။ ဘဝတစ္ခုအတြက္ အာမခံလက္မွတ္ရတဲ့အထိ လုပ္ေဆာင္ေပးလုိက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘဝအာမခံခ်က္သမားမ်ားမ်ား ေပၚထြက္ေရးကုိ အဓိကထားၿပီးေတာ့ ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္တဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ႕ရည္ရြက္ခ်က္ဟာလည္း ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး အေနနဲ႔ အဲဒီလုိဘဝအာမခံခ်က္ ရၿပီးျဖစ္ေပမယ့္ ရဟန္းကိစၥမ်ားမ်ား ျမန္ျမန္ၿပီးေျမာက္သြားေအာင္ ထပ္မံၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ပုိမုိတိက်တဲ့ အထြဋ္ေရာက္မယ့္ နည္းလမ္းကုိ ေမာင္းႏွင္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔လုပ္ ရပ္ကေတာ့ အရိယာျဖစ္ေရးထက္ ျမန္ျမန္ၿပီးဆုံးေရးကုိ အေရာက္ပုိ႔ေဆာင္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့နည္းလမ္း ပါပဲ။

    နားလည္ေအာင္ မိသားစုနဲ႔ ခ်ီၿပီးေျပာရရင္ေတာ့ သားသမီးႏွစ္ေယာက္မွာ ပထမဆုံး သမီးျဖစ္သူ၊ သားျဖစ္ သူကုိ သူ႔ဘဝအတြက္ အာမခံခ်က္ရတဲ့အထိ ပညာေရး၊ စီးပြားေရးစတာေတြကုိ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ႏုိင္ ေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးတဲ့နည္းနဲ႔ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ႏုိင္သူကုိ ပုိမုိၿပီးေတာ့ အသီးအပြင့္ေတြ ေဝဆာသြားေအာင္ ဆထက္တုိးတက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးတဲ့ နည္းလုိ႔ဆုိရမွာေပါ့။  ဆုိေတာ့ မိဘလုပ္သူအေနနဲ႔ တာဝန္ႏွစ္ခု ခဲြျခားၿပီးေတာ့ လုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ အေမက ပထမဆုံး သားသမီးေတြကုိ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ႏုိင္ေအာင္ အဓိကေမာင္းႏွင္ၿပီးေတာ့ အေဖလုပ္သူက ပုိမုိၿပီးေတာ့ ထြန္းေတာက္မယ့္ သားသမီးျဖစ္ေအာင္ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ေမာင္းႏွင္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ပိုမုိထိေရာက္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္ေတာ့မလြယ္ကူဘူးေပါ့။
တာဝန္မခဲြခ်င္ရင္လည္း ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီးေတာ့ ဒီနည္းအတုိင္းပဲ အဓိက ထားၿပီးေတာ့ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပုိမုိထိေရာက္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္ သားသမီးနဲ႔ မိဘဆက္ဆံေရးဆုိတာ အေနာက္ႏုိင္ငံမွာေတာ့ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ရင္ သူ႔ေျခေထာက္သူ ရပ္တည္ဆုိတဲ့ စနစ္မ်ဳိးနဲ႔ လူသားျဖစ္တည္မႈကုိ တည္ေဆာက္ၾကပါတယ္။ မိမိတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈကေတာ့ ေသဆုံးတဲ့အထိ မိဘနဲ႔သားသမီးဆက္ဆံေရးဟာ အတူတကြတည္ေဆာက္ၾကပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈအတုိင္းပဲ ဆက္လက္ စီးေမ်ာသြားေစခ်င္ပါတယ္။ အေနာက္ကလာတယ္ဆုိၿပီး ယဥ္ေက်းမႈတုိင္းေတာ့ ေကာင္းတယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ပါဘူး။ မေကာင္းရင္ လည္း မေကာင္းတဲ့အေနအထားသိရင္ လက္မခံဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါကို ေခတ္မမီဘူးဆုိရင္လည္း မမီပါေစနဲ႔။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ မိဘနဲ႔သားသမီးဆက္ဆံေရးဟာ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးၿပီးေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အေနအထား တစ္ခုဆီ ဆက္လက္ ေလွ်ာက္ဖုိ႔ဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္တုိင္ပင္ပင္ ႏွီွးႏွီးေႏွာေႏွာနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့ ဆက္ဆံေရး နဲ႔ မိသားစုအဝန္းအဝုိင္းေလး ပုိမုိေတာက္ပေအာင္ တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း။

ေမာင္မင္းစုိး
အတဲြ ၂၊ အမွတ္  ၁၂၊ ၂ဝ၁၅၊
Myanmar Review ဂ်ာနယ္